Wereldsteden en wildernis

Camping Blythe Island, onderweg over de East Coast Greenway.Beeld Jessica de Korte

In de achtertuin van steden als New York en Philadelphia ligt de rimboe. Fergal Heeney en Jessica de Korte fietsen over de East Coast Greenway, een route langs de oostkust van de VS. Ze stuiten op wasberen en alligators.

Het staat er toch echt. Caution, alligators may be present. In het kalme meer voor ons zouden weleens alligators kunnen zitten. Enge reptielen met scherpe tanden, die zo uit de film ‘Jurassic Park’ lijken te komen. Sterker nog, ze leefden al vóór de dino’s. Direct voor het waarschuwingsbord mogen we ons tentje opzetten.

“Dáár is jullie picknicktafel en dáár jullie vuurplaats”, zegt de medewerker van de KOA-camping, net onder het stadje Savannah in de staat Georgia. Hij barst in lachen uit als hij onze bevreesde blikken ziet. Eén meter van het water vandaan mag ik straks de kipfilet klaarmaken. Wat eten alligators eigenlijk? “Warmbloedige dieren. Een kleine hond, een wasbeer, echt alles. Aan land kunnen alligators zo’n 30 mijl (50 kilometer) per uur rennen. Maar wees niet bang, ze komen echt niet aan wal. Ze houden niet van drukte.”

Pikzwarte wereld

Op de East Coast Greenway, een fietsroute langs de oostkust van de VS, dacht ik dat vooral het verkeer een obstakel zou zijn. New York, Philadelphia, Washington DC en Miami, allemaal steden die steeds beter op fietsers zijn ingesteld, maar minder dan Amsterdam of Den Haag. Waar ik even niet bij stilstond: giftige spinnen, slangen én alligators. Hadden we dus net bedacht om onderweg zoveel mogelijk te overnachten in staatsparken. Op plekken aan het water en in regenwouden.

De route loopt van Maine naar Florida, wij beginnen in New York. In de Big Apple hoef ik nog niet voor alligators te vrezen, wél valt op hoe groen deze stad eigenlijk is. Vanaf ons tentje op Staten Island zien we in een pikzwarte wereld niet alleen de Verrazzano-Narrows Bridge en wolkenkrabbers oplichten, maar ook de sterren en vuurvliegjes. Borden waarschuwen hier voor iets onschuldigere dieren: wasberen. Laat je pindakaas of snoepjes in je tent liggen, dan is de kans groot dat je ’s nachts een dief op bezoek krijgt. Inderdaad, eentje op vier poten.

Aan de oostkust van de VS liggen wereldsteden en wildernis dicht bij elkaar. Het ene moment rijden we door een gangsterwijk waar picknicken misschien niet zo’n goed idee is, het andere moment ontwijk ik in een bos nog net op tijd een meterslang web van een bananenspin. Het beestje is niet giftig, wel groot. Vlak voordat we de graffiti-muur van Keith Haring en de Rocky Steps in Philadelphia bezoeken, fietsen we langs het Delaware & Raritan Canal. Het oude jaagpad doet Frans aan, maar dan met schildpadden en het gefluit van de bobolink en Amerikaanse roodstaart.

Forrest Gump

Juist de onverwachte presentjes maken het fietsen door de verschillende staten zo avontuurlijk. In Georgia zijn de wegen wat eentonig, maar komen we langs de kleinste kerk van Amerika, eind jaren veertig gebouwd door een lokale kruidenier die een meditatieplek voor vermoeide reizigers wilde. Net werd ik ingehaald door een ronkende vrachtwagen, nu sta ik onder bomen met Spaans mos, waar cicaden (soort insecten) zingen om vrouwtjes over te halen tot paring. Dezelfde soort bomen zagen we al in de groene stad Savannah, waar het bankje uit de film ‘Forrest Gump’ staat.

In een dichtbevolkte regio raken sommige motels, hotels en campings snel vol. Maar als de camping op het toeristische Jekyll Island uitpuilt, zijn we op Blythe Island - iets verderop - vrijwel de enigen. Schuilend voor de regen zien we het ene na het andere konijn aan komen huppelen. Het lijkt de Waterschapsheuvel wel. Huisdieren die ooit zijn gedumpt door hun oude eigenaar, leven nu een vrij bestaan. Wij krijgen een kampeerplek ergens ver weg in het woud, waar bij het vallen van de nacht de gifgroene reuzenboomkikkers het licht van het toiletblok opzoeken.

Konijn op Blythe IslandBeeld Jessica de Korte

Hoe zuidelijker we komen, hoe heter het wordt. Bij het inchecken in het zoveelste hotel kijkt een receptioniste naar mijn drijfnatte hoofd en vraagt of het regent. “Nee”, zeg ik. “Ik ben op de fiets.” Ze kijkt me aan alsof ik net de Alpe d’Huez heb beklommen. Een paar minuten later legt ze, op de automatische piloot, uit waar ik mijn auto kan parkeren.

Kanonnen

“Op een dag als deze doe ik zo min mogelijk”, puft een supervisor met strohoed in Fort Clinch, als we Florida net hebben bereikt. Geduldig beantwoordt hij de vragen van een bezoeker. In het fort werken zo’n honderdvijftig mensen, het leger zorgt voor het eten, de kanonnen kunnen ruim vijf kilometer ver schieten. Even terug in de negentiende eeuw zou je zeggen, toen het fort werd gebruikt als kustverdediging, maar hier zit een acteur die zelfs bij dertig graden en een luchtvochtigheid van 70 procent in zijn rol blijft. Florida houdt wel van een beetje drama.

Wij ook. Terug op de fiets zien we achter ieder grassprietje iets bewegen en durven we bij rivieren niet lang stil te staan. Springt één van ons de zee in, dan zorgt een sliert zeewier al voor gegil. Stel dat het een haai of krokodil is. Vanmorgen las ik nog over een vrouw die na een wandeling in de maag van een alligator belandde. Als we twee nachten later kamperen in de bushbush van Anastasia State Park, zweer ik in het donker een zwarte weduwe te zien. Kijk maar, het spinnetje heeft een rode stip!

Dáár zit er eentje!

Zelfs Cape Canaveral, waar de lanceerbasis van Nasa ligt, blijkt wilder dan gedacht. “Jullie bevinden je in het Merritt Island National Wildlife Refuge, met 350 soorten vogels”, vertelt de buschauffeur, als ze ons rondleidt door het Kennedy Space Center. “We hebben ook alligators, maar die zie je niet. Het is te heet. Ze blijven graag onder water. Oh wacht, dáár zit er eentje, right there!” Nep, denk ik. Maar als het na een zware onweersbui is afgekoeld en we terug naar de camping fietsen, zien we in de sloot de een na de ander voor ons wegduiken. Tientallen. Honderden. Alligators.

Fietspad naar Little Talbot Island State ParkBeeld Jessica de Korte

De automobilisten naast ons, die zo snel mogelijk naar huis willen, hebben niets door. Zij willen zo snel mogelijk wat eten bij de McDonald’s of Taco Bell. Bij mij giert de adrenaline door mijn lijf. Ik weet dan nog niet dat ik over een paar dagen in Savannas Recreation Area tússen de alligators zal kamperen. Later zwem ik naast een zeekoe en, in de Florida Keys, naast een haai. Een safari-trip in de Randstad van de VS. Zo’n fietsreisje kan nog best spannend zijn.

Reisinfo

De East Coast Greenway loopt van Maine naar Key West. De route van bijna vijfduizend kilometer is voor een derde af. Dat deel loopt over fietspaden. De rest gaat momenteel over autowegen (vaak ligt er een brede vluchtstrook). Zie: greenway.org.

WOW Air vliegt van Amsterdam (met een overstap in IJsland) naar New York en Washington DC, vanaf 139,99 euro enkele reis. De fiets kan mee voor 84,99 euro enkele reis (ingepakt in plastic, karton of fietstas). Een gratis stopover in IJsland is mogelijk. Voor meer info en alle bestemmingen, check wowair.nl.

Met de Amtrak-trein kun je vanaf Miami terug naar New York of Washington DC. Voor een fiets moet worden gereserveerd (20 dollar). Zie: amtrak.com.

Slapen

Bij motels en hotels mogen fietsen vaak mee de kamer in. Kamperen kan in sommige staatsparken en bij commerciële campings als KOA. Zie: reserveamerica.comkoa.com.

Hoteltips\

Washington DC: Kimpton Hotel Palomar DC (www.hotelpalomar-dc.com)

Een hip hotel (aan de rand van de stad, dichtbij een fietsroute langs de kreek Rock Creek) dat gratis fietsen uitleent. De fietsen zijn populair, dus je moet er op tijd om eentje vragen!

Philadelphia: Holiday Inn Express Penns Landing (www.hiepennslanding.com)

Op een handige locatie. Aan de overkant ligt Race Street Pier, een relaxed parkje aan het water.

Meer info: www.visitphilly.com en www.washington.org

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden