Schietpartij Texas

Waarom kon een achttienjarige met een semi-automatisch geweer zijn gang gaan in Texas?

Esmeralda Bravo laat een foto zien van haar kleindochter Nevaeh, een van de slachtoffers van de moordpartij in Uvalde. Beeld AP
Esmeralda Bravo laat een foto zien van haar kleindochter Nevaeh, een van de slachtoffers van de moordpartij in Uvalde.Beeld AP

Veel Amerikanen blijven achter met vragen, na het zoveelste bloedbad op een school. De ouders van de slachtoffers willen vooral weten waarom er niet sneller is ingegrepen.

Bas den Hond

De vraag ‘Waarom?’ ligt in Amerika op ieders lippen na de moordpartij, dinsdag, in de Robb-lagere school in Uvalde in Texas, waarbij negentien kinderen en twee leraren om het leven kwamen.

“Waarom zijn we bereid te leven met deze bloedbaden?”, vroeg een emotionele president Joe Biden die avond, in een pleidooi voor wapenregulering.

“Waarom hebben we in de zestig jaar dat achttienjarigen in Texas al vuurwapens mogen kopen, nooit schoolschietpartijen gehad en nu wel?”, vroeg een dag later op een persconferentie de gouverneur van Texas, Greg Abbott, die juist had getekend voor soepeler regels daar. “We hebben betere geestelijke gezondheidszorg nodig.”

“Waarom gebeurt dit alleen in Amerika?”, wilde een journalist van de Britse zender Sky News weten van de Texaanse senator Ted Cruz. “Zo makkelijk om dit in het politieke te trekken”, antwoordde die. Toen de journalist aandrong, liep hij weg.

Bloemen bij de Robb Elementary School, waar de schietpartij plaatsvond. Beeld AFP
Bloemen bij de Robb Elementary School, waar de schietpartij plaatsvond.Beeld AFP

Maar in Uvalde hadden ouders van gedode, gewonde en getraumatiseerde kinderen een andere vraag: waarom kon de schutter zijn gang gaan in die school?

‘Geef me zo’n kogelvrij vest’

Salvador Ramos, die op 16 mei achttien jaar oud werd en meteen twee halfautomatische geweren en honderden kogels kocht, had met een van die geweren vrij spel. Pas na een klein uur drong de politie door in het lokaal waarin hij zich had verschanst.

Het geweld, dat hij vlak daarvoor in een paar korte berichten via Facebook had aangekondigd, begon al thuis: Ramos schoot zijn oma, bij wie hij woonde, in het gezicht. Ze kon alarm slaan, maar toen had haar kleinzoon haar auto al gepakt.

Aangekomen bij de lagere school verzeilde Ramos – die geen rijbewijs had – in een greppel. Daarop afgekomen buurtbewoners zagen hem uitstappen met een geweer en sloegen eveneens alarm. Berichten dat hij een bewapende schoolagent tegenkwam, die hij verwondde, werden gisteren tegengesproken. Hij ging de school binnen via een zijdeur – die op slot had moeten zijn.

Op het alarm kwam een groot aantal politieagenten en grenswachten af. Maar ook veel ouders, die vonden dat de politie treuzelde: “Geef me zo’n kogelvrij vest, ik ga naar binnen!”, zei een vader.

De telefoon van een doodgeschoten lerares

Toen agenten dat uiteindelijk zelf deden, stuitten ze op de stalen deur van het klaslokaal, die de schutter op slot had gedaan – volgens de regels had juist de les gegeven moeten worden met de deur op slot. Pas nadat een sleutel was gehaald, drongen grenswachten het lokaal binnen en doodden Ramos.

Wat ze aantroffen was een onbeschrijfelijk toneel met doden en gewonden. Een van de overlevende kinderen, Miah (11) vertelde haar vader dat ze de telefoon van haar doodgeschoten lerares had gepakt en het alarmnummer had gebeld. Ze was daarna op een gewonde medeleerling gaan liggen om samen te doen of ze dood waren. Die leerling hield op met ademen voordat de politie binnenkwam.

Ook kinderen die ongedeerd bleven, zullen de sporen blijven dragen van die dag. Een van hen vroeg die avond aan haar tante: “Waarom deden ze ons dit aan? We hadden niks gedaan.” Maar behalve dat Ramos een diep ongelukkige tiener was, volgens zijn vrienden gepest op de middelbare school, die hij niet afmaakte, was ook dat nog een vraag zonder antwoord.

Lees ook:

Na bloedbad in Texas heeft wapenlobby antwoord al klaar: meer, meer, meer wapens

Na het bloedbad op een lagere school in Texas zal de roep om strengere wapenwetgeving weer klinken. De recente geschiedenis leert dat dat waarschijnlijk weinig zal uithalen.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden