De MegastadShanghai

Waarom de Shanghainezen niet aan tweedehands doen

De dichte grenzen gijzelen mijn gezin in Nederland. Dat betekent dat ik de afgelopen weken moest verhuizen naar een kleiner huis. Qua zoektocht werkten die dichte grenzen in mijn voordeel, want de stad is plotseling veel minder internationaal.

Vanuit het buitenland gooien migranten wanhopig hun jaarcontract in de aanbieding om de maand borg en hun achtergebleven spullen niet kwijt te raken. Bij gebrek aan toeristen bieden Airbnb’s hun studio’s voor langere termijn te huur aan. Weinig huurders die een nieuw huis zoeken dus, en veel aanbod. Een snoepwinkel, zou je denken.

Dat viel tegen. Ik was vergeten dat je minstens twintig appartementen moet zien voor je er een vindt die lijkt op de foto’s die de makelaar stuurt. “Alles is nieuw”, is de troef van de huisbaas die een topprijs vraagt. ‘Nieuw’ moet de prijs rechtvaardigen. Ondertussen kruipt het vocht achter de dunne verflaag op de muur naar de oppervlakte. De kit langs de wasbak vertoont al bruine vlekjes en het vuil hoopt zich op onder slecht aansluitende plinten.

Zo kan de huisbaas weer de hoofdprijs vragen

Kwaliteit van de gebruikte verf, isolatiemateriaal en kit is minder belangrijk dan dat alles nieuw is. Shanghainezen doen niet aan lange termijn. Gaat de huurder er over een jaar uit, dan komt er een nieuw laagje verf over de vochtplekken, een nieuwe badkamerkraan vervangt het verroeste geval en zo kan de huisbaas weer de hoofdprijs vragen.

Shanghainezen doen ook niet aan tweedehands – of dat nou bedden zijn, of auto’s. Alles moet nieuw, het summum van welvaart. Eerlijk is eerlijk, er is steeds meer oog voor kwaliteit. Als een huisbaas adverteert met ‘alles van Ikea’ dan bedoelt ze dat het huis met westerse degelijkheid is ingericht.

Maar het idee dat iets van hoge kwaliteit duurder is, en langer meegaat, gaat er nog niet in. Is iets eenmaal gebruikt, dan is het weinig meer waard. Wil je ergens vanaf, zoals ik nu ik naar een kleiner appartement vertrek, dan doe je dat dus op fora voor buitenlanders. Met goede moed betrad ik chatgroepen waar zij hun gebruikte spullen aanbieden.

Overgeleverd aan Chinese koopjesjagers

De chats bleken overspoeld door kinderbedden, boeken, wandelschoenen, balletpakjes, waterkokers, sieraden, kacheltjes en de onvermijdelijke luchtzuiveraars. Probleem is dat er geen andere buitenlanders meer zijn om de spullen over te nemen.

Er kwamen geen kopers voor mijn televisie en eettafelstoelen. Ik was overgeleverd aan Chinese koopjesjagers. Hoe durf ik geld te vragen voor een televisie die al zes jaar oud is? “Voor honderd euro koop ik een nieuwe! En dan is die nog veel groter ook!” was het commentaar van een aspirant-koper. Dat de mijne van een gerenommeerd internationaal merk is, en zijn voorbeeld nogal obscuur, deed er niet toe. Als het niet nieuw is, dan moet het gratis zijn.

Eenmaal verhuisd viel de douchekop al snel uit elkaar. De huisbaas kwam langs met een rolletje tape en plakte de twee delen vast. Of ik het rolletje wilde houden. Ik heb maar ja gezegd. De volgende huurder krijgt een nieuwe douchekop.

Uitdijende metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Trouw-correspondenten doen wekelijks verslag uit hun eigen megastad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden