Mohammad Hashinoor Islam (Noor) Beeld Aletta André

Column Aletta André

Vuilnisman Noor loopt alle zakken even na; wie weet wat voor waardevols erin zit

De wijk Jangpura in Delhi is gecreëerd voor buitenstaanders. Ontheemden uit platgewalste dorpjes, hindoes en sikhs uit islamitisch Pakistan, arbeidsmigranten uit andere deelstaten en vluchtelingen uit Afghanistan. Elk bouwde hier een nieuw leven op. Samen vormen ze India in het klein.

Deel 5: Noor

Noor staat voor de deur. Ik kijk hem verbaasd aan. “Was je niet vertrokken?” Hij glimlacht. “Het leven was moeilijk daar, didi.” Drie maanden geleden zei hij nog hetzelfde over Delhi. De achttienjarige Noor, pasgetrouwd met zijn vriendinnetje Yasmin, ging daarom terug naar het dorp waar zijn vader werd geboren.

Het gezin verhuisde ruim tien jaar geleden naar Delhi. Op het platteland van hun thuisstaat Assam, in het verre noordoosten van India, was te weinig werk voor Noors vader. Hij is opgeleid als metselaar, maar in de hoofdstad kwamen vader en zoon terecht in het netwerk van afvalophalers.

Zo leerden wij Noor enkele jaren geleden kennen. Elke ochtend aan de deur voor onze vuilniszak, net als bij zo’n 150 andere huizen in de buurt. Vaak met een hip hoedje op zijn hoofd en zijn skinny jeans licht opgerold, door de jaren heen steeds langer en gespierder, altijd met een vrolijke lach.

Per huis krijgen ze gemiddeld 1,50 euro per maand, waarvan ze het grootste deel weer bij een tussenpersoon moeten inleveren. Het echte geld zit ‘em in het waardevolle afval dat ze uit de vuilniszakken vissen. Metaal, plastic flessen.

Geld met ontelbaar veel nullen

Eén keer dacht Noor de jackpot te hebben gewonnen: buitenlands geld met ontelbaar veel nullen erop. Bij de Afghaanse valutawisselaar op de markt in de buurt werd hij teleurgesteld. Dit waren oude Afghani-biljetten van vóór de Amerikaanse invasie in 2001, in India terechtgekomen met de vluchtelingenstroom die die teweegbracht. Niets meer waard.

“We verdienen best goed, maar het blijft vies werk”, zei Noors vader eens tegen mijn man. Hij droomt bijna dagelijks over teruggaan naar zijn dorp, als metselaar. Dat Noor nu die stap zou gaan maken, verbaasde mij aanvankelijk. Hij leek mij een stadse jongen, met een smartphone en de nodige optimistische instelling voor het overleven in de hoofdstedelijke jungle.

Maar eenmaal bij hem thuis, voor de bruiloft, snapte ik het wel. Dit was geen sloppenwijk zoals tegenover ons huis, met cementen huisjes en elektriciteit. Dit waren golfplaten hutjes bovenop een gigantische berg stinkend afval.

Nu stond er ook een paars-witte feesttent van glimmend polyester en hier en daar een gat, waarin Noor ons verwelkomde voor het bruiloftsmaal. Zelf was hij gekleed in een omslagdoek, T-shirt en slippers, want het echte feest zou pas rond middernacht beginnen. Yasmin had die vrijheid niet. We moesten ruim een uur wachten totdat zij ons, de eregasten, in een prachtige jurk en rode hoofddoek onder ogen mocht komen.

Op een kindhuwelijk zit geen stigma

Een bruid van vijftien is eigenlijk tegen de wet, maar wachten was volgens Noor geen optie. “Alleen door te trouwen kunnen we samen zijn”, had hij uitgelegd. Ze waren verliefd, en op een kindhuwelijk zat in zijn omgeving geen stigma. Op liefde zonder huwelijk wel.

Zodra het officieel was, kon Noor niet wachten zijn bruid een leven buiten de afvalberg te bieden, in het door zijn jeugdherinneringen geromantiseerde dorp.

Maar nu, drie maanden later, kan hij zich geen romantiek meer veroorloven: Yasmin is in verwachting. Noor haalt zijn schouders op. “Het is vies werk, maar we verdienen goed.”

Trouw-correspondenten vervangen deze weken Rob Schouten en Wim Boevink. Meer van deze columns leest u op trouw.nl/dossier/zomercolumns.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden