SITE artikel column Bas den hond blauw Beeld Trouw

Column Bas den Hond

Trumps Waterloo ligt misschien wel in Florida

Een stedentrip naar Miami? Beter niet in juni. Dat is in het zuiden van Florida de natste en op een na warmste maand. Met ‘s middags zo’n 32 graden gemiddeld, bij een luchtvochtigheid van 76 procent, is het buiten nauwelijks uit te houden. Geen wonder dat luxe resorts in de omgeving, zoals, we noemen er maar een: het Trump National Doral Miami, in de zomer half leeg staan.

Even leek het erop dat Doral (honderden kamers, golfterreinen met in totaal 72 holes) komende zomer een meevaller zou hebben: president Donald Trump besloot vrijdag de G-7 topconferentie, waarvoor de VS in juni 2020 het gastland zijn, in zijn eigen resort te houden. Hij had daar al in augustus op gezinspeeld, toen hij op de G-7 in Biarritz was.

Maar zaterdagavond laat moest hij bakzeil halen. “Ik dacht dat ik iets goed deed voor ons land”, twitterde hij klaaglijk. Hij prees het complex nog even flink: “Het heeft geweldige zalen en vergaderruimtes, en elke delegatie zou zijn eigen gebouw met 50-70 kamers hebben gehad.” En hij zou het zonder winstoogmerk of misschien zelfs wel gratis ter beschikking hebben gesteld. “Maar zoals gewoonlijk werden de vijandige media en de Democraten helemaal gek!” Dus hij besloot: “De zoektocht naar een andere plek, inclusief de mogelijkheid van Camp David, begint onmiddellijk. Dank u.”

Het lijkt een onbelangrijk relletje. Zeker na een week waarin een vluchtelingenstroom uit Noord-Syrië op gang kwam als gevolg van een telefoontje van Trump met de Turkse president Erdogan. Een week ook waarin een stoet getuigen zich meldde bij de commissies van het Huis van Afgevaardigden die Trumps impeachment, een afzettingsvoorstel, voorbereiden, naar aanleiding van zijn politiek gemotiveerde chantage van Oekraïne.

Maar je kunt aan de Doral-kwestie goed zien hoe het inmiddels gaat met Trump. Het tekent de manier waarop hij zijn presidentschap blijft invullen, en hoe dat in steeds sneller tempo zijn politieke krediet in Washington uitput.

Het nieuws dat de G-7 aan Doral was toegekend, werd donderdag bekendgemaakt op een speciaal daarvoor belegde persconferentie door de stafchef van de president, Mick Mulvaney. Die vertelde daar dat binnen het Witte Huis natuurlijk wel was bedacht dat die keuze op kritiek zou stuiten. Het had hem daarom zelfs verbaasd dat de speurtocht van een ploeg medewerkers naar de ideale plek precies op Doral was uitgekomen.

Twee dagen later werd Doral dus alweer afgevoerd. Vreemd genoeg is nog bekend is waar de G-7 dan heen gaat. Er was toch naar geschikte plaatsen gezocht, wat was daarbij de tweede keus geweest? En waarom komt volgens Trump nu opeens het presidentiële buitenverblijf Camp David in aanmerking, terwijl Mulvaney donderdag nog had gezegd dat de bezoekers aan de G-7 van 2012 het daar helemaal niet naar hun zin hadden?

In een interview zondag bij de rechtse tv-zender Fox News kon Mulvaney helder uitleggen wat Trump had bewogen om in eerste instantie voor Doral te kiezen: “De president is een horeca-ondernemer.” Maar wat Trump precies bewogen heeft om er daarna weer van af te zien, is minder duidelijk.

De kritiek in de media en van de Democraten kan het niet zijn geweest. Die had hij natuurlijk verwacht. En hij maakt er in zulke gevallen juist goede sier mee: bij zijn trouwe achterban doet fulmineren tegen zijn socialistische, linkse tegenstanders en de vooringenomen media het altijd prima.

Kritiek van zijn eigen medewerkers heeft vermoedelijk ook geen rol gespeeld. Zo langzamerhand zijn alle sterke figuren die probeerden de president enigszins bij te sturen wel vertrokken. Al dan niet vrijwillig. In het jargon van de Amerikaanse politiek: de vangrails zijn weg. Nota bene Trumps stafchef Mulvaney zelf, die zijn politieke terreinverkenner hoort te zijn, was de enthousiaste boodschapper van een besluit dat zelfs veel Republikeinen als een staaltje zelfverrijking zagen.

Ja, de Republikeinen. Hun afwijzing van Trumps ideetje moet wel een grote rol hebben gespeeld. Er zat een gelegenheid aan te komen dat ze hun kaarten op tafel moesten leggen. Democraten in het Huis van Afgevaardigden hadden snel een wet ingediend, die de keuze voor Doral moest terugdraaien: de ‘Trumps overval ondermijnt de G7'-wet. Die zou daar moeiteloos zijn aangenomen, maar daarna zou de beslissing in de Senaat hebben moeten vallen. De keuze voor Doral had dan in feite in handen gelegen van de Republikeinse meerderheid en hun fractieleider Mitch McConnell.

McConnell heeft zich tot voor kort opgesteld als schutspatroon van Trump. Maar hij is hem hard afgevallen na zijn beslissing om de Turken in Noord-Syrië vrij spel te geven. En hij heeft te kennen gegeven dat onder zijn leiding de Senaat zich serieus zal buigen over de impeachment-aanklacht, die het Huis van Afgevaardigden vrijwel zeker zal aannemen.

Daarmee is niet gezegd dat Trump afgezet zal worden. Nog altijd schimpen de Republikeinen vooral onder elkaar, en zonder naam erbij in de media, tegen Trump. Maar er zit een klein beetje beweging in. In juli besloot de Republikeinse afgevaardigde Justin Amash dat hij Trump als president het liefste zou zien vertrekken. Vrijdag zei een andere Republikeinse afgevaardigde, Francis Rooney, dat hij open staat voor impeachment.

Verzet tegen Trump is nog steeds een riskante actie voor een Republikein die graag herkozen wil worden. Justin Amash voelde zich genoodzaakt uit de fractie te stappen – hij suggereerde gisteren in een tv-interview dat hij misschien een gooi wil doen naar het presidentschap, als kandidaat van de Libertaire Partij. Rooney maakte een dag na zijn uitspraken over Trump bekend dat hij zich niet meer herkiesbaar stelt.

Maar die twee afvalligen zullen Republikeinse strategen – en ook Trump – wel tot nadenken stemmen. Amash vertegenwoordigt een district in Michigan. In 2016 won Trump die staat met maar 0,23 procent verschil, ruim 10.000 stemmen. Rooney’s district ligt in Florida. Daar won Trump met maar iets groter verschil: 1,2 procent, ruim 100.000 stemmen. Dat Trump juist verdedigers aan het verliezen is uit die twee, voor zijn herverkiezing bijna onmisbare staten, is voor de Republikeinen een slecht teken. Ze zullen harder dan ooit proberen hun president voor wat rest van zijn termijn bij de les te houden.

Voor zover dat kan tenminste. Zijn avonturen in Oekraïne zijn een gedane zaak. De Turkse stormloop op de Koerden in Noord-Syrië lijkt niet meer te stoppen. Maar de G7 komt tenminste niet naar Doral. Het lijkt een kleinigheid, maar misschien blijkt Trumps nederlaag over Doral straks achteraf wel zijn Waterloo.

Trouw-correspondent Bas den Hond (standplaats Boston) schrijft wekelijks een column over de Amerikaanse politiek. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden