null Beeld

VS-columnBas den Hond

Tegenvaller voor Trump: strafzaak over ‘complot’ tegen hem eindigt in vrijspraak

Bas den Hond

Schuimbekkend moet Donald Trump de tweet – correctie: de ‘truth’ – hebben opgetikt, voor zijn zieltogende sociale netwerk Truth Social: “Ons rechtssysteem is corrupt, onze rechters (ook in het Hooggerechtshof) zijn zeer partijdig, gecompromitteerd of gewoon bang, onze grenzen zijn open, onze verkiezingen doorgestoken kaart, de inflatie giert, de benzineprijzen exploderen, onze militaire leiders zijn ‘woke’, ons land gaat naar de bliksem, en Michael Sussmann is onschuldig.”

Michael wie?

De zaak United States versus Sussmann liep dinsdag met een sisser af voor deze advocaat, die tot zijn probleem met justitie begon, werkte als expert op het gebied van computerveiligheid bij het advocatenkantoor Perkins Cole. Een van zijn cliënten: de campagne-organisatie van Hillary Clinton in de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2016.

Dat is natuurlijk niet strafbaar. Maar het is wel strafbaar, oordeelde aanklager John Durham, om naar de FBI te stappen met een spannende tip over contacten tussen Trump en Rusland, en dan te verzwijgen dat je die komt brengen in opdracht van Clinton. Liegen tegen de FBI is een misdrijf, het kan je tot vijf jaar gevangenisstraf opleveren. Maar de jury zag Sussmann niet als misdadiger. Sussmann had niet gelogen, vonden de twaalf juryleden unaniem.

Dat was een tegenslag voor Durham. En voor Trump. Want de ex-president rekende helemaal op de aanklager om eens en voor altijd te bewijzen dat de beweringen over samenspanning tussen zijn campagne en Rusland niet alleen onjuist zijn, maar volledig uit de koker van Hillary Clinton en haar medewerkers kwamen, en dat haar aanhangers bij de FBI daaraan meewerkten.

Merkwaardige signalen van Russische computers

Toen hij nog president was, drong Trump bij zijn minister van justitie, William Barr, aan op een onderzoek naar het FBI-onderzoek naar hem, en of dat wel op juiste gronden was begonnen. Barr gaf hem zijn zin, en John Durham kreeg die taak. Nadat Trump de verkiezingen verloor en Joe Biden het roer overnam, kwam er een nieuwe minister van justitie, Merrick Garland. Die wil ten koste van alles vermijden dat hij als een politieke zetbaas van de president wordt gezien, en liet Durham gewoon doorgaan met zijn onderzoek.

De tip waarmee Sussmann naar de FBI ging, was dat er op internet merkwaardige signalen kwamen van computers van een grote Russische bank naar internetadressen die van de Trump Organization waren. De FBI keek ernaar, en besloot dat er een onschuldige verklaring voor was.

De theorie die Durham aan de jury voorlegde, was dat de tip van Sussmann inderdaad moest leiden tot het openen van een officieel onderzoek naar deze mogelijke Trump-Rusland-connectie. Vervolgens zouden er dan tips naar de media gaan dat zo’n onderzoek aan de gang was, wat dan hopelijk de vooruitzichten van Trump op een verkiezingsoverwinning zou schaden.

Mislukte vervolging

Maar allerlei getuigenverklaringen en bewijsstukken tijdens het proces spraken dat tegen. Medewerkers van Clinton verklaarden onder ede dat Sussmann voor hen met het verhaal naar de pers was gegaan, maar dat ze juist liever niet hadden dat hij naar de FBI stapte, omdat ze die niet echt vertrouwden. Taxiritten van en naar het FBI-kantoor had Sussmann niet bij de campagne-organisatie gedeclareerd. Volgens Sussmann zelf had hij alleen maar willen voorkomen dat de FBI door publicaties over de zaak overvallen zou worden.

Een mislukte vervolging dus, die zelfs als hij was geslaagd vrij zinloos was geweest. Want zelfs al was Sussmann veroordeeld, dan nog had Durham niet, zoals Trump hoopte, aangetoond dat de FBI – en dus de regering-Obama – in strijd met alle politieke fatsoen een presidentskandidaat onderuit probeerde te halen. Het enige wat het proces dan zou hebben aangetoond was, dat de campagne-organisatie van Hillary Clinton, helemaal volgens de harde traditie van de Amerikaanse politiek, de tegenstander zwart probeerde te maken.

Trump-versie van de realiteit

In zijn gezaghebbende blog Lawfare observeert Benjamin Wittes dat de wereld er in de ogen van de aanhangers van Donald Trump heel anders uitziet dan in die van de rest van Amerika, zeker als het gaat om de gebeurtenissen rond de verkiezingen van 2016 en 2020. En dat het proces tegen Sussmann een van de eerste keren was dat die twee realiteiten rechtstreeks de strijd met elkaar aangingen. wel stelt hij vast dat de Trump-versie het van de realiteit verloor

Op de rechtse zender FoxNews werd die nederlaag echter als schijn gepresenteerd. Werd het proces niet gehouden in Washington DC, een stad waar bijna niemand Republikeins stemt? Als je dan daar een jury bij elkaar haalt, zal die dan een voor Trump gunstig oordeel vellen? Nee toch zeker.

In de tegenovergestelde wereld stelt politiek verslaggever Charlie Savage van de New York Times daar een andere verdenking tegenover: is Durham niet bezig om, desnoods via een heel dunne aanklacht, informatie naar buiten te brengen die Trump afschildert als onschuldig en politici als Hillary Clinton als leveranciers van onware geruchten over zijn connectie met Rusland?

Aanklacht Igor Dachenko

In de ogen van Philip Bump van de Washington Post is de officiële missie van Durham in elk geval zo goed als mislukt. Maar als Garland hem nog steeds met zijn onderzoek laat doorgaan, dan krijgt hij nog wel een herkansing, dit najaar: dan komt Igor Danchenko voor de rechter, die de belangrijkste bron zou zijn geweest voor het beruchte Steele dossier.

Dat dosser werd samengesteld door een Britse ex-spion, Christopher Steele, die ook banden had met de campagne-organisatie van Clinton, en bevatte allerlei geruchten – inmiddels ontkracht of in ieder geval onbevestigd – over de banden die Trump met Rusland zou hebben.

De aanklacht tegen Danchenko: vijf keer liegen tegen de FBI.

Bas den Hond is correspondent in de Verenigde Staten. Zijn eerdere columns leest u hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden