null Beeld

Rondje EuropaBosnië

Serviër op het nippertje toch geen burgemeester van Sarajevo

Progressieve inwoners van Sarajevo hadden reikhalzend uitgekeken naar afgelopen woensdag: voor het eerst zou de gemeenteraad hun kandidaat tot burgemeester van de Bosnische hoofdstad benoemen. Dat leek een formaliteit. Bogic Bogicevic was de enige kandidaat voor de post, naar voren geschoven door een coalitie van vier partijen, die samen een meerderheid in de raad vormen. Na de geheime stemming bleek echter dat hij toch niet genoeg stemmen had gekregen. Ontgoocheld trok Bogicevic zich daarop terug.

De kandidatuur van Bogicevic was op zich al revolutionair. Als Bosnische Serviër zou hij de baas worden over een stad die na de oorlog voor het overgrote deel wordt bewoond door Bosniakken (moslims). De Serviërs, van wie het leger de stad begin jaren negentig op wrede wijze bijna vier jaar belegerde, trokken na de oorlog naar de buitenwijken. Die heten gezamenlijk Oost-Sarajevo en vallen administratief onder een andere regio.

Wars van nationalisme en oorlogsretoriek

Dat de gemeenteraad veteraan Bogicevic (67) toch voordroeg als burgemeester, komt doordat veel Bosniërs hem als held beschouwen, wars van nationalisme en oorlogsretoriek. Zijn politieke hoogtepunt beleefde hij als het Bosnische lid van het presidentschap van Joegoslavië in 1991, toen de oorlog daar op het punt van uitbreken stond. Het lid namens Servië, Slobodan Milosevic, wilde de staat van beleg afkondigen, zodat het Joegoslavische leger in Slovenië en Kroatië de macht kon overnemen. De stemmen in het presidentschap staakten; Bogicevic moest de doorslag geven. Milosevic rekende op de loyaliteit van de Bosnische Serviër, maar Bogicevic stemde tegen. “Ik ben een Serviër, maar niet van beroep”, zei hij daarbij.

Het is rustig in Sarajevo door de coronarestricties, waaronder een avondklok en sluiting van restaurants. Beeld EPA
Het is rustig in Sarajevo door de coronarestricties, waaronder een avondklok en sluiting van restaurants.Beeld EPA

Toen de oorlog alsnog uitbrak, bleef hij in het belegerde Sarajevo – en ook na de oorlog vertrok hij niet. Bogicevic werd actief voor een gematigde politieke partij, maar bleef op de achtergrond in een land waar, 25 jaar na het tekenen van de vrede, nationalistische politiek langs etnische lijnen nog steeds de norm is. Heel langzaam werd bij de gemeenteraadsverkiezingen van november een kentering zichtbaar. In sommige steden kwamen gematigder partijen aan de macht. In Sarajevo schoven die dus Bogicevic naar voren.

Dat een daarvan nu toch onder een hoedje lijkt te hebben gespeeld met een nationalistische partij, lijkt Bogicevic alsnog de kop te hebben gekost. In de impasse na de stemming – bij gebrek aan een andere kandidaat – trok hij zich terug. “Ik wil niet de bron van verdeeldheid zijn en ook geen onderdeel van politieke spelletjes”, verklaarde hij. De protesten en steunbetuigingen die daarop volgden, leidden ertoe dat de gemeenteraad in een tweede stemming alsnog voor Bogicevic koos, maar die hield dit weekeinde voet bij stuk. “Ik ben geen kandidaat meer en dat blijft zo.”

Lees ook:

Vrede en dan? Bosnië staat al 25 jaar stil

Een kwart eeuw geleden maakte het verdrag van Dayton een einde aan de oorlog in Bosnië-Herzegovina. Maar weinig Bosniërs vieren vandaag een feestje. De Hoge Vertegenwoordiger die toeziet op de naleving van het akkoord waarschuwt: het land kachelt achteruit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden