NaschriftRoy den Hollander (1947-2020)

Roy den Hollander (1947-2020), lang vonden journalisten zijn vrouwenhaat grappig

Roy den HollanderBeeld AFP

Roy den Hollander had nooit veel succes met vrouwen, maar na zijn scheiding in 2001 was de maat vol. De toen 56-jarige advocaat begon een strijd tegen de oneerlijke voorrechten die vrouwen volgens hem hadden. Met het wapen dat hij voor zijn beroep had leren hanteren: het recht. Dat ze bijvoorbeeld korting kregen op ‘Ladies Night’ in kroegen in New York, dat was toch pure discriminatie? Den Hollander had ook nooit veel succes met die rechtszaken.

Nadat een vrouwelijke rechter, Esther Salas, afgelopen juni weer eens een behandeling uitstelde, vond hij het tijd voor een ander wapen. Op 19 juli belde hij aan bij het huis van die rechter, verkleed als FedEx-bezorger. De rechter bleef ongedeerd, maar haar man en zoon werden neergeschoten. De zoon overleefde het niet. Tot dat moment leek Den Hollander een onschuldige curiositeit. Amerikanen met extreme denkbeelden zijn er in alle soorten en maten en de media laten hen graag aan het woord.

Den Hollander mocht vanwege de drankjeskorting-zaak in 2011 zijn opwachting maken in de satirische tv-show van Stephen Colbert, die hem een ‘held van de burgerrechten’ noemde. Dat gebeurde tenminste nog met een knipoog. De rechtse tv-zender Fox News had hem in 2008 een serieus interview gegund in een nieuwsprogramma, naar aanleiding van zijn rechtszaak tegen Columbia University, die in de colleges vrouwenstudies haat tegen mannen zou onderwijzen.

Strijden met de ‘feminazi's’

Al op de lagere school was de verhouding met het andere geslacht problematisch. In groep vijf kreeg hij, naar eigen zeggen, straf omdat hij twee meisjes probeerde te zoenen die dat niet wilden. Van zijn moeder zou hij geen vriendin mogen hebben – maar misschien is hijzelf niet de beste bron daarvoor.

Het staat in een meer dan duizend pagina’s tellend egodocument op internet, waarin hij zijn haat ventileert tegen haar en tegen de ‘feminazi’s’. Toch trouwde hij, in 2000. Hij was inmiddels advocaat geworden, had voor een firma in New York gewerkt en verhuisde in de jaren negentig voor zijn werk tijdelijk naar Rusland. De 28 jaar jongere Russin die hem het jawoord gaf, liet zich na acht maanden, toen ze weer naar de VS waren verhuisd, van hem scheiden.

Volgens haar omdat hij haar met een pistool had bedreigd. Volgens hem omdat ze het doel van het huwelijk, een verblijfsvergunning, had bereikt. Uiteraard spande hij een rechtszaak tegen haar aan, maar zonder succes. Zijn teleurstelling en woede brachten Den Hollander op het pad van de mannenrechtenbeweging. Daar vond hij in eerste instantie waardering; hij werd bestuurslid van de Nationale Coalitie voor Mannen. Maar hij werd er weer uitgegooid omdat hij mensen bedreigde. Advocaat Marc Angelucci met name, die in Texas een proces had aangespannen tegen de vrijstelling van vrouwen voor registratie als dienstplichtige.

Een schotwond in zijn hoofd

Met zo’n proces was Den Hollander namelijk zelf ook al bezig, maar dan in New York. En terwijl die rechtszaak zich voortsleepte, behaalde Angelucci met de zijne in 2019 een eerste succes. De rechter die volgens Den Hollander de schuld was voor de vertraging van zijn proces, was Esther Salas. En na de moord op haar zoon legde de FBI een verband met een andere moord ruim een week eerder: die op Marc Angelucci. Roy den Hollander was toen al dood. De politie vond hem met een schotwond in zijn hoofd. In zijn auto lag een lijst met namen van mensen die hij misschien ook nog had willen ombrengen. 

Onder hen een oncoloog die hem behandelde voor kanker. Mogelijk was het bericht dat hij niet meer beter zou worden de aanleiding om te doen waar hij tot dan toe alleen maar op had gezinspeeld. Want hoe grappig het ook is dat iemand zulke extreme ideeën voor de rechter brengt, achteraf was het gevaar duidelijk genoeg, stelden journalisten die luchtige verhalen over hem hadden geschreven beteuterd vast.

Toen hij in 2011 tegen Stephen Colbert zei: “Laten we 100.000 gewapende kerels naar Washington DC halen, ik ben bereid met jullie te sneuvelen, kom maar op”, was daar van zijn kant geen knipoog bij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden