Megastad Aletta André

Over wat het ‘echte India’ nu is, verschillen de meningen nogal

Danseressen in de stad Guwahati in de staat Assam, in het noordoosten van India. Beeld EPA

“Dit is het echte India”, zegt een man van middelbare leeftijd tegen zijn dochter, een mollig meisje van een jaar of tien. We kijken naar een jonge vrouw die in hurkzit roti’s, platte broden, bakt op een traditioneel lemen houtvuur-fornuisje. De vrouw draagt een prachtige, felgekleurde sari en een uitgebreid scala aan koperen neusringen, oorbellen en armbanden.

We zijn in een dorp nét buiten Delhi. Naast de rotibakster staat een vrouw met stevige spierballen boter te maken, terwijl een man met een feloranje tulband voorbij rijdt op een kamelenwagen. De bezoeker en zijn dochtertje smullen van het uitzicht. “Verser kan het niet, hoor”, zegt de man over de boter. Ze maken een selfie bij een lemen hut met rieten dak.

Het ‘echte India’.

Over wat dit precies betekent, verschillen de meningen nogal. Ik zat eens in de trein naar Delhi en terwijl we langs de rijstvelden boemelden, verheugde een plattelandsmeisje in mijn coupé zich op het ‘echte India’ dat we in de grote stad zouden aantreffen. Maar veel inwoners van Delhi hebben juist een geromantiseerd beeld van het ‘echte India’ buiten de miljoenenstad. Mahatma Gandhi meende dat de ziel van India zich in de dorpen bevindt. Dit idee vindt een eeuw later nog altijd veel weerklank.

Iedereen uur een Bollywood-dansnummer

Een dagje of weekendje dorp biedt uitkomst, vooral voor stadgenoten­­ die hun in een betonnen omgeving opgegroeide kroost van het ‘echte India’ willen laten proeven. Maar dan wel een dorp dat overeenkomt met dit ideaal – waar de inwoners vlekkeloze kleren dragen, enkel met natuurlijke materialen werken en als het even kan ieder uur een Bollywood-dansnummer opvoeren.

Mogelijkheden te over in de directe omgeving van Delhi. De afgelopen jaren zijn tientallen dorp-resorts­­ uit de grond gestampt. Daar kunnen bezoekers met de flatgebouwen van Delhi’s buitenwijken op de achtergrond ‘meedraaien in het dagelijkse leven van dorpelingen’ en van het ‘authentieke plattelandsleven’ genieten. Je kunt er aardewerk beschilderen, modderworstelen en kameelrijden en daarna gewoon bijkomen in een kamer met airconditioning en stromend water.

Uiteraard ziet het dagelijks leven in de dorpen van het ‘echte India’ er iets anders uit. Water is vaak schaars, kleding altijd stoffig, plastic is alom aanwezig en wie een beetje geld heeft, woont liever in een grijs betonnen blok dan in een lemen hut. Gandhi had misschien geen ongelijk, door de ziel van India in de dorpen te zien, maar de vraag is of dit zo positief­­ is. Nergens zijn de kastenverhoudingen zo scherp en zichtbaar, nergens is het patriarchaat zo wijdverbreid, nergens is armoede zo uitzichtloos.

Een bevriende buurman noemt bij de beste herinnering aan het dorp waar hij opgroeide, iets wat daar ver buiten ligt: de sterrenhemel, waar hij in de hete zomermaanden recht onder sliep. Vanwege de smog zien we deze in Delhi zelden meer en alleen al de sterren maken een tripje naar het platteland de moeite waard. En vooruit, ook de ‘dorp-resorts’ bieden­­ een enig uitje met allerlei dieren, gezond eten en relatief frisse lucht.

Maar het ‘echte India’? Dat is gelukkig een stuk veelzijdiger, en ook Delhi hoort daarbij.

Uitdijende metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Trouw-correspondenten doen wekelijks verslag uit hun eigen megastad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden