ReportageSoedan

Op de vlucht uit Ethiopië raakte Teame zijn zwangere vrouw kwijt. ‘Ze kwamen met geweren, messen’

De Ethiopische Teame (in gele broek) zoekt zijn zwangere vrouw.Beeld Joost Bastmeijer

In Noord-Ethiopië woedt een hevig conflict. Wie wil weten wat er precies speelt, is aangewezen op 40.000 gevluchte overlevenden.

“Ik heb twee van mijn vrienden vermoord zien worden door de soldaten van het Ethiopische leger. En mijn vrouw? Waar is ze nu? Ik weet het niet”, zegt Teame, een jonge man die onder één van de haastig opgezette tenten van het Soedanese Um Rakuba-kamp zit. Zijn blik is glazig. Hij is al dagen op zoek naar zijn vijf maanden zwangere vrouw, die hij is kwijtgeraakt toen hij op de vlucht sloeg voor de bloedige strijd in de Tigrese stad Humera, waar hij werkt.

Teame’s verhaal is één van de vele hartverscheurende getuigenissen die Trouw optekent in de vluchtelingenkampen die nu op meerdere plekken in het oosten van Soedan met man en macht uit de grond worden gestampt. Mensen vertellen verhalen over ongeboren baby’s die uit de buiken van hun moeders worden gesneden. Kinderen zouden door Amhaarse milities met machetes worden onthoofd. Meerdere vluchtelingen spreken van een genocide op de bevolking van de Ethiopische Tigray-regio.

Op de grens van Ethiopië en Soedan ligt vluchtelingenkamp Um Rakuba.Beeld Joost Bastmeijer

Hun verhalen zijn lastig te verifiëren. De toegang tot stroom, internet en telefoonverkeer is in Tigray al weken geblokkeerd. Na het afsluiten van al deze voorzieningen ging het leger van Abiy Ahmed, de Ethiopische premier die vorig jaar nog de Nobelprijs voor de Vrede won, de opstandige regionale bestuurders van de TPLF te lijf. Deze partij bestuurde Ethiopië voor de komst van Abiy 29 jaar met harde hand. Nu probeert de TPLF vanuit de noordelijke hoofdstad Mek’ele de macht naar zich toe te trekken. Het conflict escaleerde toen de milities uit de noordelijke regio een legerbasis van het Ethiopische leger aanvielen.

Van de bloedige strijd die volgde zijn bijna geen beelden gemaakt – de telefoons van de Tigreërs waren leeg. Journalisten mogen de regio niet bezoeken om onafhankelijk hun werk te doen.

Vluchtelingen wassen zich in de rivier.Beeld Joost Bastmeijer

De blackout zorgt er tevens voor dat Teame zijn zwangere vrouw nog altijd niet kan bereiken. De laatste keer dat hij haar zag, was vlak na het ontbijt, nu bijna twee weken geleden. “Daarna vertrok ze naar haar werk, net als ik. Toen de stad werd gebombardeerd, ben ik meteen naar het werk van mijn vrouw gerend, maar hun gebouw was al gesloten. Er was geen stroom, geen telefoon- of internetverbinding. Ik heb nog altijd geen idee waar ze nu is.”

Beeld Joost Bastmeijer

Volgens veel van de vluchtelingen werd Tigray gebombardeerd vanuit het noordelijker gelegen Eritrea, iets wat de Ethiopische overheid ontkent. Vanuit het zuiden werd de regio aangevallen door zowel het leger als Amhaarse milities – vernoemd naar de naam van de zuidelijker gelegen regio: Amhara. Dus vluchtten 40.000 mensen de grens over, naar buurland Soedan. “We hebben drie dagen gelopen”, zegt Teame terwijl hij naar zijn uitgedroogde blote voeten wijst, “voordat we bij de grens kwamen. Iedereen was bang. Ons geld, onze dieren, onze huizen, onze kleren. We zijn alles kwijt.”

De laatste horde die Teame moest nemen, was het oversteken van de Tekeze-rivier die langs de grens met Soedan stroomt. Na de overtocht per boot werd hij opgevangen door de in het grensdorpje Hamdayet gearriveerde hulpverleners, die hem in een oude Bedford-bus naar het Um Rakuba-kampement brachten. Hoewel hij blij is hier te zijn, is de situatie verre van ideaal. “Er is niet genoeg eten,” legt hij uit, “er zijn niet genoeg medicijnen. We hebben alleen schoon drinkwater, verder niks. Heb je ons eten gezien? We eten alleen maar pap. Dat zijn we niet gewend, iedereen hier heeft buikpijn.”

In het Soedanese vluchtelingenkamp Um Rakuba dreigen voedseltekorten.Beeld Joost Bastmeijer

Teame heeft al tien dagen bijna niet geslapen. Dat heeft alles te maken met wat hij in Humera en onderweg naar Soedan heeft gezien. “Ik heb een psychiater nodig”, zegt hij terwijl hij aan zijn zilveren trouwring draait. “Mijn gedachten verontrusten me.

“Ik heb dode mensen in de straten zien liggen. Ze zijn vermoord door de soldaten en de Amhaarse milities. Ze kwamen met geweren, met messen. Ik zie de beelden op mijn netvlies, zodra ik mijn ogen dichtdoe. Als ik probeer te rusten, zie ik mijn dode vrienden, mijn vrouw. Daarna kan ik niet meer slapen.”

De achternaam van de Teame is in verband met zijn veiligheid achterwege gelaten. Deze is bekend bij de hoofdredactie.

Lees ook: 

Duizenden Ethiopiërs gevlucht naar Soedan: ‘Ze dreigden ons te onthoofden’

In Soedan beschrijven Ethiopische vluchtelingen gruwelijke taferelen in het noorden van hun land, waar hevig wordt gevochten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden