Verkiezingen VSSuburbia

Op de politie vertrouwt de Amerikaanse Emanuel Padilla (34) niet: ‘Ik bereid me voor op een burgeroorlog’

Emanuel Padilla (34) gaat meerdere keren per week de straat op om te demonstreren tegen ongelijkheid en racisme.  Beeld Mari Meyer
Emanuel Padilla (34) gaat meerdere keren per week de straat op om te demonstreren tegen ongelijkheid en racisme.Beeld Mari Meyer

De Amerikaanse steden stemmen overwegend Democratisch, het platteland Republikeins. Het grote slagveld van de komende verkiezingen zijn de suburbs, de voorsteden waar de helft van het electoraat woont. Trouw peilt de komende weken wat de bewoners hier bezighoudt.

Ongelijkheid en racisme zijn de in Compton opgegroeide Emanuel Padilla (34) niet vreemd. Toch brak er bij hem iets na de dood van de zwarte George Floyd, die in mei in Minneapolis werd gedood door een witte agent. Toen Padilla door de coronacrisis zijn baan verloor, legde hij zich toe op activisme. Tijdens confrontaties met tegendemonstranten en de politie ziet hij hoe diep verdeeld het land is.

Padilla is bijna twee meter lang en fronst veel. Hij is net terug uit Palm Springs, waar hij een paar dagen probeerde te ontspannen. Hij schokschoudert. “Ik kwam niet tot rust. Het is beter om in de stad te zijn, er staat te veel te gebeuren.” Hij doelt op demonstraties, maar ook op de naderende verkiezingen. “Ik denk er non-stop over na.”

Padilla werd geboren in Compton, een in de jaren tachtig overwegend zwarte Californische suburb, als kind van Mexicaanse ouders. Hij woont nu met zijn vrouw twintig minuten verderop in Hawthorne, waar drukke achtbaanswegen de wijk in rustiger blokjes opdelen. De Beach Boys komen hier vandaan. Waar broers Brian, Dennis en Carl Wilson opgroeiden, bevindt zich nu een monument. Compton staat ook op de muzikale wereldkaart, maar in een compleet ander genre: in 1988 maakte N.W.A.’s album ‘Straight Outta Compton’ het genre gangsterrap wereldberoemd.

Megafoon

In beide wijken werd de afgelopen maanden regelmatig gedemonstreerd, zegt Padilla. Na de dood van Floyd trok hij er eerst alleen op uit. “Het voelde doelloos, maar ik kon ook niet thuis blijven zitten.” Hij ging naar grote demonstraties, die vaak chaotisch verliepen. “Mensen schreeuwden, maar ze waren niet te verstaan.” Hoewel hij niet graag in het middelpunt van de belangstelling staat, kocht Padilla een megafoon.

Toen kwam in juni de 18-jarige Andrés Guardado door politiegeweld om het leven in Compton. De verdachte omstandigheden rondom diens dood maakten Padilla nog bozer. Tijdens een demonstratie ter ere van Guardado werd hij vervolgens meerdere keren geraakt door rubberen kogels, projectielen met rubberen omhulsel en een kern van metaal. “De politie schoot van minder dan anderhalve meter afstand naar mijn hoofd. Ik had nog nooit zoiets gewelddadigs meegemaakt.”

Hij investeerde in een kogelvrij vest en een bril die zowel kogels als traangas tegenhoudt en begon samen met gelijkgestemden gerichte acties te organiseren. Zo was Padilla betrokken bij protesten voor het huis van de agent die Guardado neerschoot, die aanhielden tot hij verhuisde.

Twee tot drie keer per week de straat op

Als je niks doet, meent Padilla, verandert er ook niks. Inmiddels gaat hij twee tot drie keer per week de straat op. Maar hij weet ook dat verandering in Compton niet makkelijk is. Hij groeide er op met een gebrek aan sociale voorzieningen, terwijl de vaders van veel zwarte vrienden werden opgepakt en zij zelf, naarmate ze ouder werden, ook. “Mensen betalen met hun belastinggeld voor politieagenten die hen neerschieten. Dat geld zou ook naar een buurtcentrum kunnen gaan. Maar ze worden al zo lang slecht behandeld… En nu maken ze zich zorgen over een virus, terwijl ze ook al zorgen hebben over de huur.” Daarom trekt hij de wijk in om gesprekken te voeren. “Ik probeer mensen uit te leggen: de politie helpt je niet. Dat staat niet eens in hun taakomschrijving. Je moet het zelf doen.”

Onder het heft in eigen hand nemen, valt ook stemmen. In 2016 koos Padilla vol enthousiasme voor Hillary Clinton. Dit jaar is de sfeer in zijn buurt niet zozeer pro-Joe Biden, maar vooral anti-Donald Trump. Dat vicepresidentskandidaat Kamala Harris van kleur is, doet hem weinig. “Ze gebruik pas sinds kort het woord zwart. Vroeger noemde ze zichzelf Indiaas. Ik stem op hen omdat ik geen andere keus heb.”

Kan Biden winnen? Padilla is sceptisch. “Veel mensen hier verwachten dat Trump wint.” Hij vreest vooral geweld door rechts-extremisten, die zich gesterkt voelen door de ‘law and order’-retoriek van de president. Op basis van zijn eigen ervaringen verwacht Padilla geen hulp van de ordediensten tijdens confrontaties met Trump-stemmers. “Agenten staan altijd met hun gezicht naar ons en de rug naar hen. Zij worden beschermd.”

Daarom heeft hij inmiddels, met vergunning, meerdere wapens in huis. “Als je me dit vorig jaar had verteld, had ik je niet geloofd. Maar ik bereid me voor op een burgeroorlog.”

Hawthorne en Compton

Hawthorne is een suburb in de regio Los Angeles. In de jaren dertig was deze wijk een zogeheten ‘whites only’-settlement, in de volksmond ‘sundown town’ genoemd. Dat betekende onder meer dat zwarte mensen er niet mochten wonen en er na zonsondergang niet welkom waren. Tegenwoordig is grofweg de helft van de bevolking latino, ongeveer een kwart is zwart en een kwart wit. In 2016 werd hier overwegend Democratisch gestemd. Dat geldt ook voor Compton, een centraal gelegen suburb met een voornamelijk zwarte- en latinopopulatie, die in de populaire cultuur vaak wordt geassocieerd met (bende)geweld, maar waar misdaadcijfers de afgelopen tien jaar flink zijn gedaald.

Lees ook:

‘Het is moeilijk om een mening te hebben, maar die niet te kunnen uiten bij de stembus’

Verkiezingsbeloften gaan bij Luis Adrián Lara (32) vaak het ene oor in en het andere oor uit. Hij is een van de minstens 2,6 miljoen Californiërs zonder verblijfsvergunning en mag daarom niet stemmen. “Ik voel me Amerikaan, maar dit land wil mij niet hebben.”

Hoewel Melanie Brown in de straat ‘omringd is door Republikeinen’, stemt ze zelf Democratisch

Melanie Brown groeide op in het overwegend Republikeinse Simi Valley en ze wordt in haar straat nog steeds omringed door Trump-kiezers. Maar zelf stemt de serveerster Democratisch: “Biden vertelt de waarheid.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden