MegastadWies Ubags

Onze correspondent in Rio stapt voor geen goud op de fiets

“Wies! Ga je mee naar het strand?”

“Ja!!”

“We gaan op de fiets.”

“Huuuuhhh, ehhhh....” De schrik slaat me om het hart. Voor geen goud ga ik op een fiets zitten in Rio de Janeiro, waar het verkeer een chaos is en de auto’s en bussen een schrikbewind uitoefenen. Fietspaden zijn er nauwelijks.

Van mijn appartement in het centrum naar de stranden van Leme of Copacabana, die naast elkaar liggen en waar mijn buren en ik meestal naartoe gaan, is het een uurtje fietsen, schat ik. Qua afstand perfect. Maar dan de omstandigheden: drukke straten waar bussen en auto’s elkaar links en rechts inhalen en waar de chauffeur die rechtsaf moet zonder blikken of blozen helemaal links voorsorteert. Rechtdoor op dezelfde weg gaat voor? Laat me niet lachen.

Nog nooit hadden mijn vrienden in ons wijkje Saúde me voorgesteld om met de fiets naar het strand te gaan. Fietsen was in Rio altijd iets voor milieubewuste idealisten en sportievelingen. Alleen op het fietspad langs de mondaine stranden van Copacabana, Ipanema en Leblon kon je zonder je leven te riskeren fietsen, maar dat was voorbehouden aan de gebronsde en minimaal geklede zonaanbidders die deze plekken op het strand welhaast de hele week aaneengesloten lijken te bezetten.

Maar laatst gebeurde het dan toch. Steeds vaker pakken mijn vrienden en buren de fiets om een stukje te gaan toeren of om ergens heen te gaan: het strand, de botanische tuinen in de rijke wijk Gávea, waar je heel mooi uitzicht hebt op het Christusbeeld, noem maar op. 

Je hoeft niet eens zelf een fiets te hebben en dat hebben de meesten van mijn vrienden dan ook niet. Overal in de stad zijn huurfietsen te vinden, oranje gekleurd in oranje rekken, die je per uur kunt huren. Er zijn pakketten voor drie dagen, een maand, drie maanden en een jaar van een dikke 3 euro (3 dagen) tot een kleine 40 euro (een jaar). Je pakt een fiets op de ene plek en kunt hem op een andere weer terugbrengen. Via een app kun je je aanmelden en weet je op welke plekken er fietsen zijn en waar je je rijwiel na gebruik weer kunt stallen. Mijn onlangs gepensioneerde vriendin Lúcia (60) is fervent gebruikster. Ik koester een diepe bewondering voor haar. Alleen dankzij dappere lieden als zij kan de verkeerscultuur in Rio veranderen.

Of ik ooit ook de stap zal wagen, weet ik niet. Voorlopig is voor mij de anarchie en de agressie te groot. Je kunt je beperken tot het eerder genoemde fietspad langs de grote stranden of bij ons in het centrum de boulevard langs de Guanabarabaai, waar veel wordt geskate, gestept (ja, die kun je hier ook huren) en gefietst. Maar dat zijn kippeneindjes, waar niet veel voldoening uit te halen valt. Het negen kilometer lange fietspad Tim Maia (genoemd naar een van Brazilië’s beroemdste zangers) tussen Leblon en de Miami-achtige wijk Barra de Tijuca is al vier keer ingestort. Dus als fietsliefhebber moet je niet alleen oppassen voor het gemotoriseerde verkeer: het gevaar loert aan alle kanten. Zo lang dat het geval is, neemt deze correspondent liever de benenwagen, of pakt een bus of Uber.

Uitdijende metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Trouw-correspondenten doen wekelijks verslag uit hun eigen megastad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden