ReportageOekraïne

Ondanks de oorlog dansen de strippers in Charkov door (maar niet meer voor Russen)

null Beeld Hans Jaap Melissen
Beeld Hans Jaap Melissen

Ondanks de oorlog werken de strippers van club Platinum door. Ook als er raketten inslaan, gaan ze niet naar de schuilkelder. ‘Zie je mij rennen op mijn hoge hakken?’

Hans Jaap Melissen

“Ongeveer 60 procent van onze klanten zijn militairen. Die hoeven geen entree te betalen, gewone mensen wel”, zegt stripteasedanseres Irina (26). Voor militairen is er trouwens ook gratis koffie en thee. Die thee is rood en wordt geserveerd in hartvormige glazen. Ook de verslaggever uit Nederland krijgt thee, aan het begin van een doordeweekse avond. Nachtclub Platinum in Charkov is net open, maar er zijn nog geen klanten. De afspraak is om arriverende klanten met rust te laten.

Irina, piercings in haar wangen en opgespoten lippen, draagt tijdens het gesprek nog niet haar dans-outfit. “Tijdens het dansen sta ik uiteindelijk topless, met alleen een slipje aan.”

Is het niet raar om dit werk te doen tijdens een oorlog? Ze vindt van niet. “Soms vallen er bommen terwijl ik aan het dansen ben. We hebben een kelder, maar daar ga ik nooit heen. Zie je mij rennen op mijn hoge hakken?” lacht ze.

Militairen van het internationale legioen

Irina denkt dat ze ook iets goeds doet voor de militairen. “Die hebben even vrijaf en kunnen hier ontspannen. Al willen sommigen ook met ons over de oorlog praten, maar dat wil ik niet. Ik wil ook goed kunnen slapen. Ik ben geen psycholoog.” Een belangrijk deel van de klandizie bestaat volgens haar uit militairen van het ‘internationale legioen’, vrijwilligers die zich vanuit andere landen, waaronder Nederland, hebben gemeld om mee te vechten.

Ze vertelt dat ze geen alcohol schenken aan militairen in uniform. “Maar als ze in gewone kleren komen, doen we dat wel. Wapens mogen ook niet mee naar binnen.” Ze is blij met militairen als klant, want die hebben volgens haar tenminste geld.

Een zogenoemde ‘private dance’ wordt afgerekend per minuut en kost tot ongeveer 60 euro voor een half uur. Een deel van de opbrengst geeft de nachtclub aan vrijwilligersorganisaties, die hulpgoederen uitdelen aan burgers of militairen. Zelf heeft Irina ook een eigen hulpclub opgericht. “We delen medicijnen uit, babyvoeding, luiers en helpen met evacuaties. Gisteren hebben we nog een ambulance laten afleveren bij een ziekenhuis.”

Ook danseres Sophia komt erbij zitten. Sophia is in het begin van de oorlog kort naar het buitenland gevlucht. “Ik heb toen een maand gestript in Roemenië, tot de club hier weer openging. Ook andere meisjes zijn vertrokken, sommigen dansen nu in Griekenland.”

Twee-murenregel

Ook Sophia gaat nooit naar de kelder als het luchtalarm klinkt, want ze vindt dat ze in de club kan voldoen aan de zogeheten ‘twee-murenregel’. Oekraïners die niet naar een kelder vluchten bij een luchtalarm, wordt aangeraden om altijd achter twee muren te schuilen, tegen rondvliegend glas of andere scherven.

Charkov is de tweede stad van Oekraïne en heeft het vooral in het begin van de oorlog zwaar te verduren gehad. Barvrouw Ina kan zich de februarinacht waarin de oorlog begon nog helder voor de geest halen. “Er was een dj, we hoorden niks van buiten. Om zes uur ’s ochtends gingen we dicht en zag ik appjes van vrienden die vertelden dat de oorlog begonnen was. Ik keek naar buiten en zag een enorme file van vluchtende mensen. Tegelijkertijd begonnen hier de bombardementen. Veel meisjes in de club waren in paniek en huilden.”

Ina komt zelf uit de zwaar getroffen wijk Saltivka, waar hele flatgebouwen tot puin zijn gebombardeerd. “Ik heb daar zoveel bommen zien vallen. Pas drie weken geleden ben ik daar weggegaan, meer naar hier in de buurt.”

Stripclub Platinum serveert thee in hartvormige bekers aan Oekraïense militairen.  Beeld Hans Jaap Melissen
Stripclub Platinum serveert thee in hartvormige bekers aan Oekraïense militairen.Beeld Hans Jaap Melissen

Niet meer dansen voor een Rus

Beide dames zeggen op zich voor iedereen te willen dansen, maar nooit meer voor een Rus. “Ik heb drie jaar in Armenië gewerkt en kreeg laatst een aanbod om daar weer te gaan strippen”, vertelt Irina. “Maar in Armenië zijn mij te veel Russen.” Ook wordt er in de club geen Russische muziek meer gedraaid.

Tot slot nog een gevoelig onderwerp. In Charkov geldt vanwege de oorlog een avondklok, die momenteel loopt van tien uur ’s avonds tot zes uur ’s ochtends. Hoe kun je dan een nachtclub runnen?

Irina bezweert dat ze om negen uur stoppen voor gewone burgers en om tien uur voor militairen. Maar volgens bronnen die het kunnen weten, blijft de club open tot in de vroege ochtend, voor iedereen die vóór het begin van de avondklok arriveerde. Het zou een soort ‘what happens in Vegas, stays in Vegas’-deal zijn.

Als de verslaggever in de loop van de avond wegrijdt bij de club, is alle straatverlichting uit in het half verlaten Charkov. Even later gaat het luchtalarm en schiet er in een oranje gloed iets door de lucht. Een keiharde knal klinkt.

De volledige namen van de drie vrouwen zijn bekend bij de hoofdredactie.

Lees ook:

Inwoners van Charkov zijn al gewend aan raketinslagen

Na het Russische vergeldingsbombardement pakken inwoners van Charkov het leven weer op. ‘Die aanvallen helpen de Russen helemaal niet bij de frontlinie, het is gewoon terreur.’

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden