Misstanden Nieuw-Zeeland

Mishandeling en misbruik waren aan de orde van de dag in jeugdzorg Nieuw-Zeeland

De Nieuw-Zeelandse minister van overheidsdiensten Chris Hipkins.  Beeld via REUTERS
De Nieuw-Zeelandse minister van overheidsdiensten Chris Hipkins.Beeld via REUTERS

Misbruik op grote schaal was lange tijd de regel in de jeugdzorg in Nieuw-Zeeland. Een grondig rapport legt nu bloot hoe ernstig de situatie was.

Meer dan een kwart miljoen kinderen zijn de afgelopen decennia mishandeld of misbruikt in Nieuw-Zeelandse instellingen. Als verwaarlozing wordt meegeteld gaat het om nog veel grotere aantallen, zo blijkt uit een rapport van een overheidscommissie. Kinderen uit de Maori-gemeenschap zijn sterk oververtegenwoordigd onder de slachtoffers.

Het woensdag gepresenteerde rapport van de Royal Commission is in Nieuw-Zeeland ingeslagen als een bom. Het laat zien dat een groot deel van alle kinderen die sinds 1950 in handen waren van de jeugdzorg of in kerkelijke instellingen verbleven, misbruikt zijn. Het gaat om ongeveer 40 procent van het totaal, voor de Maori-kinderen loopt dat op tot 80 procent. In hun geval probeerde de leiding van de instellingen door het misbruik ook hun ‘culturele identiteit te vernietigen’, aldus het rapport.

Ongekende misstanden

De slachtoffers zijn onder meer seksueel misbruikt en verkracht, geslagen en met elektrische schokken toegetakeld. Daarnaast zijn er veel gevallen opgetekend van vernedering en racisme. De meeste misstanden vonden plaats in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw. De kinderen verbleven in de instellingen op advies van jeugdzorg of vanwege psychische en psychiatrische problemen.

Het gaat in het rapport vooral om kinderen van vijf tot zeventien jaar, maar ook jongeren en kwetsbare volwassenen waren het slachtoffer. Het misbruik ging in de meeste gevallen jarenlang door. Het rapport laat zien dat veel meer kinderen en jongeren in zorginstellingen verbleven dan eerder gedacht, in totaal meer dan 600.000.

“De pijn en de angst die veroorzaakt zijn in de geschiedenis van Nieuw-Zeeland zijn onvergeeflijk”, zei de minister van overheidsdiensten Chris Hipkins woensdag. Hij noemde het rapport ‘moeilijk om te lezen’. Toen premier Jacinda Ardern het onderzoek twee jaar geleden aankondigde, zei zij dat haar land ‘een donker hoofdstuk’ onder ogen moest zien.

Cultuur van ‘stilte en geheimhouding’

Overlevenden die hun verhaal deden voor de commissie spreken van ‘een cultuur van stilte en geheimhouding’, waardoor de misstanden zo lang konden doorgaan. Velen van hen kampen nu met psychische problemen, zoals post-traumatische stressstoornis en depressie. Ook verslaving en zelfdoding komen bij deze groep veel voor.

De commissie komt nog met aanbevelingen aan de overheid en kerkelijke instellingen, voor compensatie en genoegdoening. Minister Hipkins zei dat de regering nadenkt over excuses. De katholieke kerk in Nieuw-Zeeland gaat het rapport bestuderen om ervan te leren. “Het spijt ons diep dat zovelen schade hebben geleden door het misbruik dat hun is aangedaan”, zei John Dew, de aartsbisschop van Wellington. “We drukken nogmaals ons diepe verdriet uit.”

Lees ook:
Duizenden indianenkinderen kwamen om op kostscholen

Brandgevaarlijke slaapzalen en tbc maakten slachtoffers onder inheemse Canadese jeugd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden