Lovely Kaur Beeld Aletta Andre

Column Aletta André

Mijn sterke huisbazin in Delhi, die het heft in eigen handen nam

De wijk Jangpura in Delhi is gecreëerd voor buitenstaanders. Ontheemden uit platgewalste dorpjes, hindoes en sikhs uit islamitisch Pakistan, arbeidsmigranten uit andere deelstaten en vluchtelingen uit Afghanistan. Elk bouwde hier een nieuw leven op. Samen vormen ze India in het klein.

Deel 1: Lovely

“Ze is naar een disco geweest, ik vind het maar niets.” Lovely kijkt afkeurend naar haar 19-jarige dochter Twinkle. Een meisje is het nog, dun en verlegen, met dik zwart haar tot haar kont. Ze laat me schaterlachend de foto’s zien van haar verjaardagsfeestje. “Het was zó leuk, didi (grote zus)!” Met vier andere meisjes kijkt ze lachend de camera in. Ze zitten, omringd door ballonnen, in de Pizza Hut.

Haar schaterlach klinkt voor mij als een ontroerende echo van dit zeldzame moment van vrijheid. Haar moeder, mijn huisbazin, lijkt een losgeslagen tiener te zien.

Het avondje uit moet Lovely een gevoel van machteloosheid hebben gegeven. Lovely, altijd kalm maar zelfverzekerd, altijd een glimlach, altijd een kruidig geurende pan op het gasfornuis, altijd haar steile lange haar in een perfecte, glanzende staart of vlecht.

Boven de bank hangt een foto van een knappe veertiger met een tulband. “Mijn broer”, vertelt Lovely aan iedereen die de kamer binnenstapt. “Hij woont in Canada.” Immigratie naar een westers land is het toppunt van succes.

Gearrangeerd huwelijk

Lovely heeft het minder getroffen. Een gearrangeerd huwelijk met een man, die als tweede generatie vluchteling uit Pakistan dan wel een eigen woning had, maar verder weinig talent of ambitie. Gelukkig had ze de kracht om het heft in eigen handen te nemen.

Raju, de echtgenoot, zit permanent achter een tafeltje op straat, vlak naast de deur die naar het trappenhuis leidt. Een poster boven de tafel en een stuk of tien oplaadkabels geven de indruk dat hij hier zijn eigen winkel in mobiele telefoonaccessoires runt. Het mini-televisietje voor zijn neus en de geheime drankvoorraad onder de tafel vertellen een ander verhaal.

Ondertussen is het in Lovely’s naaistudio aan huis een komen en gaan van klanten, huurders en klusjesmannen. Ze is altijd vriendelijk, maar ook altijd zakelijk. De huur gaat in contanten in haar huishoudportemonnee, alle transacties worden genoteerd en over alles wordt onderhandeld. In de loop der jaren liet ze vier extra verdiepingen op de oorspronkelijk aan haar schoonouders toegewezen woning bouwen.

Het huis werd een gebouw met appartementen, de vluchtelingen werden huisbazen en hun kinderen kregen dromen.

Seks-terrorist

Voor Lovely’s 15-jarige zoon Taran, die haar huisbaas-imperium zal erven, reiken die dromen voorlopig niet veel verder dan die van de gemiddelde tiener. Toen hij voor een schoolopdracht over terrorisme onze laptop met internet mocht lenen, zagen we in de zoekgeschiedenis dat hij om te beginnen ‘seks-terrorist’ had ingetypt. En, nadat dit niet het gewenste resultaat opleverde, ‘sexy meisjes met minder kleren’.

Twinkle mocht van Lovely een tweejarige opleiding tot tandartsassistente doen, maar het voornaamste doel van hoger onderwijs werd tot nu toe niet bereikt. “Ze heeft nog steeds geen verloofde. Ik zal zelf iemand moeten zoeken.”

Haar dromen zullen blijven steken bij de Pizza Hut. In haar schaterlach klinkt de lol van die avond, maar ook de wetenschap dat de onvermijdelijke toekomst van het gearrangeerde huwelijk vlak om de hoek ligt. Ik hoop dat ze desondanks blijft lachen. Als ze de kracht van haar moeder heeft, komt het vast goed.

Trouws correpondenten vervangen deze zomer Rob Schouten en Wim Boevink.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden