null Beeld

MegastadCairo

Ineens is het mooie uitzicht vanuit mijn werkkamer verdwenen

Joost Scheffers

Het lawaai van een kettingzaag doorbreekt de stilte in mijn meestal vredige straat. Meteen weet ik dat er aan bomen gezaagd wordt. Bezorgd, want de wijk heeft al zo veel groen verloren, snel ik vanachter mijn bureau naar het balkon om te kijken waar nu weer gekapt wordt. Tot mijn verbazing worden de in bloei staande bougainvilles, die de hele straat met roze en witte bloemen opfleuren, met grof geweld tegen de grond gewerkt.

Maar liefst zeven agenten zijn opgetrommeld om het geheel ordelijk te laten verlopen. Men kent de gevoeligheid: buurtbewoners hebben vaker van zich laten horen bij het kappen van bomen in mijn wijk, een van de groenste wijken van de stad. Toch weet een overbuurvrouw de hoofdagent te overtuigen het kappen te staken voordat er meer schade wordt aangericht. Zij heeft kennelijk goede contacten, want binnen een half uur staat ‘de president’ van de wijk met zijn delegatie op de stoep.

Wat blijkt: een norse buurman had geklaagd dat de takken te ver over de weg hangen, en die zouden kunnen afbreken en op zijn auto vallen. Dan maar geen kleurige straat met schaduw ter verkoeling van de zomerse temperaturen van tegen de veertig graden. De auto gaat voor alles in Cairo, en daar zijn elders in de stad al veel bomen zonder pardon voor gekapt.

Groene middenberm moet wijken

‘Mijn verkeersoplossing voor de wijk Heliopolis, die ik in slechts vijftien minuten heb ontworpen, is nu realiteit’, schreef een wegenbouwer van de overheid trots op zijn LinkedIn-profiel met een plaatje erbij van de welvarende buitenwijk voor en na de werkzaamheden. Zijn oplossing voor de verkeersdrukte: de lange groene middenberm en bomen aan weerszijden weghalen om zo een weg te verbreden en een viaduct aan te leggen: een kind kan de was doen. Het tekent hoe er in het land tegen groen wordt aangekeken.

De leefruimte in Egypte is ondanks de grootte van het land beperkt. Egypte is een woestijn, alleen rondom de Nijl is het leefbaar. Dat betekent dat 97 procent van de Egyptenaren leeft op 8 procent van de oppervlakte. Dat komt neer op ongeveer 100 miljoen inwoners op een gebied twee keer zo groot als Nederland. En in die beperkte ruimte is weinig plaats voor bomen.

In mijn eigen straat is het mooie uitzicht op de kleurrijke struiken vanuit mijn werkkamer verdwenen. Voorheen leek niemand zich druk te maken over de bougainvilles die een stukje over de stoep hingen en de straat kleur gaven. Voetgangers stopten er vaak om te poseren voor een foto.

Pijnlijke dag voor de norse buurman

Gelukkig ziet de president van de wijk kennelijk ook dat het weghalen van de bougainvilles de straat niet mooier maakt, de rest van de begroeiing mag blijven staan. Wel is het gapende gat dat nu is ontstaan een pijnlijk gezicht.

Maar ook voor de norse buurman, die eerst nog triomfantelijk toekeek hoe de bougainvilles werden omgezaagd, wordt het een pijnlijke dag. Hij was bezig met een uitbouw op de begane grond, en daar had hij geen vergunning voor aangevraagd. Dit werd direct opgemerkt door de president van de wijk en diens team, die er een zaak van maakten.

“Karma”, zegt de buurvrouw, nog steeds aangeslagen door het onverwachte gekap, met een lichte grijns op haar gezicht. “Er is jarenlang goed voor de bomen gezorgd om de straat mooi te maken. Maar we zullen ze opnieuw planten, in twee jaar staat alles weer in bloei.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden