ColumnEefje Rammeloo

In Wuhan is het een publiek geheim dat er heel veel meer coronadoden zijn

Trouw-correspondente Eefje Rammeloo is in Wuhan, de stad waar de wereldwijde coronauitbraak begon. Het leven komt er langzaam weer op gang.

De rood-witte gevels aan de overkant lichten mijn hotelkamer op. ‘Kom op, Wuhan!’ staat er, en ‘Lang leve de helden van Wuhan!’ Er wapperen bijna evenveel Chinese vlaggen als vlaggen van de Communistische Partij op straat. De inwoners van Wuhan zaten de afgelopen maanden vast achter hun voordeur, verbonden door hetzelfde lot.

De wonden van de stad zijn misschien gestopt met bloeden, maar ze zijn nog niet eens begonnen met helen. Bijna iedereen die ik spreek, kent iemand die ziek is geweest of gestorven is. Zo’n twee op de tien was zelf ziek. Het is een overweldigende gedachte. Als je die formule doortrekt naar de ongeveer elf miljoen mensen die hier de afgelopen tijd hebben doorgebracht, dan komt het aantal doden veel hoger uit dan de officiële drieduizend.

In Wuhan is het een publiek geheim dat het er heel veel meer zijn. Een man die bij de deur van een restaurant op zijn maaltijd staat te wachten, geeft het grif toe. “Het zijn er veel meer”, knikt hij. “Maar niet meer dan tienduizend. Zevenduizend misschien?” Om dan snel door te praten over de enorme aantallen slachtoffers in de Verenigde Staten en Europa.

Uit de totale chaos kwam saamhorigheid voort

Hoe belangrijk is dat ware cijfer voor de inwoners van Wuhan? Hun saamhorigheid kwam voort uit een staat van totale chaos. Dat kostte tijd. De sporen zijn zichtbaar in de verdwaasde blik van veel inwoners. Ze deinzen naar achter als ik met ze praat. Afstand houden, natuurlijk. Geen glimlach kan de angst op hun gezichten verbergen.

Liu Jian Jian, de studente die ik regelmatig sprak om haar dagelijkse, opgesloten leven op te tekenen, ging woensdag voor het eerst weer naar buiten. De deur mocht al een paar weken open, maar ze durfde niet. Ze was bang geworden voor mensen. Nu is ze opgewonden, maar voorzichtig. Wat ze als eerste deed? Naar de supermarkt voor boodschappen, en een portie reganmian afhalen – de hete, droge noedels zijn een specialiteit van Wuhan.

Bij een van de vele meren wordt weer gerolschaatst, touwtje gesprongen en gedanst. Er wordt hard gelachen. Maar de inwoners van Wuhan gaan hun saamhorigheid nog hard nodig hebben om van hun trauma’s te herstellen.

Lees hier eerdere columns van Eefje Rammeloo.

Lees ook: 

De slager van Wuhan staat weer tussen ondefinieerbare drab

In Wuhan gaan deze week de markten weer open. Omdat een vismarkt als bron van de epidemie wordt gezien, zijn de regels aangescherpt. Maar de definitie van schoon verschilt van kraam tot kraam.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden