De MegastadNairobi

In Nairobi wonen de trendsetters in krottenwijken

Winkeltje met voedingswaar in Nairobi, Kenia.Beeld REUTERS

Kenianen zijn dol op vlees. Je kunt ze niet ­blijer maken dan met een stuk kip, geit of rund, geroosterd of in tomatensaus. Toen ik onlangs in een restaurantje bosspinazie met een chapati (plat broodje) bestelde, bleef de kelner me dan ook afwachtend aankijken. “Geen vlees? Zelfs geen vis?” Ik verzekerde hem dat ik bij mijn bestelling bleef. Hij fronste zijn wenkbrauwen en liep hoofdschuddend weg. 

Ik ben geen vegetariër maar beperk al langer mijn inname van vlees en vis. Het wekt nog altijd verwondering, maar wordt tegenwoordig in ieder geval in Nairobi toch minder beschouwd als een rariteit van alleen wazungu (witte buitenlanders). Steeds meer, vooral urbane, jongeren volgen een vegetarisch dieet. Meestal niet om dierenlevens te sparen, maar om gezonder te leven. Dat zijn dezelfde jongeren die ’s morgens of tegen de avond joggen langs de smogproducerende files van de stad.

Restaurants en media haken er al vaker op in. Vroeger kon je voor een goede vegetarische maaltijd alleen terecht bij Indiase restaurants, maar nu bieden meer en meer lokale eetgelegenheden een diervrij alternatief. Kranten en bloggers komen op de proppen met recepten en advies over wat nodig is om een gezonde vegetariër te zijn. 

Kenia is een landbouwland en er wordt een grote variatie aan groente verbouwd. Maar alternatieven voor vlees en vis, zoals bijvoorbeeld tofoe en noten, zijn duur. Daarentegen zijn bonen en zaden volop beschikbaar en betaalbaar. 

Lunch voor schoolkinderen in een krottenwijk in Kenia.Beeld EPA

Er bestaan inmiddels zelfs clubs voor vegetariërs. De dochter van een kennis is lid van zo’n club. De nog thuiswonende studente vertelt dat de leden informatie delen maar ook gezamenlijk koken.

Zij heeft een heel scala aan smoezen om niet thuis te hoeven eten. Haar moeder kookt weliswaar verrukkelijk, maar de basis is altijd vlees dat ook nog is gebakken in dierlijk vet. Als de studerende dochter geen vlees neemt, krijgt ze het zwaar te verduren van de rest van de familie. Ze is klaar met deze discussies en ontwijkt het onbegrip door met gelijkgezinden aan tafel te gaan. 

Maismeelpap en bosspinazie

Voor haar is vegetarisch eten een keuze, maar niet voor een groot deel van de bewoners van de sloppenwijken van Nairobi. Zij hebben geen geld om wekelijks, laat staan dagelijks, vlees of vis op hun borden te krijgen. Dat zijn exclusieve lekkernijen voor Kerstmis, ramadan, bruiloften of begrafenissen. Voor hen is maismeelpap met bosspinazie, tomaten, wortels of groene kool de dagelijkse kost. Als ze al een financiële meevaller hebben, permitteren ze zich een vet patatje met een smakeloos worstje. 

Het eten van vlees of vis is voor een groot deel van de Kenianen nog altijd een statussymbool. Mensen met geld kunnen het zich veroorloven. Gezette mensen worden gezien als welvarend. Op vrijdagavond, de stapavond in Nairobi, zitten de talloze nyama choma-restaurants (geroosterd vlees) vol met de werkende klasse, mensen die het geld hebben om zich te goed te doen aan hun geliefde vlees dat natuurlijk wordt doorgespoeld met de nodige koele Tusker-biertjes. 

Toch komen er steeds meer vegetarische restaurantjes, waar op vrijdagavond gestoomde rijst met groente wordt geserveerd en alcoholische drankjes gemaakt van onder meer baobabfruit. De eters daar geloven dat hun nieuw ontdekte levenswijze weleens het statussymbool van de toekomst kan worden. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden