Een bruisende  Indiase markt

De Megastad New-Delhi

In Delhi hoef je nooit heimwee te hebben

Een bruisende Indiase markt Beeld EPA

“Ik wist niet dat het zo’n Bong-getto zou zijn.” Vriend B. probeert afkeurend te kijken, maar zijn ogen stralen. Bongs, daarmee worden de Bengaalse middenklassehindoes bedoeld. Oorspronkelijk misschien een negatieve term, maar inmiddels volledig omarmd door de gemeenschap zelf. In Delhi wonen ze in groten getale in de zuidelijke wijk C.R. Park, die in de jaren vijftig werd gebouwd door migranten uit het nieuwe buurland Oost-Pakistan, het huidige Bangladesh. Een keurige, welvarende wijk en dus geen getto in de betekenis van een achterstandsbuurt. Wel een plek waar de winkeliers en klanten elkaar in het Bengaals aanspreken en de huisbaas heel waarschijnlijk je opa nog heeft gekend.

Voor vriend B., die oorspronkelijk uit de West-Bengaalse hoofdstad Kolkata komt en onlangs naar Delhi verhuisde, was de keuze voor een woning in C.R. Park niet meer dan logisch. “Ik kon bij een vriend intrekken. En de huishoudster kan Bengaals koken.” Dat je op de lokale markt zelfs mishti doi, zijn oma’s favoriete zoete yoghurt, kon krijgen, overtrof zijn wildste dromen.

Intimiderend

India is een continent, wordt weleens gezegd, met minstens zoveel variatie op het gebied van talen, keukens en tradities als Europa. In de hoofdstad Delhi komen deze allemaal samen, een micro-India van 24 miljoen mensen.

Die megastad kan intimiderend zijn voor verse aanwas. Om niet te verdwijnen in het geheel houden migranten vaak stevig vast aan hun regionale identiteit. Niet alleen wat betreft de woonwijk, maar ook in gedachten die generaties overschrijden. Als je inwoners van Delhi vraagt waar zij vandaan komen, is het antwoord meestal wat zij zelf de native place noemen: de geboorteplek van hun opa of overgrootvader, waar ze zelf nooit zijn geweest. Als je daarom duidelijk naar iemands geboorteplek vraagt, dan is het antwoord zoiets als: “Delhi, maar wij komen in principe uit dorp A.” Deze achtergrond voor het gemak weglaten is geen optie. De identiteit ligt zelden in de megastad.

Gezellig tafelen

Dat geldt niet alleen voor de Bengalen. In de wijk Humayunpur vind je Indiërs uit noordoostelijke deelstaten als Nagaland en Meghalaya; permanente arbeidsmigranten uit Tamil Nadu hebben de afgelopen veertig jaar de felgekleurde sloppenwijk Madrasi Camp opgebouwd. Voor tijdelijke bezoekers aan Delhi zorgt de overheid: elke deelstaat runt in Delhi een gesubsidieerd gastenhuis met een kantine waar regionale gerechten worden geserveerd.

Ook voor liefhebbers van de gevarieerde Indiase culturen is dit een feest. Gezellig tafelen is het niet in de goedkope kantines en restaurants met regionale keukens, maar authentieker vind je nergens. Voor verse vis en bijbehorende kruiden moet je op de markt van C.R. Park zijn, en zonder lokale winkelhulp of kennis van het Bengaals kun je naar de beste vangst fluiten. Voor het jaarlijkse Durga Puja festival, waarmee de godin Durga wordt aanbeden, hoef je als Delhiër geen ticket naar Kolkata te kopen. De migranten van C.R. Park vieren het met overtreffende trap.

“Dude, het is gewoon fijn om na een werkdag hier over de markt te lopen”, zegt vriend B. “Je vergeet dat je in Delhi bent. Het is thuis.”

Uitdijende metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Trouw-correspondenten doen wekelijks verslag uit hun eigen megastad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden