Libanon

Hoe voelt de zwaarste lockdown ter wereld? De Libanezen weten het: ze zitten al drie weken binnen

In Tripoli zijn de afgelopen tijd veel mensen de straat opgegaan om te protesteren tegen de strenge lockdown.  Beeld AFP
In Tripoli zijn de afgelopen tijd veel mensen de straat opgegaan om te protesteren tegen de strenge lockdown.Beeld AFP

Het is misschien momenteel wel de strengste lockdown ter wereld, die in Libanon. Maar niet iedereen kan zich eraan houden.

Al meer dan drie weken zitten de Libanezen binnen. De corona-epidemie heeft het land hard geraakt, waardoor de overheid is overgegaan op al even harde maatregelen. Vanaf 14 januari geldt er een totaal uitgaansverbod, niet alleen voor de nachtelijke uren zoals in veel landen, maar voor 24 uur per dag. Alleen Libanezen met een essentieel beroep zoals zorg- en supermarktmedewerkers mogen zich buiten de deur begeven.

Een jaar van crisis

De corona-epidemie is een van de vele crises die Libanezen het afgelopen jaar het hoofd hebben moeten bieden. Het land verkeert al ruim een jaar in een economische crisis: de waarde van het Libanese pond is met bijna 80 procent gedaald, terwijl de prijs van levensmiddelen juist is gestegen. En veel Libanezen zijn door de crisis hun baan verloren, naar schatting is zeker 30 procent van de beroepsbevolking werkloos.

Daarbovenop kwam nog de explosie van 2750 ton ammoniumnitraat in de haven van Beiroet, een halfjaar geleden. Het was een van de grootste niet-nucleaire explosies in de geschiedenis, zeker tweehonderd mensen kwamen om het leven en duizenden mensen verloren hun huis. Het coronavirus was lange tijd dus niet het grootste probleem. Tot een maand geleden. Toen ging het opeens zo hard dat er op de ic’s vaak geen ruimte meer was; mensen werden behandeld op parkeerplaatsen of zelfs naar huis gestuurd.

In de rijkere wijken van Beiroet zijn de straten bijna helemaal leeg. Beeld AP
In de rijkere wijken van Beiroet zijn de straten bijna helemaal leeg.Beeld AP

Een beetje valsspelen

Hoewel veel Libanezen de noodzaak zien van het omlaag brengen van de besmettingscijfers, is de huidige lockdown voor veel van hen onhoudbaar. Niet iedereen heeft het geld om voor weken eten in te slaan, of wekenlang niet te werken. In Tripoli, de armste stad van het land, is dit goed merkbaar. Mira Minkara, die zowel in Beiroet als Tripoli woont, vertelt dat de lockdown hier minder nageleefd wordt dan in de hoofdstad. “Het ligt eraan waar je bent, in de meer welvarende wijken houdt iedereen zich grotendeels aan de lockdown, maar als je in de oude stad rondloopt zie je mensen die een eigen handeltje hebben bijvoorbeeld wel aan het werk”, vertelt ze. “Mensen spelen dus een beetje vals, maar kan je ze het kwalijk nemen? Ik ben bevoorrecht, ik kan het veroorloven om thuis te blijven. Maar voor iemand die elke dag zijn kost moet verdienen is dat een ander verhaal.”

Yehya Harb, programmamanager bij Utopia – een ngo die zich inzet in Tripoli – beaamt dit. “De lockdown speelt een hele grote rol in de ellende van de mensen hier. Je moet bedenken dat zeker 65 procent van de inwoners van Tripoli onder de armoedegrens leeft”, vertelt hij aan de telefoon. “Veel mensen kunnen niet werken, ze overleven van de steun van vrienden en familie die in de buurt wonen, of van lokale organisaties die hulp bieden. Sommigen moeten zelfs op hun vrienden vertrouwen voor onderdak, omdat ze hun huur niet meer kunnen betalen.”

De spanning neemt toe

Vorige week gingen veel Tripolitanen de straat op, om te protesteren tegen de strenge lockdown. Demonstranten gooiden met stenen en molotovcocktails, de Libanese oproerpolitie schoot met scherp; er vielen twee doden aan de kant van de demonstranten. Hoewel het nu iets rustiger is op straat is, is Harb bang dat de situatie de komende tijd zal verslechteren. “Je voelt dat de spanning in het land zich opbouwt, vooral hier in Tripoli. De economische spanning vergroot alle andere spanningen, zowel politiek als maatschappelijk. Op de korte termijn zie ik het niet beter worden.”

Lees ook:

De ontplofte haven van Beiroet staat symbool voor de zieke Libanese politiek

Na de ramp in de haven van Beiroet is voor veel Libanezen de maat vol. Na jaren van nepotisme, corruptie en wanbeleid willen zij dat het hele politieke systeem op de schop gaat. ‘Het zijn geen rotte appels, het is de hele boomgaard.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden