Ilapuram Thiruphirupathi en zijn vrouw Lathai voor hun nieuwe huis in het dorp Thippaipalli

WK voetbal

Hitte, uitbuiting, sterfgevallen; en toch willen Indiërs maar wat graag in Qatar werken

Ilapuram Thiruphirupathi en zijn vrouw Lathai voor hun nieuwe huis in het dorp ThippaipalliBeeld Aletta André

Arbeidsmigranten uit India bouwen graag in Qatar mee aan de stadions voor het WK voetbal. Het betekent een beter leven voor hun familie thuis.

Het huis van Ilapuram Thiruphirupathi valt meteen op bij aankomst in het dorp Thippaipalli, in de Zuid-Indiase deelstaat Telangana. De felblauwe verf op de muren is nog vers, net als de gele randen en roze bloemmotieven. Het gietijzeren hek naar de ruime binnenplaats staat open, zodat iedereen de gloednieuwe motor die er geparkeerd staat, kan zien.

De trotse eigenaar vertelt spontaan waar het geld vandaan kwam: “Ik heb vijftien jaar gewerkt in Oman. Daarvoor hadden we niets. Nu hebben we dit huis kunnen bouwen.”

Het dorp Thippaipalli in de Zuid-Indiase deelstaat Telangana. Beeld Aletta Andre
Het dorp Thippaipalli in de Zuid-Indiase deelstaat Telangana.Beeld Aletta Andre

Het loon voor ongeschoolde arbeid ligt in India een stuk lager dan in de Golf. In Oman kon Thiruphirupathi met schoonmaakwerk langzaam maar zeker genoeg sparen. Zijn zoon van 22 en dochter van 21 haalden aan particuliere universiteiten een bachelorsdiploma en ook de bruidsschat van de dochter is veiliggesteld. “Het was niet makkelijk. Ik was ver van huis, maar nu ben ik gelukkig en zonder schulden.”

In totaal werken er ongeveer 7,6 miljoen Indiërs in de Verenigde Arabische Emiraten, Saudi-Arabië, Koeweit, Oman, Bahrein en Qatar. Samen sturen ze jaarlijks 31 miljard euro naar huis, al heeft de pandemie de geldstroom tijdelijk onderbroken. Ondanks de aanhoudende verhalen over uitbuiting, hitte en onmenselijke woonomstandigheden blijft de Golf arbeiders aantrekken.

Grote huizen

In Thippaipalli is het niet moeilijk te zien waarom. Naast het blauwe pronkstuk staan in het dorpje nog een aantal grote huizen, zonder uitzondering gebouwd met geld uit een van de zes Golfstaten. Dit is een van de Indiase regio’s waar migratie naar de Golf al decennialang gaande is. Op de markt van Jagtial, een stad in de buurt met ruim 100.000 inwoners, barst het van de reisbureaus, geldwisselkantoren en bemiddelingsbureaus.

Bij een trainingscentrum voor bouwwerkzaamheden is een sollicitatieronde gaande. Zo’n vijftig jongemannen wachten op hun beurt achter een laptop, waarop een werkgever in Dubai hen via Zoom vragen stelt.

De groep wordt aangesproken door Swadesh Parkipandla, de leider van een lokale vakbond voor arbeidsmigranten. Hij vertelt hun dat ze recht hebben op een verzekering van de Indiase overheid voor arbeidsongevallen en dat bemiddelingsbureaus maximaal 400 euro mogen rekenen voor hun service, reiskosten en visum.

Vakbondsleider Swadesh Parkipandla (rechts) in gesprek met een teruggekeerde arbeidsmigrant. Beeld Aletta André
Vakbondsleider Swadesh Parkipandla (rechts) in gesprek met een teruggekeerde arbeidsmigrant.Beeld Aletta André

“De meeste arbeiders kennen hun rechten niet”, zegt Parkipandla. “De officiële bemiddelingsbureaus hebben een vergunning van de overheid en doen alles volgens de regels. Op het dorpsniveau werken zij echter met tussenpersonen die veel extra geld eisen van de arbeiders. In de Golfstaten moeten de werkgevers voor onderdak zorgen, maar meestal slapen ze met tien of meer in een kleine kamer. Salarissen komen vaak maanden te laat en extra uren worden niet altijd uitbetaald.”

Arbeidsklachten

In Qatar werden de afgelopen jaren meerdere arbeidshervormingen ingevoerd, onder druk van wereldvoetbalbond Fifa en de Internationale Arbeidsorganisatie ILO, die hier in 2017 een kantoor mocht openen. Bij de Indiase ambassade komen jaarlijks echter nog net zoveel arbeidsklachten binnen als voorheen. De meeste gaan over onbetaalde salarissen. Uit onderzoek van mensenrechtenorganisatie Amnesty International uit 2019 bleek dat het klachtenmechanisme hiervoor nauwelijks functioneert.

De afgelopen tien jaar stierven 6500 mensen uit vijf Zuid-Aziatische landen in Qatar, zo berichtte de Britse krant The Guardian eind vorige maand. De meesten, ruim 2700, kwamen uit India; Indiërs vormen met zo’n 700.000 mensen de grootste groep migranten in Qatar, waar bijna 90 procent van de 2,9 miljoen inwoners uit het buitenland komt. De autoriteiten van zowel India als Qatar zeggen dat het dodental onder de migranten normaal is, maar activisten twijfelen aan de meest voorkomende officiële doodsoorzaak onder de vaak jonge arbeiders: een natuurlijke dood na een hartstilstand. Ze vinden dat dit moet worden onderzocht.

Bemiddelaar Ramana Chitla, die de sollicitatieronde organiseert, is zich van geen kwaad bewust. “Misschien dat er vier of vijf jaar geleden zulke problemen waren in Qatar, maar nu niet meer. We zijn allemaal erg enthousiast over het WK en de baankansen die dit gaat brengen voor Indiërs.” Ook zegt Chitla niets te weten van illegale bemiddelaars of tussenpersonen. Wel wordt hij wat zenuwachtig van de aanwezigheid van Parkipandla. “Ik heb het heel druk, zijn we klaar hier?”

Voor de 22-jarige Manupati Sai, die op zijn beurt achter de laptop wacht, maakt het allemaal niets uit. “Er zijn geen baankansen hier. Ik kan maximaal 215 euro per maand verdienen en daarginds het dubbele.” Het is hem om het even naar welke Golfstaat hij gaat. Bang voor uitbuiting is hij sowieso niet. “We zijn gewend aan hard werk in de hitte, dus ik weet zeker dat ik daar ook kan werken. Ik heb veel van mijn vrienden, familieleden en buren zien gaan en terugkeren met geld. Dat wil ik ook.”

Lees ook:
Was het toewijzen van het WK aan Qatar een vergissing?
De sport zit opgescheept met een WK in een vrouwonvriendelijk en homofoob oliestaatje zonder voetbalcultuur en in een klimaat dat te heet is om te voetballen. Moeten we niet toch een boycot overwegen?

Lees ook:
‘Wil je een WK voetbal spelen op een met bloed doordrenkte grasmat?’
Gert-Jan Segers (ChristenUnie) riep woensdagavond op het WK voetbal in Qatar te boycotten vanwege de dood van een groot aantal arbeidsmigranten. Hij noemt het ‘dansen op de graven van duizenden mensen’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden