Verkiezingen VSSuburbia

‘Het is moeilijk om een mening te hebben, maar die niet te kunnen uiten bij de stembus’

Luis Adrián Lara in Echo Park (Los Angeles).Beeld Mari Meyer

De Amerikaanse steden stemmen overwegend Democratisch, het platteland Republikeins. Het grote slagveld van de komende verkiezingen zijn de suburbs de voorsteden waar de helft van het electoraat woont. Trouw peilt de komende weken wat de bewoners hier bezighoudt.

Verkiezingsbeloften gaan bij Luis Adrián Lara (32) vaak het ene oor in en het andere oor uit. Hij is een van de minstens 2,6 miljoen Californiërs zonder verblijfsvergunning en mag daarom niet stemmen. “Ik voel me Amerikaan, maar dit land wil mij niet hebben.”

Desondanks draait Lara zoveel mogelijk mee in de samenleving, en betaalt hij gewoon belasting over werk dat hij eigenlijk niet mag doen. In de VS leven zeker 10,5 miljoen mensen zo, iets meer dan drie procent van de bevolking.

Terwijl zijn vrouw snel de hoezen om de kussens van de bank doet - ‘sorry, net gewassen!’ - aait Lara zijn kwispelende hond. Lara kwam op zijn vierde met zijn moeder en stiefvader naar de VS vanuit Mexico. “Ik wist als kind al dat ik geen papieren heb. Mijn ouders zeiden ‘met de politie praat je niet’. Maar toch hield ik lang vast aan de illusie dat ik een normale Amerikaanse jongen was.” Hoe ouder hij werd, hoe minder die illusie standhield. Hij kon niet studeren omdat hij niet in aanmerking komt voor beurzen of leningen. Ook legaal werken zit er niet in voor mensen zonder social security-nummer, het Amerikaanse equivalent van het BSN.

Hij werd zich daarnaast steeds meer bewust van de diepgewortelde vooroordelen die bestaan over migranten. Toen hij een tijd in Northridge woonde, een grotendeels witte suburb in de regio Los Angeles, konden zijn tevens uit Mexico afkomstige huisgenoot en hij in eerste instantie goed overweg met de huisbaas. Tot de huisgenoot bij het parkeren tegen een muurtje botste. “De schade viel enorm mee. Maar ineens kregen we een bak scheldwoorden over Mexicanen over ons heen.”

Uit hun huizen geplukt

Hoewel Northridge langzaam maar zeker verandert, mede door de campus van California State University (CSU) waar bijna de helft van de studenten latino is, had Lara als niet-student weinig zin om te blijven hangen. Dus verhuisde hij terug naar Echo Park, de dichtbevolkte wijk waar hij opgroeide. Hier voelde hij zich altijd veilig, vertelt hij buiten, maar ook dat is veranderd. “Toen Trump tijdens zijn campagne Mexicanen en migranten demoniseerde, werd er een laag afgepeld die een heleboel racisme in de samenleving blootlegde.”

Luis Adrián Lara.Beeld Mari Meyer

In de verte weerkaatsen de wolkenkrabbers in het zakencentrum van downtown de middagzon. Er zijn daar plekken waarvan Lara weet dat hij ze moet mijden, zoals bepaalde bushaltes waar ICE, de uitvoerende arm van de grenspolitie, geregeld migranten oppakt. Maar de afgelopen paar jaar werden er dichterbij ineens mensen uit hun huizen geplukt. “Een paar straten verderop werd een vrouw opgehaald en gedeporteerd. Dat had ik nog nooit meegemaakt. Mijn hele familie was doodsbang.”

Op wie hij zou stemmen, als hij dat mocht? Het is even stil. “Sowieso niet op Trump. Maar eigenlijk liever ook niet op Biden.” De regering-Obama kreeg met Biden als vicepresident minder voor elkaar dan hij had gehoopt. Een wetsvoorstel om migranten die in de VS opgroeiden een verblijfsvergunning te geven, werd niet goedgekeurd. Aan het beleid dat ervoor in de plaats kwam, had Lara wegens zijn specifieke situatie ook niets. “Geen enkele regering heeft veel gedaan voor mensen zoals ik. Ik mijd gesprekken over politiek vaak. Het is heel moeilijk om een mening te hebben, maar die niet te kunnen uiten bij de stembus.”

Uitgesloten van het stemproces

Geen verblijfsvergunning: 10 miljoen mensen
Wel een verblijfsvergunning, geen staatsburger: 13 miljoen mensen
Strafblad: 5,2 miljoen mensen
(Op een totaal van 328 miljoen inwoners)

Lara werkt ondertussen stug door in een lokaal restaurant. Na een paar uitkeringsloze maanden aan het begin van de pandemie, is hij opgelucht dat hij weer is ingeroosterd. Al zou hij veel meer willen. Een carrière als fotograaf of filmmaker, bijvoorbeeld. De Amerikaanse droom najagen die op het witte doek beloofd wordt. “Ik ben opgegroeid met dat soort films”, lacht hij. “Ik wil dat ook.”

Omdat zijn vrouw Amerikaans staatsburger is, maakt Lara na 28 jaar onzekerheid nu daadwerkelijk kans op een verblijfsvergunning. Het lange en dure traject is een stap naar zichtbaarheid en mee mogen doen. “Ik zit nu vast tussen twee culturen.” Zijn stem breekt. “In mijn hart voel ik me Amerikaan, maar dit land wil mij niet. In Mexico ben ik altijd welkom, maar daar wil ik niet zijn. Want wat moet ik daar?”

Lees ook:

Hoewel Melanie Brown in de straat ‘omringd is door Republikeinen’, stemt ze zelf Democratisch, fluistert ze

Deel 1 van de serie Suburbia: Melanie Brown begroet op blote voeten, met een doos verse eieren in de hand. De 59-jarige serveerster werd, net zoals miljoenen andere Amerikanen die in de horeca werken, hard getroffen door de coronamaatregelen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden