null Beeld

De MegastadShanghai

Het geheimzinnige onderscheid tussen een massage en een ‘massage-plus’

“Hier was het.” Mijn vriend wijst naar een rijtje gebouwen. Er is niets bijzonders te zien. “Een paar maanden geleden zaten hier allemaal massage­salons en kappers.” 

We zijn al een paar uur op stap en de biertjes maken de tong los. Hij – een ­‘gewone’ vriend, zo meteen wordt duidelijk waarom dat een belangrijk feit is – vertelt me hoe hij naar binnen was gegaan voor een massage. Half naakt was hij op een tafel gaan liggen, pal naast een ouder echtpaar dat een voetmassage kreeg. De massage was prima – tot de masseuse vroeg of hij wilde dat ze het gordijn tussen de massagetafel en de rest van de salon dichtdeed.

Het is een bekend verhaal, het soort urban legend dat ik nog nooit uit eerste hand had ­gehoord, maar dat me altijd een beetje onzeker maakte. Die kleine kamertjes waar dames staan te wachten om je rug, benen of voeten te kneden, zijn dat wel echte massagesalons? Of ben ik een sukkel als ik naar binnen loop en om een massage vraag?

Er is blijkbaar een code die de echte masseurs onderscheidt van de ‘masseurs-plus’. Niet in staat om die code te ontcijferen, heb ik lang geleden Golden Resort ontdekt.

In een souterrain waar rust­gevende muziek met waterval- en vogelgeluiden klinkt, staan riante lederen stoelen voor de voetmassages en in een serie donkere ­kamers erachter de massage­bedden. “Wilt u een vrouwelijke of een mannelijke masseur?” vraagt de baas standaard.

Ik krijg dan een nepzijden ­pakje aan en er wordt een grote handdoek over mijn lichaam ­gelegd. Het kneden en knijpen van pezen, spieren en zenuwen gebeurt daar dwars doorheen. Ik heb altijd veel respect voor de ijzersterke handen van de masseurs. Hun traditionele Chinese massages zijn hardhandig en ­pijnlijk, zoals ze horen te zijn.

Mijn vriend had bevestigend geantwoord op de vraag of hij het gordijn dicht wilde. Voor hij zich realiseerde wat die vraag betekende, had de masseuse, een struise vrouw van middelbare leeftijd, zijn piemel al gepakt. “Oh!” riep ze uit. “Hij is al een beetje hard!”

“Dat hoeft niet”, haastte hij zich te zeggen. “Ik heb een ­vriendin.”

De vrouw liet zich niet zomaar afschepen. “Dat geeft toch niets? Misschien is dit wel beter dan thuis.”

Voor zover ik heb begrepen, is het niet tot een happy ending ­gekomen. De nuchtere, no-nonsensebenadering van de masseuse is verbijsterend, concluderen mijn vriend en ik. Maar ook weer niet. Een massage neem je om te ontspannen, je lichaam even op te laden, van pijntjes af te komen of om een andere weldadige reden. Hoe logisch is het dan om af te sluiten met de ultieme ontlading? Masturberen, ontdaan van iedere intimiteit, maar met een duidelijke functie. In de ogen van een Chinese masseuse is het blijkbaar de normaalste zaak van de wereld.

Na het verhaal van mijn vriend ben ik wel opgelucht dat ik blijkbaar niet de enige ben die de ­signalen niet oppikt. Intussen is de prijs voor een simpele, traditionele massage bij Golden Resort in vijf jaar tijd verdubbeld.

Ik betaal het met liefde.

Uitdijende metropolen bieden een groeiend deel van de wereldbevolking onderdak. Hoe houden de mensen het daar leefbaar? Trouw-correspondenten doen wekelijks verslag uit hun eigen megastad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden