ReizenPeloponnesos

Griekenland, maar dan rustig: een rondje Peloponnesos

Openluchttheater Epidaurus.

Anders dan op veel Griekse eilanden is het op het schiereiland de Peloponnesos rustig. Je ziet er ook veel sporen uit de Oudheid, het eten is er net zo lekker, de zon net zo warm en de zee net zo blauw.

Omdat er íets van belangstelling voor Griekse mythologie bij mijn dochter begon door te schemeren, boekten we tickets naar het Griekse schiereiland de Peloponnesos: daar vonden we naast zon, zee en zwembad, ook veel antieke ruïnes. Soms spraken die verzameling ‘suffe oude stenen’ bij de puber toch niet helemaal tot de verbeelding en dan werd er gezucht en gemopperd, want dat horen pubers te doen. Maar er waren ook verrassend veel plaatsen die wél tot de verbeelding spraken, en dan zag ik iets van een sprankeling in haar ogen. Naast dobberen in zee en zwemmen in hotelzwembaden, wandelden we ook door de Peloponnesos – ’s morgens vroeg, wanneer de zon nog genadig was en meestal zonder puber (want die sliep dan uit). Onze rondreis begon en eindigde in Athene, en we waren vooral onder de indruk van het schiereiland Máni in het zuiden van de Peloponnesos: weinig of geen toeristen, idyllische strandjes en ruige bergen. Zeven hoogtepunten van de Peloponnesos. 

1 Langzaam reizen

Een van de leukste dingen aan een rondreis over het Griekse schiereiland de Peloponnesos is om niet zo snel mogelijk van A naar B te reizen, maar om tijdens een reisdag zijweggetjes in te slaan zodra je een bordje met beach tegenkomt of, nog beter: taverna (restaurant). Zo kwamen we onderweg op de mooiste verlaten strandjes en in afgelegen taverna’s met goed en vers eten. Soms belandden we in de haven van een vissersdorpje waar ze de net binnen gebrachte octopus of sardientjes voor ons op de grill legden. Pleintjes in bergdorpen (met houten caféstoeltjes) waren er onderweg ook in overvloed, net als kerkjes, kloosters en uitkijkposten. De weg langs de westkust van Máni, in het zuiden van de Peloponnesos, vonden we een van de mooiste. Met bijvoorbeeld een lunchstop in het stadje Gythion – direct aan zee. Op de hoedenplank van de auto lag standaard een tas met zwemspullen zodat we onderweg altijd makkelijk ergens een duik konden ne­men. Waterschoenen bleken ook handig: voor de soms rotsige stranden.

2 Epidaurus

Vanaf Nafplion, in de negentiende eeuw tijdelijk de hoofdstad van Griekenland, is het niet ver rijden naar Epidaurus: een prachtig openluchttheater van bijna tweeënhalfduizend jaar oud. Het werd pas in 1870 ontdekt en is nog in ongelofelijke goede staat: vanwege de afgelegen ligging is het metselwerk nooit geplunderd.

Kom vroeg (of juist laat) want dan zijn er niet zo veel groepen. Klim helemaal naar boven en vermaak je met de gidsen die stuk voor stuk vanaf de middenstip demonstreren hoe goed de akoestiek is: het lijkt of ze naast je staan te praten. In de zo­mer is er een theaterfestival, Ivo van Hove stond er vorig jaar geprogrammeerd.

3 Gerolimenas

Direct aan de natuurlijke baai van Gerolimenas, in het zuiden van Máni, ligt hotel Kyrimai en het is een van de mooiste en fijnste hotels waar ik ooit verbleef. Een plek waar je je onmiddellijk thuis voelt omdat het personeel oprecht aardig is en je bijvoorbeeld verwent met een stuk watermeloen en een kan ijskoud water met citroen wan­neer je lui op je zonnebedje ligt te lezen.

Het hotel zit in een voormalig havencomplex, opgetrokken uit natuursteen, waar vroeger producten uit Máni – kwartels bijvoorbeeld – naar verschillende havens aan de Middellandse Zee werden geëxporteerd. Antieke meubels en vloeren van donker hout, kleine binnenplaatsjes en oude arcades: het is er heel erg knus en smaakvol.

Er is een fijn zwembad, maar een ligbedje direct aan zee vond ik nog beter. Je kunt in het hotel waanzinnig lekker eten en er ligt op loopafstand een baaitje met een paar taverna’s – goed voor de afwisseling. In de omgeving kun je rondtoeren en wandelingen ma­ken, maar wij waren zo dol op het hotel dat we er – op het avondeten na – drie dagen lang niet uit zijn gekomen.

Onderweg bij een taverna.Beeld RV

4 Kardamili: het huis van Paddy

Hé, riep mijn man enthousiast, toen we in Kardamili aankwamen en ik de zwembroeken stond uit te spoelen, “in dit dorp woonde Pad­dy!” Paddy? Het bleek om de Brit­se reisboekenschrijver Patrick Leigh Fermor te gaan – Paddy voor vrienden – die ik tot op dat moment niet kende, maar met behulp van mijn e-reader in een razend tempo begon te lezen.

Een bijzonder figuur: in 1933 besluit Fermor – hij is dan 18 – van Hoek van Holland naar Constantinopel te lopen en doet daar anderhalf jaar over. Hij slaat elke lift af, blijft in Roemenië en Griekenland hangen, wordt verliefd op een vijftien jaar oudere Roemeense prinses, maar moet terug naar Enge­land als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt.

Omdat hij het Nieuwgrieks beheerst, wordt hij bij een missie op Kreta ingezet: hij leeft twee jaar undercover als schaapherder en wordt beroemd door de ontvoering (die hij zelf had uitgedacht) van een nazigeneraal.

In 1964 strijkt Paddy met zijn vrouw, fotograaf Joan Eyres Monsell, neer in Kardamili en bouwt er een huis. En dat huis wilden we zien. Na wat rondvragen stonden we ineens voor de poort van zijn huis. Een dag later konden we aansluiten bij een rondleiding: de verbouwing van het huis bleek net af. Een sfeervol huis van natuursteen, met Venetiaanse bogen, blauwe luiken, olijfbomen, cipressen en boven zijn bed: een gedetailleerde kaart van Kreta.

Voor wie nu al een kijkje in het huis wil nemen: het vormt het decor voor de film ‘Before Midnight’ (2013) van Richard Linklater. Vanuit het dorp kun je ook mooie wandelingen maken, bijvoorbeeld naar Agia Sofia.

5 Messene

Op weg van Kardamili naar Stemnitsa kwamen we langs antiek Messene, een opgraving aan de rand van een vruchtbare vlakte met onder meer olijfbomen (hier komen de befaamde Kalamata-olijven vandaan). Ooit was Messene een onafhankelijke stad, ge­sticht in 396 v.C., en nu is het een plek waar je de restanten van de enorme stadmuren kunt zien, een nog gave Arcadische poort en een amfitheater. Extra fijn: het is er rustig want er komen hier vrijwel geen groepen.

Zwembad aan de baai van Gerolimenas.Beeld RV

6 Stemnitsa

In 1821 nog het middelpunt van de opstand tegen de Turkse over­heersing, nu een gezellig en rus­tig bergdorp dat door de ligging op 1080 meter zomers lekker koel is: Stemnitsa. In het dorp zit een goud- en zilversmid­school waardoor er veel sieradenwinkels zijn (elke avond deden we weer een nieuwe bestelling voor een handgemaakt sieraad). We maak­ten een wandeling vanaf Moni (klooster) Prodromou door de dichtbegroeide Lousioskloof naar Moni Filosofou: een korte wan­deling, maar door de hoogte­ver-­ schillen best pittig.

Omdat de kloosters tegen de rotswand zijn aangebouwd, lijkt het net alsof ze ‘hangen’: een heel mooi gezicht. In het klooster van Prodromou wonen nog een paar monniken. Halverwege de wandeling kun je badderen in de (heel koude) rivier: hier zou Zeus vlak na zijn geboorte gebaad hebben. We logeerden in Mpelleiko Traditional Guesthouse: gezellige plek met leuke eigenaresse die veel van de omgeving weet.

7 Olympia

Onderweg van Stemnitsa naar Olympia stopten we aan de Ionische kust voor een duik en waren we verrast hoe ongelofelijk ruig de zee daar is: minstens net zulke hoge golven als aan de Franse Atlantische kust.

Olympia is een stuk toeristischer dan de rest van de Peleponnesos, maar de opgravingen zijn prachtig. Om zeven uur ’s ochtends liepen we er als eerste rond, renden een rondje door het olympisch stadion (of wat daarvan over was) en toen we rond negen uur weer vertrokken, druppelden pas de eerste groepen binnen. Voor ons tijd om te gaan ontbijten en aan het zwembad verder te lezen in het heerlijke ‘Mythos’ van Stephen Fry dat onderweg overal te koop is. 

Stemnitsa.Beeld RV

Informatie

• Transavia vliegt behalve op Athene ook op Kalamata in het noorden van Máni.

• SNP biedt individuele autorondreizen aan op de Peloponnesos.

• Voor wie op de terugweg een avondvlucht heeft en ’s middags liever naar het strand gaat in plaats van naar het bloedhete Athene: Dasklalio is een fijn strandje en ligt redelijk dicht bij het vliegveld. ‘Litsa’ is een leuke taverna voor een laatste maaltijd.

• Kijk voor info over rondleidingen en een eventueel verblijf in het huis van Patrick Leigh Fermor op Benaki.org

• Hotel Kyrimai: Kyrimai.gr/en

• Mpelleiko Traditional Guesthouse: Mpelleiko.gr/en

• Boeken van Patrick Leigh Fermor (selectie): ‘A Time of Gifts - On Foot to Constantinople: from the Hook of Holland to the Middle Danube’, ‘Between the Woods and the Water’, ‘The Broken Road’, Mani - Travels in the Southern Peloponnese’

Reisreportages vanuit bijzondere bestemmingen, boeiende steden en verre streken, met reistips. U vindt ze hier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden