Ideeën over de grens Facebook

Facebook wijst de goede presidentskandidaat aan

The New York Times

Ze moet eerst nog Joe Biden verslaan om het als Democratische kandidaat voor het presidentschap tegen Donald Trump te kunnen opnemen. Maar voor Elizabeth Warren doemen nog grotere rivalen op: Facebook en zijn baas Mark Zuckerberg. Warren stelde namelijk dat te machtige monopolies zoals Facebook moeten worden opgedeeld, waarop Zuckerberg haar de oorlog verklaarde. En Facebook nam nóg een besluit dat Warren en de haren allerminst bevalt: het verbod op het verspreiden van valse informatie geldt niet voor politieke figuren. Dat zij liegen is nu eenmaal deel van het politieke debat, meent Facebook.

Toch zijn dat niet Warrens grootste kopzorgen, schrijft The New York Times. “Zuckerberg hoeft helemaal niks te doen, want Facebook heeft met zijn op algoritmes gebaseerde werkwijze al automatisch geherdefinieerd wie de goede kandidaten zijn: zij die de waarheid verdraaien en verdeeldheid zaaien. Zij trekken de aandacht, zij zorgen voor de beelden en teksten die viraal gaan. Zij zijn de lekkernij waarmee Facebook zich voedt. Trump heeft dat al bewezen.”

The Atlantic

Maken onregelmatige werktijden het steeds moeilijker met vrienden af te spreken?

Eigenlijk is er amper nog een werkweek-met-weekeinde, schrijft Judit Shulevitz. Neem het vacatureformulier van Amazon: ’s Nachts , in het weekeinde en op feestdagen doorwerken kan nodig zijn ... Overuren zijn vaak vereist (soms op zeer korte termijn) ... Werkschema’s kunnen zonder kennisgeving worden gewijzigd.

Het doet haar denken aan het (mislukte) project van Stalin die uit naam van het productieproces een vijfdaagse week instelde: arbeiders werden verdeeld in vijf groepen, elk met een andere vrije dag. Gezinsleden en vrienden zagen elkaar nauwelijks meer. In de VS hebben vier van de vijf werknemers wisselende werkschema’s. De meeste professionals werken ruim vijftig uur per week. Beschikbaarheid is de norm.

Shulevitz noemt nog een gevaar: het verbreken van de intieme relaties en sociale banden effenen het pad voor tirannie. Of zoals Hannah Arendt schreef: “Totalitaire bewegingen zijn massabewegingen van geatomiseerde, geïso­leerde individuen”.

Shulevitz: “Wij hebben geen geheime politie nodig om ons in geïsoleerde zielen te veranderen. We hoeven aleen maar toe te kijken hoe het ongebreidelde kapitalisme voortraast.”

The Guardian

Het speelt in Trumps VS en Johnsons VK. Amerikaanse en Britse spionnen werken heimelijk samen om de democratische instituties van de EU te ondermijnen. Dat is de verhaallijn in het nieuwste boek van meesterverteller John Le Carré (87). In The Guardian zegt hij: “Bendeleiders van het type Boris Johnson zien het als hun taak de mensen op te hitsen met nostalgie, met woede. Het is om te kotsen als brexiteers beweren dat wij eigenhandig de oorlog hebben gewonnen. We waren kleine spelertjes.”

In zijn boek windt een personage er geen doekjes om: “Voor Groot-Brittannië en Europa, en voor de liberale democratie in de hele wereld, betekent Brexit ten tijde van Donald Trump (met als gevolg totale Britse afhankelijkheid van de VS terwijl die op weg zijn naar institutioneel racisme en neofascisme) een absolute ongekende klerebende.”

Le Carré zelf: “Brexit is volkomen irrationeel, dingen die mis waren met Europa, kunnen worden veranderd vanuit Europa. Mijn eigen banden met Engeland zijn losser geworden. Het is een soort bevrijding, maar wel een trieste.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden