Militaire interventie

Erdogan krijgt groen licht voor Turks avontuur in Libië, maar dat is niet zonder risico's

Turkse parlementariërs gaven donderdag toestemming voor het sturen van militairen naar Libië. Beeld AP

President Recep Tayyip Erdogan begint een militair avontuur in Libië. Maar het offensief is bepaald niet zonder risico’s.

Een meerderheid van het Turkse parlement stemde gisteren voor een militaire interventie in Libië. Daarmee krijgt de regering van president Erdogan groen licht om een naderende militaire operatie in dat land naar eigen inzicht vorm te geven.

Erdogan zegt gehoor te willen geven aan de noodkreet van de GNA, de internationaal erkende regering in Tripoli. De Libische hoofdstad wordt sinds april vorig jaar belegerd door de troepen van Khalifa Haftar, een Libische generaal die na de val van Kadafi in 2011 uitgroeide tot een mogelijke nieuwe alleenheerser van het door burgeroorlog verslonden Libië.

Lijnrecht tegenover elkaar

In het Libische conflict staan twee kampen lijnrecht tegenover elkaar. Turkije en Qatar steunden de Libische opstand en bleven aan de kant staan van de GNA en islamistische rebellengroepen. Saudi-Arabië, Egypte en de Verenigde Arabische Emiraten zetten in op hun bevriende generaal Haftar.

Maar het gaat Erdogan om meer dan islamitische broederliefde. De Turkse militaire steun ligt in het verlengde van een controversieel maritiem verdrag dat Ankara en de GNA eind november sloten. Door Turkse en Libische wateren met elkaar te verbinden, zegt Turkije aanspraak te kunnen maken op een deel van de olie- en gasvelden in de oostelijke Middellandse Zee.

De militaire hulp aan de GNA die daar tegenover staat, brengt grote risico’s met zich mee. Buurland Tunesië aarzelt of het zijn havens en luchtbases wil openstellen voor de Turken. Zonder die steun wordt Ankara’s militaire operatie in Libië een gevaarlijke onderneming, zo weten Turkse generaals. Waarschijnlijk zullen zij er op aandringen de inzet van Turkse troepen uit te stellen, bijvoorbeeld door eerst gebruik te maken van Syrische huurlingen die nu voor Ankara in Noord-Syrië vechten.

Onzeker water

Ook diplomatiek gezien vaart Turkije in onzeker water. Het maritieme verbond tussen Ankara en de GNA ontlokte eerder al de woede van Griekenland, Cyprus, Egypte en Israël, die ook hun beroep doen op onderzeese olie- en gasvelden. En in Libië zelf staat Erdogan er eveneens nagenoeg alleen voor: naast veel Arabische landen steunen ook Frankrijk en Rusland de oprukkende generaal Haftar.

Het is maar zeer de vraag of de Turkse bevolking heil ziet in Erdogans militaire avontuur. Zeker, een eerdere operatie in Noord-Syrië kon op brede steun rekenen, maar deze was gericht tegen Koerdische strijders langs Turkije’s eigen grenzen. Voor een overzeese expeditie in het ongewisse, is het altijd lastiger om de nationale trots op te trommelen, zeker ten tijde van economische crisis.

“De zonen van het vaderland kunnen niet zomaar de Libische woestijn in worden gestuurd”, zei parlementariër Ünal Çeviköz gistermiddag in het Turkse parlement.

Zijn CHP stemde net als andere Turkse oppositiepartijen tegen de interventie. Tevergeefs: vanwege de meerderheid van Erdogans AKP en coalitiepartner MHP is Erdogans risicovolle missie met 325 tegen 184 stemmen goedgekeurd.

Lees ook 

Erdogan breidt zijn invloed uit en stuurt na wapens nu ook troepen naar Libië

Turkije stuurt troepen naar het door burgeroorlog geteisterde Libië. Daarmee breidt Ankara opnieuw zijn invloedssfeer uit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden