Pakistan

Deze christelijke ondernemer bouwt een reusachtig kruis in het islamitische Pakistan

De Pakistaan Parvez Henry Gill haalt zich met de bouw van een enorm kruis de woede van moslimradicalen op de nek. ‘Ik wist dat ik er problemen mee zou krijgen.’ Beeld Asim Hafeez

Op een ochtend werd de Pakistaanse zakenman Parvez Henry Gill wakker en wist hij wat hij moest doen. Hij zou in zijn woonplaats Karachi een van de grootste christelijke kruizen ter wereld bouwen. 

Hij begon op een gegeven moment bijzondere dromen te krijgen, waarin God verscheen. God gaf hem opdracht om iets te doen om de onderdrukte christelijke minderheid in Pakistan een hart onder de riem te steken. En op een ochtend, na veel bidden, werd de christelijke zakenman Parvez Henry Gill wakker en wist hij wat hij moest doen. Hij zou in zijn woonplaats Karachi, een miljoenenstad waar moslimradicalen geregeld massale protesten organiseren en behoorlijk wat politieke invloed hebben, een van de grootste kruizen ter wereld bouwen. “Ik wist wel dat ik er problemen mee zou krijgen”, vertelt Gill. “Maar ik wilde mijn opdracht van God vervullen.”

De 62-jarige zakenman – gestreept overhemd, het haar in een scheiding – wandelt deze zonnige ochtend over Gora Qabaristan (‘Begraafplaats van de Blanken’), het grootste christelijke kerkhof van Karachi. Aan de rand van deze begraafplaats bouwde Gill zijn enorme, 45 meter hoge betonnen kruis.

Britse koloniale tijd

Toen de constructie eind 2014 begon, vertelde hij de bouwvakkers aanvankelijk niet wat het zou worden, uit vrees dat ze weg zouden lopen. En toen duidelijk werd dat het een kruis werd, vertrokken inderdaad zo’n twintig arbeiders. Maar vorig jaar kwam het kruis eindelijk af. ‘Een wonderbaarlijk bouwwerk’, liet hij graveren op een marmeren plakkaat aan de voet van het kruis. “Een symbool van leven.”

Het stoffige kerkhof met zijn witte graven stamt uit de Britse koloniale tijd. Op de grafstenen staan achternamen als George, Robert en Fernandez, een herinnering aan de Europeanen die hier ooit het christendom brachten. De begraafplaats ligt tegenwoordig aan een drukke zesbaansweg. “Ik had deze plek in mijn droom gezien en wilde het kruis ontzettend graag hier bouwen”, zegt Gill. “Want iedereen ziet het hier.”

De protestantse vastgoedhandelaar bij ‘zijn’ kruis in Karachi, Pakistan. Beeld Asim Hafeez

De protestantse vastgoedhandelaar maakt deel uit van de kleine christelijke minderheid in Pakistan, die nog geen 2 procent van de bevolking uitmaakt. Veel christenen hier zijn voormalige ‘onaanraakbaren’, de verschoppelingen in de onderste categorie van het oude hindoeïstische kastenstelsel, die hieraan zijn ontsnapt door zich te bekeren tot het christendom. Zij zijn vaak arm en doen het vuilste werk, zoals afval ophalen, schoonmaken en riolen uitbaggeren. Ze worden door veel Pakis­taanse moslims met de nek aangekeken. Maar Gill behoort tot een oude, relatief rijke en goed opgeleide christelijke bovenlaag. Oorspronkelijk is hij afkomstig uit een familie van landbezitters in de provincie Punjab.

Een nieuw Pakistan 

Pakistan blijft al decennia achter door een giftige mix van moslimextremisme, machtige militairen en corrupte politici. De charismatische oud-cricketvedette Imran Khan veroverde vorig jaar het premierschap met de belofte van een ‘Nieuw Pakistan’. Trouw spreekt in een vijfdelige serie met Pakistanen.

Emigreren

Toch is ook voor relatief bevoorrechte christenen zoals hij het leven de laatste decennia door de opmars van het moslimextremisme steeds moeilijk geworden. Ook zij worden geconfronteerd met discriminatie, intimidatie en aanslagen, en ook zij doen doorgaans hun best om niet al te veel op te vallen. Velen emigreren. Gill hoopt dan ook dat zijn geloofsgenoten hoop putten uit de bouw van het kruis, dat volgens hem het hoogste van Azië is. ‘Na veel ontberingen en strijd, werd het onmogelijke mogelijk’, heeft hij in zwierige letters op de sokkel laten zetten.

Als de zakenman aankomt bij zijn bouwwerk, slipt hij uit zijn schoenen, betreedt op kousenvoeten de witte marmeren sokkel van het kruis en vouwt zijn handen. Zacht prevelt hij een gebed. Een bebaarde bewaker met een geweer over de schouder kijkt toe, het verkeer zoeft voorbij op de aangrenzende asfaltbaan. ‘Anders is goed’, luidt de slogan van een autoreclame op een billboard langs de kant van de weg.

Een bewaker van het kruis in Karachi. Beeld Asim Hafeez

Heethoofden

Lang niet alle christenen in Karachi zijn gelukkig met Gills initiatief. Sommigen vrezen dat het kruis onnodig aandacht zal trekken van islamitische heethoofden. Wat inderdaad ook al lijkt te gebeuren. Want moslimradicalen maken bezwaar tegen de dunne, lange schaduw van het bouwwerk, die in de namiddag over de verkeersweg valt. Zij stellen dat ze zondigen als ze door de schaduw van een kruis rijden.

Maar Gill zwijgt hier liever over. Hij heeft op Facebook al genoeg bedreigingen gehad. Om de boel niet op de spits te drijven, ziet hij voorlopig af van zijn plan om het kruis ’s nachts met schijnwerpers te verlichten. Alleen met Kerst heeft hij het kruis heel even uitgelicht. En hij benadrukt dat zijn toekomst, ondanks alles, in Pakistan ligt. “Ik heb drie keer met mijn familie geprobeerd te emigreren, naar Canada en Groot-Brittannië, maar we kregen geen visa. Dus ik blijf hier. Ondanks alles houd ik van dit land.”

Maar maakt hij zich geen grote zorgen over zijn veiligheid, gezien de ergernis van de extremisten en de aanslagen die hier geregeld worden gepleegd? Heeft hij misschien bepaalde veiligheidsmaatregelen genomen? “Nee, nee, niks”, reageert hij met een grijns. De ondernemer vertelt dat hij alleen elke ochtend, voordat hij naar zijn kantoor gaat, Psalm 91 opzegt. Het is een bijbelvers over het geloof als ‘schild en pantser’ tegen gevaren (‘Gij, o Here, zijt mijn toevlucht’). Hij heft zijn handen ten hemel: “Ik vertrouw op God”.

Lees ook:

Pakistans premier Imran Khan heeft deze wedstrijd nog niet gewonnen

Ex-cricketvedette en huidig premier van Pakistan Imran Khan probeert zijn land te hervormen. Tegenstanders noemen hem een populist en marionet van de militairen. Maar hij geniet ook veel steun.‘Hij geeft mij hoop. Geef hem de tijd’, klinkt het op de markt in Karachi.

Vrouwenvoetballers strijden in Pakistan tegen ongelijkheid: ‘De droom is een veld met echt gras’

Sadia Sheikh zette de eerste vrouwenvoetbalclub van Pakistan op. Ze heeft veel verzet moeten overwinnen, ook van haar vader. ‘Hij kan niet aanvaarden dat ik anders ben.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden