Crisis in Ecuador

De strijd in Ecuador verhardt nu er agenten worden gegijzeld

Een gegijzelde politie-agente krijgt van een demonstrant een gekleurde shawl omgeknoopt. Beeld EPA

Demonstranten in Ecuador gijzelden tien politie-agenten. Een uitweg uit de politieke crisis lijkt niet in zicht.

De agenten die op een podium werden voorgeleid aan een vijandig joelende menigte, voelden zich zichtbaar ongemakkelijk. Hun gijzeling was de voorlopige apotheose van een week van steeds grimmiger protesten in Ecuador. Enkele van hen werden ook nog gedwongen om de doodskist te dragen waarin het lichaam van Inocencio Tucumbí werd vervoerd.

Tucumbí was een lokale leider van Conaie, de belangrijkste organisatie van inheemse volkeren van Ecuador, die een van de belangrijkste krachten is achter de protesten. Die protesten, ontvlamd na het afschaffen van de brandstofsubsidies, hadden het openbare leven in Quito al lam gelegd, net als enkele belangrijke olievelden, en dwongen de regering zelfs om de hoofdstad tijdelijk te verplaatsen van Quito naar Guayaquil, de grootste stad van het land.

Maar op woensdag namen de protesten een dramatische wending, toen er enkele doden vielen. Hoeveel precies, twee of vijf, daarover verschillen de lezingen van demonstranten en regering, net als over de toedracht: volgens Conaie kwam Tucumbí tijdens een demonstratie door politiegeweld om het leven, volgens de regering door ‘een val’.

Als represaille werden tien politie-agenten gegijzeld. Een half etmaal later, op vrijdag,  waren ze alweer vrijgelaten, maar dat veel demonstranten niet van plan zijn om met de regering om de tafel te zitten, dat was inmiddels wel duidelijk. “Het bloed van onze broeders is niet onderhandelbaar. Er komt geen deal met deze foute en leugenachtige regering”, had Jaime Vargas, de president van Conaie al verklaard. 

In gesprek

Het aanbod van Lenín Moreno om in gesprek te gaan werd later op de dag dan ook verworpen. “De dialoog die hij beoogt, mist geloofwaardigheid”, schrijft de organisatie van Conaie in een persbericht. Eerder op de dag had Moreno in een televisietoespraak opgeroepen om “onmiddellijk” in gesprek te gaan om “oplossingen te vinden”.

Veel Ecuadoranen staan wel degelijk achter de hervormingen die hij sinds zijn verkiezing in 2017 doorvoert. Moreno werd verkozen op een links programma, maar toonde zich al snel vooral een pragmaticus, vergeleken bij zijn principieel linkse voorganger Correa. Om de staatsschuld en het begrotingstekort die hij van Correa had geërfd te lijf te gaan, voerde Moreno allerlei economische liberaliseringen door.

Direct in hun portemonnee

Alleen lijkt de president zich in al zijn pragmatisme toch behoorlijk verkeken te hebben op de weerstand die zijn laatste maatregel, het afschaffen van de brandstofsubsidies, oproept. Uit onderzoek blijkt weliswaar dat die subsidies netto vooral rijke Ecuadoranen ten goede komen, maar het zijn de armen die het plotselinge afschaffen nu direct in hun portemonnee voelen.

In het recente verleden was de beweging al behoorlijk succesvol in het wegprotesteren van presidenten. Bij het aftreden van president Bucaram in 1997, van president Mahuad in 2000 en van president Gutierrez in 2005 speelde Conaie een belangrijke rol. Pas met de verkiezing van Correa in 2007 kwam er politieke rust over Ecuador.

Lees ook:

President Moreno weigert te wijken in onrustig Ecuador

De Ecuadoriaanse president Lenín Moreno moest deze week zijn hoofdstad tijdelijk ontvluchten vanwege onlusten. Maar zelf weigert hij plaats te maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden