De MegastadCaïro

De Egyptische trouwfabriek

Als er in Caïro een bruiloft plaatsvindt, is dat vaak van grote afstand te horen. Flink toeterend en het liefst slingerend als de verkeersdrukte het toelaat, rijdt de trouwstoet door de stad. Met zo’n 900.000 bruiloften per jaar is dat geen ongewoon straatbeeld in Egypte. Sinds de coronabeperkingen, met een avondklok, achter de rug zijn, worden uitgestelde bruiloften rap ingehaald.

Vanavond ben ik te gast bij de bruiloft van mijn vriend Mostafa Ibrahim. Zoals gebruikelijk arriveren mijn Egyptische vrienden later dan gepland en in de twintig minuten die ik op ze wacht, heb ik bij de ingang van dit trouwcomplex al drie met bloemen versierde auto’s met bruidspaar zien arriveren. Een Egyptische bruidegom draagt standaard een zwart pak met strik en zijn bruid een witte jurk met lange sleep. Ze heeft de hele dag in de schoonheidssalon doorgebracht waar ze een gemiddeld Egyptisch maandsalaris uitgeeft aan een enorme laag make-up en een niet-alledaagse haarcoupe. Daarbij draagt ze vaak blauw gekleurde lenzen op de donkere ogen. Dikwijls herken ik op de huwelijksdag de bruid niet eens.

De bruid is goud waard

Trouwen in Egypte is de grootste en belangrijkste stap in het ­leven. Er wordt jarenlang naartoe gewerkt. In die periode kunnen de twee elkaar beter leren kennen, wat in veel kringen alleen mogelijk is in het bijzijn van ­familie. De toekomstige bruidegom heeft dan de tijd om te werken en genoeg geld te sparen voor het appartement en inrichting, het trouwfeest, huwelijksreis en het liefst ook nog een auto. Intussen moet de bruidegom een bruidsschat betalen aan de familie van de bruid en een set gouden sieraden cadeau doen aan zijn verloofde, de zogeheten ‘shabka’. Per slot van rekening is de Egyptische bruid goud waard.

Met mijn twee vrienden stap ik door een desinfectiepoort en we gaan op zoek naar de locatie waar Mostafa trouwt. Een aardige zoektocht, want dit complex telt, uitgestrekt langs de Nijl, tien trouwlocaties. Deze avond vinden er zes feesten plaats.

Langs het water zijn speciale fotoplekjes ingericht met bogen van bloemen, waar mooi uitgedoste bezoekers graag gebruik van maken. Het lijkt wel een trouwfabriek, denk ik, als we langs verschillende feesten lopen, waar overal wordt gedanst op keiharde shaabi, muziek ‘van de straat’, een soort elektronische hiphop met oosterse invloeden.

Hoe kleurrijker, hoe beter

Na tien minuten zoeken hebben we de plek gevonden en even na ons stapt bruidegom Mostafa de trouwzaal binnen. Met het wit-roze bruidsboeket in de hand wacht hij in het midden van de balzaal op zijn bruid Aya. Op een vrolijke Arabische bewerking van de bruiloftsmars van Mendelssohn komt Aya aan de arm van haar vader de zaal in. Rookmachines aan weerszijden van de deur zorgen voor extra dramatisch effect. De toegevoegde zang geeft Aya de raad: “Laat jezelf in het wit zien, jij mooie lentebloem”.

Hoe kleurrijker, hoe beter is het devies bij de inrichting van de Egyptische trouwzaal. Gouden stoelen voor de gasten, een podium met een sierlijke, witte bank voor het bruidspaar, overal plastic bloemen en paarse lichtbalken boven de dansvloer. Daar wordt druk en dicht op elkaar gedanst.

Met 100 tot 150 nieuwe besmettingen per dag op een bevolking van 100 miljoen trekken Egyptenaren zich weinig meer aan van corona. Nu maar hopen dat de tweede golf uitblijft, dan blijven trouwlocaties als deze goede zaken doen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden