Bellen metCorrespondent Michiel Driebergen

Correspondent Michiel Driebergen is aan het Oekraïense front: ‘Over Poetin vindt men hier niks, over de sancties ook niet’

Oekraïense soldaten bij een mobiel checkpoint in de stad Charkov.  Beeld AP
Oekraïense soldaten bij een mobiel checkpoint in de stad Charkov.Beeld AP

Correspondent Michiel Driebergen verslaat voor Trouw het Oekraïneconflict vanuit het oosten van het land, waar de laatste dagen het geweld oplaait. We spraken hem over zijn ervaringen.

Charlot Verlouw

Hij is echt wel wat gewend, is het eerste wat correspondent Michiel Driebergen zegt. We spreken hem telefonisch, hij zit in de auto vanaf het front richting Charkov.

Deze keer, zegt hij, was het wel ‘een beetje een uitdaging’. Op de terugweg van het front klonken de schoten in de verte. Of ze mochten doorrijden, vroegen ze de soldaten bij het checkpoint. Ja, dat mocht. Dat móest zelfs, heel hard, ‘want het wordt alleen maar erger.’

“Dus ik ben heel hard gaan rijden. We reden langs een elektriciteitscentrale die in brand stond, met enorme pluimen zwarte rook. We hoorden de klappen van het mortiervuur. Waarschijnlijk reden we toen over de scherf van een granaat heen, de band liep leeg. Maar we moesten wel doorrijden, over een open stuk weg.” Na een kilometer rijden met een kapotte band doken de eerste flatjes op in de verte. Hij parkeerde de auto, rende richting de flats en dook een schuilkelder in. Daar zaten al bewoners.

Zijn de mensen bang?

“Die mensen in de schuilkelder kijken niet op of om van de beschietingen. Ik ben al heel lang in deze regio en dit kan gewoon gebeuren, dit kon altijd al gebeuren. Ik heb in 2015 of 2016 wel eens een nacht in een bunker doorgebracht met bange soldaten. Nou, als soldaten beven van angst, is het einde zoek.

“Maar van de beschietingen zijn de mensen niet bang. Voor hen is het een dagelijkse realiteit en ze zijn wel wat gewend, ook al is het de laatste dagen een stuk heviger geworden. De inwoners kijken wel met angst naar de toekomst, de escalatie is hier gewoon voelbaar. Dorpen die drie kilometer van het front liggen, waar het eigenlijk altijd rustig was, daar wordt nu geschoten. Mensen willen weg maar kunnen dat vaak niet betalen.”

“Volgens mij is het fysieke gevaar niet eens het grootste probleem, mensen weten echt wel wat ze moeten doen in zo'n situatie. Het ergste is de depressie.”

Waar zie je aan dat aan?

“Gebroken families, gezinnen zonder vader, veel sociale problemen, militairen die met jonge meiden aan de haal gaan - of andersom. Er is veel kapot in de intermenselijke relaties. Er worden veel drugs gebruikt, veel alcohol gedronken. Er is veel depressie, er zijn veel zelfmoorden. Het voelt hier echt alsof je aan het einde van de wereld bent, of aan het einde van Europa.”

Vinden de mensen nog iets van westerse sancties, volgen ze het nieuws daarover?

“Dat soort grote politieke taferelen spelen aan de grond amper. Ze kijken geen televisie meer, volgen geen nieuws. Ze zijn er vooral mee bezig of ze een brood kunnen kopen.”

“Over de sancties vindt men niks, over Poetin vindt men niks, over de Oekraïense president Zelenski vindt men niks. Dat is misschien ook die depressie; men kan de realiteit niet meer relateren aan het nieuws.”

Wordt het voor jou nu ook moeilijker om je werk te doen?

“Eigenlijk onmogelijk, ik denk niet dat ik nog terug kan naar het frontgebied. Die frontlijn zal verschuiven, maar ik denk niet dat ik daar nog bij kan zijn. Ik denk dat geen enkel medium hier nog zal kunnen blijven, het wordt veel te gevaarlijk.”

“Ik realiseer het me nog niet echt. Ik hou heel erg van de Donbas, het is voor mij onvoorstelbaar om hier niet meer te kunnen werken.”

Hoe zie je de komende weken voor je?

“Hoe het met Oekraïne verder gaat weet ik niet, ik blijf in ieder geval zo lang mogelijk. In Kiev, of in Charkov, er is vooralsnog geen teken dat daar iets gaat veranderen.”

Charkov is ook de eindbestemming van de avond, via verschillende militaire checkpoints. Maar je had toch een lekke band? Ja, maar die was in een oogwenk geplakt. “Met hulp van de mensen uit de schuilkelder.”

Michiel Driebergen verslaat onder andere voor Trouw de situatie in Oekraïne. Lees zijn stukken hier, en volg hem via Twitter.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden