InterviewsCoronacrisis

Corona treft ook jongeren keihard: ‘In Tunesië hadden studenten twee maanden geen onderwijs’

Jonge werknemers in de Tunesische toeristenindustrie demonstreren voor het ministerie van toerisme in de hoofdstad Tunis en eisen steun voor hun sector. Het toerisme in Tunesië, een belangrijke bron van inkomsten voor het land, is door de coronapandemie ingestort.Beeld AFP

De coronacrisis treft jongeren wereldwijd hard, vooral in lagelonenlanden. Tijdens een online jongerenconferentie, georganiseerd door minister Kaag, doet een aantal van hen hun verhaal.

Jongeren onder de dertig lopen misschien niet het grootste fysieke gezondheidsrisico door corona, maar op alle andere terreinen waar de epidemie haar sporen trekt, worden zij buitensporig getroffen. Van jongeren in de leeftijdscategorie 18-29 die nog aan het studeren waren, moest tijdens de eerste golf een op de acht het onderwijs helemaal staken vanwege gebrek aan computers of onlineverbindingen -  en dat percentage lag nog veel hoger in lagelonenlanden. 

Jongeren die al aan het werk zijn, worden bovendien harder getroffen dan ouderen, zo rapporteerde de Internationale Arbeidsorganisatie ILO deze zomer. Een op de  zes jongeren raakte zijn of haar baan kwijt door de epidemie, en ook hier waren mensen in lagelonenlanden - waar een groot deel van de economie informeel is - extra de pineut. Maandag organiseert Sigrid Kaag, minister van buitenlandse handel en ontwikkelingssamenwerking een online jongerenconferentie, waarin de positie van jongeren in juist dergelijke landen in Afrika en het Midden-Oosten centraal staan. Drie jongeren die eraan meedoen trappen vast af. 

Wiem Chamsi

Wiem Chamsi (27), jongerenactiviste in Tunesië

“Inmiddels kunnen de studenten hier weer mondjesmaat naar school, maar dat is lange tijd niet zo geweest. De scholen waren duidelijk niet voorbereid op de overgang van fysiek naar online onderwijs. Er waren tot voor de corona-uitbraak weinig online mogelijkheden en de internetdekking was niet optimaal. Dit betekende dat alle studenten ruim twee maanden geen onderwijs kregen. Het is erg frustrerend dat het digitale netwerk in Tunesië nog niet op orde is en dat zoveel jongeren hier de dupe van zijn.

“Ik ben zelf afgelopen jaar afgestudeerd en ik was werkzoekende tijdens de eerste coronagolf. Het was erg lastig om aan de slag te raken op de schaarse arbeidsmarkt, daarom ben ik zelf met een bedrijfje gestart. Veel jongeren vinden dat de overheid ten tijde van de eerste golf te weinig heeft gedaan, maar persoonlijk vind ik dat er ook stappen zijn gezet. De jeugd was erg betrokken bij de uitbraak en kwam met initiatieven om lokale problemen op te lossen.

“De overheid biedt nu gratis internet aan voor de studenten. Toch vind ik dat de overheid niet alleen bij kritieke situaties, maar in het algemeen meer moet investeren in het onderwijs. Ik zou graag met de beleidsmakers in gesprek willen gaan om mee te denken over oplossingen, maar ik geloof niet dat iemand me die plek aan de tafel gaat aanbieden. Ik moet mezelf laten horen en voor die plek strijden. Uiteindelijk hebben we elkaar toch nodig.”

Ibrahim Ceesay

Ibrahim Ceesay (27) mensenrechten- en milieuactivist in Gambia

“De coronacrisis heeft de armoede in Gambia alleen nog maar verergerd. Veel mensen zitten nu thuis zonder werk en inkomen. Ook een deel van mijn werk is gestopt en ik merk dat het lastiger wordt om mijn rekeningen te betalen. Dit zie ik ook bij vrienden om mij heen. Sommigen van hen zijn gestopt met de universiteit omdat zij het verplichte collegegeld niet meer konden opbrengen. Ik ken een gezin dat eerst uit drie inkomens kon putten en nu afhankelijk is van één salaris.

“Ook in huis lopen de spanningen bij veel gezinnen hoog op. Hierdoor neemt de druk op families toe en dat uit zich in een toename van huiselijk geweld.

“Het is van groot belang dat jongeren weer snel aan het werk kunnen. Door de coronacrisis staan de jongeren open voor nieuwe mogelijkheden, denk aan het starten van eigen softwareonderneming. Dat soort bedrijven kunnen het digitale netwerk in Gambia verbeteren en een bijdrage leveren tijdens de coronacrisis. Nu is het aan de overheid om die ideeën te faciliteren en ervoor te zorgen dat de jongeren hun eigen banen kunnen creëren.”

Aya-Maria Rouhana

Aya-Maria Rouhana (18), economiestudent in Libanon

“Naast de coronacrisis, hadden wij ook al te maken met een economische en politieke crisis. De gezondheidssector heeft hier erg onder te lijden en er is sprake van een hoge werkeloosheid. De coronacrisis had hierdoor een groot effect in Libanon en ook de jongeren hadden te kampen met de gevolgen. Afgestudeerde jongeren kwamen thuis te zitten en door de lockdown werden zij geïsoleerd van de maatschappij.

“De lockdown had ook impact op mij. Ineens kwam alles in een ander licht te staan en dacht ik over bepaalde zaken opnieuw na. Met de explosie in de haven begin augustus nam bij mij de behoefte aan structurele verandering in deze maatschappij alleen nog maar verder toe.

“Er zijn veel jongeren die de hoop hebben verloren en hun kansen in het buitenland zoeken. Ik begrijp wel dat ze vertrekken, maar ik wil optimistisch blijven. Uiteindelijk is het toch aan de jongeren om in Libanon een verandering teweeg te brengen en voor een betere toekomst te zorgen. Het is mijn doel dat de Libanezen uiteindelijk hier te midden van hun vrienden en familie hun dromen waar kunnen maken.”

Lees ook:
Voor de millennials in Zuid-Europa ziet de toekomst er somber uit

Nu de eerste piek van de corona-uitbraak in het zwaar getroffen Zuid-Europa – in elk geval voor het moment – voorbij lijkt, wordt voorzichtig naar de toekomst gekeken. En die ziet er voor millennials in deze regio niet heel rooskleurig uit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden