Coronamaatregelen

Zorgeloos op zeilkamp, ook in de coronazomer. ‘Na die ene test merk ik eigenlijk niks meer van corona’

De cursisten van het zeilkamp in het Friese Akkrum-Nes varen rond in kleine groepjes, terwijl instructeurs en de leiding in oranje motorbootjes en kano’s tussen ze door varen. Beeld Sjaak Verboom
De cursisten van het zeilkamp in het Friese Akkrum-Nes varen rond in kleine groepjes, terwijl instructeurs en de leiding in oranje motorbootjes en kano’s tussen ze door varen.Beeld Sjaak Verboom

Nog nooit waren vakantiekampen zo populair. Maar het is alle hens aan dek om de huidige golf coronabesmettingen buiten de deur te houden, merken ze bij zeilschool Pean.

Op een open meer, tussen Friese boerderijen, deinen tientallen zeilboten van zeilkamp Pean. Er is op deze zonnige kampdag geen zuchtje wind te bekennen, dus vandaag gaat het om techniek. “Yes! Ik ben droog!” juicht een jongetje triomfantelijk. Hij en zijn bootgenootje hebben het net voor elkaar gekregen om expres de boot te laten omslaan en daarna weer recht te zetten, allemaal zonder zelf nat te worden. Op het water is alles zoals voorgaande zomers: kinderen leren zeilen, hebben plezier en maken nieuwe vrienden. Voor mede-eigenaar Rienk de Jonge een fijn gezicht, terwijl hij een rondje maakt in zijn oranje motorboot. Corona lijkt slechts op de achtergrond te spelen.

Een windstille dag bij zeilkamp Pean staat in teken van zeiltechnieken. Twee jongens proberen op het meer bij zeilschool hun boot expres om te laten slaan zonder zelf nat te worden. Beeld Sjaak Verboom
Een windstille dag bij zeilkamp Pean staat in teken van zeiltechnieken. Twee jongens proberen op het meer bij zeilschool hun boot expres om te laten slaan zonder zelf nat te worden.Beeld Sjaak Verboom

De kampen zijn deze zomer populairder dan ooit. Niet gek dat Pean vier weken voor de zomer al bomvol zat, terwijl er tijdens het kampseizoen meestal nog wel een stapelbed over is. Allemaal leuk en aardig, maar die grote vraag brengt ook zorgen nu de coronabesmettingen, vooral onder jongeren, zo zijn gestegen.

De Jonge heeft meermaals met zijn handen in zijn haar gestaan. Dat terwijl er van tevoren afspraken zijn gemaakt om de kampen door te laten gaan, zoals een verplichte gezondheidscheck, geen contact met mensen buiten het kamp en werken met kleine vaste groepen. Bij Pean vroegen ze sinds de start van het kampseizoen vorige week ook om een negatieve sneltest, zowel om binnen te komen als doordeweeks. De paklijst voor de instructeurs en kinderen luidt dan ook: zwembroek, tandenborstel en een setje zelftesten.

Op afstand samen eten

Terug aan wal laat De Jonge vol trots de grote witte tent zien, aan de voet van de oude logeerboerderij. Hierdoor kunnen alle 120 kinderen tóch op afstand samen eten. Ondanks alle getroffen maatregelen viel de eerste kampweek in het water. Toen moest het hele kamp op donderdag al naar huis, omdat te veel instructeurs preventief in quarantaine moesten. Verslagen is De Jonge toen naar de tent gelopen waar de kinderen wachtten op nieuws. “Waar ik het meest van schrok was dat ze gelaten reageerde. Maar als een jong kind zijn schouders ophaalt en zegt ‘ach, het is niet anders’, dan is het voor mij duidelijk dat kinderen echt geleden hebben in deze periode. Op school, op de sportvereniging, dit is de laatste tijd zo veel gebeurd bij ze.”

De ‘botte pech’ van vorige week wordt verzacht door het begrip van de ouders, vertelt De Jonge, terwijl hij vanaf de wal naar zijn zeilende cursisten kijkt. De kampleiding gaat met frisse moed en aangescherpte maatregelen de nieuwe week in.

Het oplopende aantal besmettingen maakte Harm Bruggink wel zenuwachtig, nu zijn drie zoons deze week op het kamp zijn. “Pean heeft hele duidelijke regels, nu zelfs extra, met een officiële negatieve PCR-test in plaats van een zelftest. Als zij er zo serieus mee omgaan, dan vertrouw ik dat.” Annuleringen omdat ouders bang zijn, zijn er volgens De Jonge niet.

Afvaren met een blinddoek om

De Jonge laat de witte tent achter zich en gaat een kijkje nemen bij zijn cursisten aan de kade. Daar zijn Laurens (16) en Taeke (17) hevig in de weer met de touwen van hun boot. Ze leren afvaren en dat vergt communicatie, juist omdat één van de twee vrienden een blinddoek om heeft. “Samen met een vriend, lekker zeilen. Het is geweldig. Na die ene test aan het begin van de week merk ik eigenlijk niks meer van corona”, zegt Taeke tevreden. Na een high-five als het laatste touw vastligt staan de vrienden weer op het droge. Hij heeft bij aankomst op zondag een uurtje op het gras moeten wachten omdat zijn uitslag nog niet binnen was. “Toen ik hoorde dat ik negatief was, kon ik meteen aanschuiven bij het avondeten.”

Ergens in de keuken, tussen de ingrediënten voor het eten van vanavond, liggen de schoonmaakdraaiboeken die Pean al jaren gebruikt om een uitbraak van buikgriep te voorkomen. Die worden nu gebruikt zodat de kinderen coronavrij vakantie kunnen vieren. De Jonge wil een geprinte versie laten zien, maar op het aanrecht in de keuken liggen ze niet. Op het plankje boven de verpakte roomsoesjes, het toetje van die avond, heeft hij ook niet beet. Een collega vist ze snel uit een stapel papieren. “Ach”, zegt De Jonge, “het team werkt er al anderhalve week mee, dus ze kennen het inmiddels uit hun hoofd”.

Lees ook:

Iets doen, dat is misschien wel belangrijker dan vakantie zelf

De onzekerheid over reizen naar het buitenland neemt toe, maar de behoefte aan vakantie is misschien wel groter dan ooit. Hoe laden we onze batterij het beste op na dit coronajaar?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden