ReportageNatte voeten

Zelfs op de hooggelegen Veluwe liepen de dorpen over. Hoe kan dat?

Dijkgraaf Marijn Ornstein nam samen gebiedscoördinator Sjaak van den Bosch poolshoogte in het overstroomde gebied in Epe.  Beeld Herman Engbers
Dijkgraaf Marijn Ornstein nam samen gebiedscoördinator Sjaak van den Bosch poolshoogte in het overstroomde gebied in Epe.Beeld Herman Engbers

Robert en Mariette van Soest uit Epe kregen eerst een boom op hun schuur en daarna natte voeten. In het Gelderse dorp viel op één dag evenveel water als normaal in de hele maand februari.

Stefan Keukenkamp

De bruinkleurige zandzakken liggen nog keurig opgestapeld op de drempel van de voordeur. Vanuit de achtertuin snelt Robert van Soest naar het houten tuinhek. “Op de paden blijven!”, waarschuwt hij. “De tuin is een modderbad, het stond helemaal blank.”

Zijn vrouw Mariette staat onder het afdak op het terras, naast haar ligt nog een stapel zandzakken. De schuur in de tuin die Mariette gebruikt als atelier is bedekt met plastic. “Door de storm is een boom op het dak gevallen en toen kwam zondagavond het regenwater”, blikt Van Soest terug. “Er stond een halve meter in het atelier. Ja, echt waar. Het is hier flink tekeer gegaan.”

Beekje veranderde in kolkende rivier

De bewoners van een paar karakteristieke boerderijen met een watermolen in Gelderse Epe zijn maandagochtend in alle vroegte compleet verrast door het wassende water. Ze wonen ingeklemd tussen twee beekjes in het buitengebied, aan de rand van de Veluwe. Eén beek, die normaal rustig door het landschap kabbelt, transformeerde in een mum van tijd tot een kolkende rivier die buiten haar oevers trad.

In 24 uur tijd viel in het gebied lokaal 60 millimeter water, evenveel als normaal gesproken in de hele maand februari. De gemeente Epe kreeg tientallen meldingen van wateroverlast. Van Soest: “Het was hier een ravage, we hadden ook geen stroom meer.”

De zandzakken kwamen te laat voor het atelier. “Duizenden foto’s die daar lagen dreven in het water”, vertelt Mariette van Soest. Ze had de oude foto’s uit de tijd dat ze nog stewardess was bij de KLM net uitgezocht. “Ik vrees dat ze allemaal verloren zijn gegaan. Heel jammer. Spullen kun je opnieuw kopen, maar foto’s niet.”

‘Nog nooit meegemaakt’

Iets verderop tuurt Winfried Terrahe over zijn grasland. Wie niet beter weet zou denken dat het een vijver is. “Ik woon hier bijna twintig jaar, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt.” Zijn net aangeplante bomen staan schots en scheef in het water. “Vanochtend zijn ze hier geweest om de verstopte sloten uit te graven.” Zijn huis bleef ternauwernood droog, de kelder van de buren staat wel blank. “We stonden op een eiland.”

Gebiedscoördinator Sjaak van den Bosch komt ook poolshoogte nemen, samen met dijkgraaf Marijn Ornstein van Waterschap Vallei en Veluwe. In het hele gebied kwamen tweehonderd meldingen binnen van wateroverlast. Van Den Bosch was er een dag eerder ook, toen alles nog blank stond. Terwijl een medewerker met een kruiwagen de zandzakken ophaalt, laat hij op zijn smartphone foto’s zien van de ondergelopen paardenstal.

Inwoners van een dorp op uitgerekend de hooggelegen Veluwe krijgen natte voeten, hoe kan dat? “We zitten hier aan de rand in een hellend gebied”, legt Van den Bosch uit. “Er is extreem veel water gevallen dat vanaf de Veluwe hier naar beneden stroomt.” De grond, die normaal fungeert als spons, was al verzadigd. “Het water kon geen kant op.”

Weilanden staan vol met water, ook een dag na de hevige regenval is het nog nat. Beeld Herman Engbers
Weilanden staan vol met water, ook een dag na de hevige regenval is het nog nat.Beeld Herman Engbers

Wateroverlast helaas niet uniek

Dijkgraaf Ornstein schetst het grotere plaatje. “Helaas zijn deze extremen niet meer uniek”, weet ze. Ja, het waterschap bedenkt oplossingen als wateropvang, minder tegels en dijkverhoging, maar “er zitten grenzen aan die maakbaarheid; de spons is een keer vol.”

De bewoners met natte voeten willen nu actie van het waterschap. Van den Bosch begrijpt dat sentiment wel, al zijn oplossingen niet altijd eenvoudig. “Een hoger gelegen opvanggebied voor water kan een oplossing zijn, maar dan ligt de beek vol bijzondere vissen in de zomer droog.” Robert en Mariette van Soest vrezen de volgende overstroming. “Maatregelen zijn echt nodig”, vinden zij. “Anders kunnen we nu alles repareren, maar zijn we bij de volgende stortbui terug bij af.”

Lees ook:

Van tuintegeltaks tot wadi: vele oplossingen voor waterproblematiek

Het warmere klimaat resulteert in intensievere regenbuien. Een pallet aan oplossingen kan helpen om wateroverlast tegen te gaan.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden