Songfestival

Voor Rotterdam is het Songfestival meer dan het evenement: ‘We willen rendement voor de toekomst genereren’

De Nederlandse songfestivalkandidaat Jeangu Macrooy is vereeuwigd op een levensgrote muurschildering.  Beeld Arie Kievit
De Nederlandse songfestivalkandidaat Jeangu Macrooy is vereeuwigd op een levensgrote muurschildering.Beeld Arie Kievit

Met nog dik dertig dagen te gaan kleurt Rotterdam steeds nadrukkelijker in de kleuren van Eurovisie. De stad zelf moet er nog jaren iets aan hebben, vindt de organisatie.

In het Rotterdamse Museumpark staat sinds een paar weken een metershoge klok. Iedere dag om kwart voor negen ’s ochtends worden de grote witte cijfers op die klok handmatig verzet. Via een webcam is wereldwijd te zien hoe de stad op deze manier aftelt naar de aftrap van het Eurovisie Songfestival.

Toen de klok hier in februari werd neergezet, waren er nog honderd dagen te gaan. Op 20 mei, als de finale plaatsvindt, gaat de teller naar nul. De aftrap is langverwacht: vorig jaar kon de 65ste editie van Eurovisie door corona niet doorgaan.

Maar Rotterdam mocht in de herkansing. Aan het aanvankelijke gemeentebudget van 15,5 miljoen euro werd 6,7 miljoen euro toegevoegd, en uit die pot worden de komende weken talloze activiteiten gefinancierd die de stad tot ver buiten Ahoy in de bonte kleuren van Eurovisie kleuren. Van een 4 meter hoge trofee voor Rotterdam CS tot door kunstenaars uit heel Europa geschilderde containers op het plein voor Ahoy.

Citydressing

Corona blijft een hindernis: publieksevenementen mogen niet, en juist dat was waar Rotterdam aanvankelijk groots mee wilde uitpakken. “Maar we laten nu zien dat we ook in hele ingewikkelde tijden mensen een mooie ervaring kunnen geven”, vertelt Annemieke Wegen-Delhaas, verantwoordelijk voor de ‘citydressing’ in de stad. “Zodat zij na afloop denken: ja, ik ben blij dat ik in Rotterdam woon. Of, voor toeristen: ja, ik wil er graag naartoe.”

In Rotterdam is ‘citydressing’, een term die staat voor aankleding in de buitenruimte, al jaren een doodgewoon begrip. Maar waar het voorheen vooral draaide om vlaggen ophangen op de Coolsingel, en rondom de Hofpleinfontein, gaat de aankleding van de stad met de komst van Eurovisie veel verder.

Er wordt zichtbaar groots uitgepakt: de Erasmusbrug en het Stadhuis worden uitgelicht, net als Hotel New York en de Maassilo. Vlaggen komen er ook overal te hangen, langs de Maas en op de route tussen het centrum en Ahoy in Rotterdam-Zuid.

‘Voor ons gaat het om het grotere verhaal’

Maar de organisatie werd door corona vooral gedwongen om nog meer digitaal aan de gang te gaan. Eurovision Village, het gratis festivalplein dat bij Station Blaak had moeten verrijzen, gaat online wél door. “Zo vertellen we ons verhaal alsnog aan de wereld. We laten online zien: Rotterdam is geen stad van molens, maar van echte mensen, rauwe creativiteit en innovatie.”

Kunstenaar Tymon de Laat voor zijn muurschildering van Jeangu Macrooy. Beeld Arie Kievit
Kunstenaar Tymon de Laat voor zijn muurschildering van Jeangu Macrooy.Beeld Arie Kievit

Met name de Rotterdammer zelf moet daar iets aan overhouden, vindt de organisatie. “Eurovisie is een waanzinnig evenement, dat is gefocust op één maand. Voor ons gaat het natuurlijk om het grotere verhaal. Rotterdam wil geen geld uitgeven om vervolgens geen rendement voor de toekomst van de stad te genereren.”

De gemiddelde Rotterdammer wordt blij van tastbare projecten, blijkt op Zuidplein, waar op een muur van een particulier gebouw naast Ahoy een 20 meter hoge afbeelding van de Nederlandse deelnemer Jeangu Macrooy wordt gezet. Dit portret is zo’n blijvend kado dat de stad mooier maakt, vindt de organisatie: het blijft minstens een jaar op deze muur staan. Straatkunstenaar Tymon de Laat stond er de afgelopen weken in weer en wind voor op een hoogwerker.

Met succes: vrijdagmiddag gaan er duimen omhoog, veel mensen houden halt voor een praatje. “Ik durfde niet te dromen dat dit ook echt zou mogen”, zegt De Laat – die toestemming vroeg én kreeg van Macrooy zelf. “Dit was een van de favoriete plekken in de stad. Je ziet deze muurschildering vanuit de metro die langsrijdt, je komt erlangs als je naar Ahoy gaat. Hier heb ik echt mazzel mee.”

Lees ook:

Duizenden fans mogen toch naar het Songfestival, als proef van Fieldlab

Bij het Songfestival in Rotterdam eind mei zijn duizenden fans welkom. Maar als vanouds hossen voor het podium is daarbij niet aan de orde.

Dansende ballerina’s in een tornado van formulieren

Bijna werd het kunstwerk Diversity in bureaucracy vermalen door de ambtelijke molen. Maar street artist Judith de Leeuw zette door en nu dansen haar Surinaamse ballerina’s voor altijd boven het Leidseplein.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden