Een man heeft een bloemetje gebracht bij een kennis in zorgcentrum Hanzeheerd Brinkhoven en zwaait bij het afscheid.

InterviewCoronacrisis

Vier keer per dag staat de uitvaartverzorger voor de deur bij woonzorgcentrum Brinkhoven

Een man heeft een bloemetje gebracht bij een kennis in zorgcentrum Hanzeheerd Brinkhoven en zwaait bij het afscheid.Beeld Herman Engbers

Tekeningen op de stoep, iPads van een anonieme gulle gever. Maar ook vier keer per dag een begrafenisauto voor de deur. 

Van de zeventig bewoners van woonzorgcentrum Brinkhoven in Heerde overleden er tot nu toe 22 aan het coronavirus. “Ja, dat is heel veel”, zegt Jos Bleijenberg, directeur-bestuurder van zorgorganisatie Hanzeheerd, waar Brinkhoven onder valt. De gemeenschap van het Gelderse dorp aan de rand van de Veluwe is hecht: zo’n 18.000 inwoners, het verenigingsleven bloeit, veel mensen doen vrijwilligerswerk. “En ons tehuis staat middenin het dorp, alles loopt in elkaar over.’’

Líep in elkaar over, want sinds 19 maart komt er geen bezoek meer binnen. De bewoners van Brinkhoven hebben een eigen appartement, maar krijgen wel hulp en verpleging. Ongeveer de helft is redelijk zelfredzaam, de andere helft heeft intensievere verpleging nodig. 

Het valt niet mee, aan kwetsbare mensen die niet alles volledig kunnen bevatten, uitleggen wat er gebeurt, waarom ze niet meer van hun kamer af mogen, waarom bekende gezichten verstopt zijn achter kapjes en brillen, waarom er nieuwe, vreemde verzorgenden aan het bed staan – de tien militairen die bijspringen. Een verzorgende vertelde uiteindelijk maar aan een bewoner dat hij niet naar buiten mag omdat er tbc heerst – dat is iets bekends van vroeger. 

Contact met familieleden is intensief

Directeur Bleijenberg: “Twaalf mensen worden nu geïsoleerd verpleegd. De anderen willen we een zo normaal mogelijk gevoel geven. Maar alles is anders nu, alles is raar.” Het contact met familieleden is intensief, het zorgcentrum faciliteert beeldbellen en houdt hen daarnaast dagelijks op de hoogte. “Dat doen we zo open en eerlijk mogelijk. Dit is voor iedereen ongewis, dus het is belangrijk dat we vertellen wat er gebeurt.’’

Als een bewoner echt de terminale fase in gaat, dan mogen familieleden komen om afscheid te nemen en bij hun naaste te waken. De arts bepaalt in overleg met familie wanneer dat moment is aangebroken. “En als iemand is overleden, doen we de kamer op slot. Er wordt niets leeg geruimd, geen nieuwe mensen toegelaten.”

Voor de medewerkers is externe hulp ingeroepen. Psychologen, maar ook geestelijke verzorgers helpen hen bij de traumaverwerking. “Voor het personeel is dit ook loodzwaar. Ze zoeken houvast bij elkaar en praten veel. Spreken elkaar aan en huilen en lachen samen. Een overlijden went nooit.”

Bleijenberg vindt het een goede zaak dat verpleegtehuizen nu op de agenda staan. “Grosso modo zie je wel dat de verdeling van materialen wat is achtergebleven, maar de minister heeft toegezegd dat die nader wordt bekeken.”

‘Ik heb niets te verbergen’

Verpleegtehuis De Leeuwenhoek in Rotterdam, waar extreem veel mensen overleden aan corona, wordt onderzocht door de Inspectie voor de Gezondheidszorg – de hygiëne zou niet op orde zou zijn. Bleijenberg uitte bij de Inspectie zelf zijn zorg over gebrek aan materialen en over de continuïteit van zorg. Die gesprekken verliepen, zegt hij, in alle openheid. “Ik heb niets te verbergen.”

Sowieso heeft hij weinig op met de schuldvraag. “Waar dit vandaan komt is niet de goede vraag. De epidemie ís er, we moeten handelen. Corona is iets onzichtbaars, zeker waar kwetsbare mensen dicht op elkaar zitten zoals bij ons. En elk overlijden is een groot verlies. Maar het is niet alsof er iets ‘voorkombaars’ is gebeurd, of er iets fout is gegaan.”

De directeur is trots op zijn mensen, zegt hij, zijn ‘winning team’, en dankbaar voor alle blijken van waardering uit het dorp, de lieve kaarten en tekeningen, de maaltijden voor medewerkers. Dat heb je in een hechte gemeenschap waar het zorgcentrum midden in het dorp staat, zegt hij. “Dat is dan weer de andere kant ervan.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden