Brede schoudersJournalist in Brabant

Verslaggever Pim Dikkers van het Brabants Dagblad tikt zijn vingers blauw: ‘Dit is geschiedenis in wording’

Pim Dikkers, verslaggever van het Brabants Dagblad, tikt zijn stukken nu thuis in het Gelderse dorp Oosterhout.Beeld Koen Verheijden

De artsen van de ic-afdelingen ontvangen dagelijks applaus, maar er zijn meer mensen die de samenleving draaiende houden tijdens deze coronacrisis. Vandaag: de verslaggever van het Brabants Dagblad.

Ruim een week geleden ging hij voor het laatst op pad. Met desinfecterende handgel en -doekjes op de bijrijderstoel, scheurde Pim Dikkers in zijn zilvergrijze Hyundai naar Loon op Zand. De verslaggever van het Brabants Dagblad mocht daar de eerste coronapatiënt van Nederland interviewen. “Eén keer wilde hij zijn verhaal doen in de pers. En al ben ik niet ijdel, het gaf een kick dat de tot dan toe anonieme ‘patiënt nul’ zijn verhaal met mij wilde delen.”

Het bezoek aan Loon op Zand is een uitzondering. Sinds het coronavirus vlak na carnaval uitbrak in Noord-Brabant, is het aantal reportages dat Dikkers maakt flink geslonken. “Normaal gesproken ga ik het liefst op nieuws af. Ik wil erbij zijn, mensen ontmoeten, de ontwikkelingen zien, ruiken en proeven. Dáárvoor heb ik voor het vak van journalist gekozen. Maar ja, dat zit er nu niet in.”

Keukentafel

Drie weken geleden liep de verslaggever voor het laatst over de redactievloer in Den Bosch. Nu maakt hij zijn verhalen aan de keukentafel van zijn rijtjeshuis in het Gelderse dorpje Oosterhout. Geconcentreerd tuurt Dikkers naar het scherm van zijn laptop. Rechts van hem ligt een open krant en tablet, links pennen, printjes en volgekrabbelde blocnotes. Voor de krant van morgen tikt Dikkers een stuk over twee bedrijven in Oss, die spierverslappers en immuuntesten produceren om het virus te bestrijden.

“Die heb ik gebeld”, legt Dikkers uit. “Mijn artikelen komen nu telefonisch tot stand. Alleen als naar buiten gaan écht een enorme journalistieke meerwaarde oplevert, stap ik in de auto. Mijn vader is ernstig ziek, corona kan hij er niet bij hebben. Daardoor ben ik me extra bewust van mijn eigen gezondheid. Die wil ik niet onnodig op het spel zetten door op pad te gaan.”

Maar frustrerend is het wel. “Puur journalistiek gezien is dit natuurlijk een super interessante tijd.” Dikkers kan het weten. De 32-jarige journalist, ook thuis keurig gekleed in een blauw overhemd, schrijft al sinds zijn achttiende voor het Brabants Dagblad. Hij maakte reportages over de gevangenis in Vught, zocht in Boekel naar de teruggekeerde wolf en versloeg de Boxtelse stalbezetting.

Vlieg op de muur

“Deze crisis is geschiedenis in wording, de verhalen liggen voor het oprapen. En sta je zelf met je neus bovenop het nieuws, onderga je het nieuws, dan levert dat mooiere artikelen op dan belstukken. Details wekken verhalen tot leven. Waren er geen risico’s, dan zou ik een uitvaart verslaan. En als een vlieg op de muur observeren hoe het er in een ic aan toegaat, het ultieme coronaverhaal.”

De lezer lijkt het niet te deren. Niet eerder heeft het Brabants Dagblad het zo druk gehad. Trekt de website van de krant normaliter gemiddeld 230.000 unieke bezoekers per dag, met het virus is dat aantal ruimschoots verdubbeld. En al is hij nu vastgekluisterd aan huis, ook Dikkers stelt harder te werken dan ooit tevoren.

“Mijn vrienden sturen op de app dat ze Netflix haast hebben uitgespeeld, terwijl ik haast niet kan geloven dat het alweer vrijdag is”, zegt Dikkers lachend. Hij tikt zijn vingers blauw. “Ons werk doet ertoe, nu meer dan normaal. Mensen willen alles over de pandemie weten. Mijn interview met ‘patiënt nul’ is totaal anderhalf miljoen keer aangeklikt, dat is toch bizar?” Schertsend: “Ik ben bang dat ik het hoogtepunt van mijn carrière nu achter de rug heb.”

Lees ook:

In de kinderopvang is de kakofonie van stemmetjes verstomd. ‘Hoe zou het met ze gaan?’

De artsen van de ic-afdelingen ontvangen dagelijks applaus, maar er zijn meer mensen die de samenleving draaiende houden tijdens deze coronacrisis. Vandaag: de leidster van de kinderopvang.

Gestreamde diensten, online condoleanceregisters: zo kun je op afstand samen rouwen

De artsen van de ic-afdelingen ontvangen dagelijks applaus, maar er zijn meer mensen die de samenleving draaiende houden tijdens deze coronacrisis. Aflevering één van Brede Schouders: de uitvaartverzorger.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden