Pesten

Vaker gepest en meer problemen: homoseksuele jongeren worstelen nog altijd met acceptatie

Justin Hermsen (19). ‘Diep in mijn hoofd zat het idee dat ik als jongen verliefd moest zijn op een meisje.’ Beeld Joris van Gennip
Justin Hermsen (19). ‘Diep in mijn hoofd zat het idee dat ik als jongen verliefd moest zijn op een meisje.’Beeld Joris van Gennip

Lesbische, homoseksuele of biseksuele jongeren worden nog steeds twee keer zo vaak gepest en hebben last van psychische klachten, blijkt uit een rapport van het SCP.

Hannah van der Wurff

Lesbische, homoseksuele of biseksuele (lhb) jongeren voelen zich drie keer zo vaak ongelukkig in vergelijking met hun heteroseksuele klasgenoten. Ze worden tweemaal zo veel gepest en hebben vaker last van psychische klachten als depressies. Dat blijkt uit een rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP), dat vrijdag verschijnt. In het onderzoek wordt gekeken naar het welzijn van jeugd van elf tot zestien jaar oud.

Hoewel er steeds meer aandacht is voor verschillende seksuele oriëntaties, blijven de verschillen tussen deze groepen jongeren erg groot, zegt onderzoeker Willem Huijnk van het SCP. Dat komt omdat er thuis en op school niet altijd genoeg steun is voor lhb-jongeren. Door het gebrek aan begrip hebben ze vaker last van slaapproblemen, overgewicht en concentratieproblemen. Ook gebruiken ze snel te veel verdovende middelen als alcohol.

Het raakt de kern van de persoon

Deze verschillen zetten zich voort, ziet Henny Bos, hoogleraar seksuele- en genderdiversiteit aan de Universiteit van Amsterdam. Ook op latere leeftijd hebben lhb’ers een vergrote kans op depressies en gedragsproblemen. Mensen die gepest zijn om hun geaardheid kunnen hier langer last van hebben dan wanneer iemand bijvoorbeeld is getreiterd om het dragen van een bril. “Gepest worden om je seksualiteit of gender, dat raakt de kern van wie een persoon is. Als dat niet geaccepteerd wordt, kan dat langdurige schade aanbrengen.”

Een GSA-programma op school kan lhb’ers volgens het SCP-rapport helpen. GSA staat voor Gender and Sexuality Alliance. Op scholen met deze programma's kunnen leerlingen bijvoorbeeld gespreksgroepen organiseren, of met flyers aandacht vragen op Paarse Vrijdag. Ze dragen dan zelf bij aan een veilige omgeving op school.

Bijna tachtig procent van de middelbare scholen heeft zo’n programma. Maar, zegt onderzoeker Huijnk: “Dat betekent dat twintig procent dat niet heeft. En dat zijn nou juist de scholen waar de problemen voor lhb-jongeren het meest nijpend zijn, bijvoorbeeld op orthodox religieuze scholen.”

Er valt met kleine stappen al veel te winnen, zegt hoogleraar Bos. “Maak eens een opdracht waarin de vraagstelling over een gezin met twee mannen gaat. Zorg dat leerlingen bij de literatuurvakken een boek lezen met een lbhti+ perspectief. En met homo schelden in het klaslokaal of het sportveld? Zeg er iets van.”

Justin Hermsen werd verliefd op zijn beste vriend: ‘Ik schrok er heel erg van’

Zelfs al wist hij dat het thuis en op school geen probleem zou zijn dat hij homo was, wanneer de toen dertienjarige Justin Hermsen (19) uit Rhenen vertelt over zijn coming-out, ervaart hij weer hoe bang hij was.

“Ik werd plots verliefd op mijn beste vriend en ik schrok daar heel erg van. Ik kreeg het gevoel dat ik niet normaal was. Hoewel mijn ouders tegen me hadden gezegd dat ik verliefd mocht worden op wie ik wilde, zat diep in mijn hoofd het idee dat ik als jongen verliefd moest zijn op een meisje. En als je zo jong bent, ben je maar met één ding bezig: erbij horen. Ik wilde mijn gevoelens geheim houden, want ik was wanhopig dat ik alles en iedereen kwijt zou raken als ze het wisten.

“Ik kan me alles herinneren van die ochtend. Ik had een vriendin toevertrouwd dat ik onze vriend leuk vond en zij heeft dat doorverteld. In een klap sloot een deel van mijn vriendengroep in de tweede klas me daarna buiten. Ruim een half jaar lang. Volgens hen ging dat niet bewust en waren ze vooral zelf bang om verstoten te worden door de groep. Anderen hoorde ik dan zeggen dat als ze dit over mij hadden geweten, ze nooit vrienden waren geworden met mij. Ik heb me toen heel onzeker en eenzaam gevoeld, en zo voelt dat nog steeds weleens.

“Ik ben na dat incident direct uit de kast gekomen bij mijn ouders en familie. Ik heb met veel mensen gepraat, maar er waren geen mensen om mij heen die precies dezelfde dingen hadden meegemaakt. Daarom heb ik me mijn hele schooltijd ingezet bij de GSA op school, want ik vond het belangrijk dat leerlingen wisten dat ze voor vragen over hun identiteit altijd bij iemand terecht konden die met hetzelfde gevoel heeft geworsteld, ook anoniem.”

Lees ook:

Bi, pan of queer: jongeren hoeven niet meer zo nodig in een traditioneel hokje

Steeds meer jongeren noemen zich bi, pan of queer. Traditionele hokjes als hetero, homo of lesbo beginnen te knellen. Hoe komt dat? Vier jongeren vertellen bij welk ‘label’ ze zich het prettigst voelen.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden