Rechtszaak

Thijs H. dacht dat de wereld in handen was van psychopaten, zegt hij

Rechtbanktekening van Thijs H. tijdens de pro-formazitting in de rechtbank van Maastricht.Beeld ANP

Thijs H., die ervan wordt verdacht in mei 2019 drie hondenbezitters te hebben doodgestoken, deed dat naar eigen zeggen in opdracht van een systeem. “Heel bizar om je langzaam te realiseren dat ik knettergek was”, zegt hij op de eerste inhoudelijke zittingsdag van zijn strafzaak.

Ineens zag hij het. “Een eureka-moment”, noemt Thijs H. tegenover de rechtbank die nazomerdag in 2018 waarop hij besefte dat de wereld in handen was van psychopaten. Zij praatten met elkaar in codetaal. Hij zag het gebeuren in Netflixseries, maar ook bij zijn zus en haar vriend. H. voelde dat hij eraan moest meedoen. Er waren geen regels. “Dat maakte me heel angstig. Ik dacht dat er absoluut niet over gesproken mocht worden. Ik was bang voor de consequenties als ik niet meedeed: moord, marteling, het onvoorstelbare.”

De rechtszaak tegen Thijs H. draait voornamelijk om de vraag of hij toerekeningsvatbaar was toen hij in mei vorig jaar eerst een vrouw in de Scheveningse Bosjes doodstak en drie dagen later op de Brunssumerheide nog eens twee mensen met een mes van het leven beroofde. Over het daderschap zelf bestaat geen twijfel. Alle DNA-sporen wijzen naar de 28-jarige Limburger, die zelf ook bekent de daden te hebben gepleegd. Maar verkeerde hij in een psychose? Het Openbaar Ministerie twijfelt daaraan. Uit de telefoongegevens van H. zou blijken dat hij uitvoerig heeft gezocht naar manieren waarop hij die indruk kon wekken. Bovendien zette hij de afgelopen jaren al vaker professionals op het verkeerde been.

Alleen dingen verzwegen

Tijdens de eerste van de vijf geplande zittingsdagen toont H. weinig emotie, al komt dat door zijn advocaten ook door de medicatie. Urenlang zit hij licht voorovergebogen, met beide onderarmen op de tafel voor zich. Zijn antwoorden zijn doorgaans niet langer dan noodzakelijk. Veel dingen zegt hij zich niet te kunnen herinneren, tweemaal vraagt hij om een pauze. Een enkele keer corrigeert hij de rechtbank. “U heeft tegen hulpverleners niet de waarheid gesproken.” “Dat is niet waar, ik heb alleen dingen verzwegen.”

H. heeft op zijn jonge leeftijd al een warrig leven achter de rug. Hij was een intelligente leerling die langzaam de interesse in school verloor, op zijn vijftiende begon te blowen en later regelmatig harddrugs nam. Een sociale jongen met studiestress die in zijn geliefde Zuid-Afrika geld inzamelde voor een crèche, maar ook iemand die het in zijn ogen nooit goed genoeg kon doen bij zijn ouders, zijn problemen voor de omgeving verborgen hield en een poging tot zelfdoding deed. Met medicatie tegen stoornissen nam hij het niet zo nauw.

Een opdracht via een kentekenplaat

Volgens H. kreeg hij in mei vorig jaar de opdracht om twee moorden te plegen. Dat gebeurde via nieuwsberichten en kentekenplaten, in codetaal dus, zonder dat hij daar nu voorbeelden van kan geven. “Op 4 mei had ik een afspraak met mijn ex-vriendin in Den Haag, ik dacht dat zij de jury was.” Nadat het bij één moord bleef (in Scheveningen), zou hij twee dagen later dezelfde opdracht hebben doorgekregen. Vlakbij zijn ouderlijk huis voltooide hij die opdracht op de Brunssummerheide (‘Niet te veel mensen, niet te weinig’) nu wel. Alle slachtoffers werden volgens H. willekeurig gekozen. De overeenkomst: ze lieten alle drie hun hond uit toen ze het pad van hun aanvaller kruisten.

De moorden werkten opluchtend. H. verklaarde dat de kentekens hem toejuichten toen hij de Brunssummerheide af liep. Onderzoekers achten hem volledig ontoerekeningsvatbaar voor zijn daden. Inmiddels gaat het beter met hem, zegt hij zelf. “Na mijn verblijf in het Penitentiair Psychiatrisch Centrum kwam langzaam het besef dat ik knettergek was. Dat er geen berichten in kentekens zaten, de codetaal niet echt was, het systeem niet bestaat. Heel bizar.”

Volgende week dinsdag komt het Openbaar Ministerie met de strafeis.

Lees ook: 
Hadden ggz-medewerkers hun beroepsgeheim moeten schenden bij Thijs H.?

Mede­werkers van de ggz stapten niet naar de politie met hun vermoedens over Thijs H. Had dat wel gemoeten?

Ook in een zaak als Thijs H. is er alle reden om zuinig te zijn op het medisch beroepsgeheim

Het verwijt dat hulpverleners van Thijs H. te laat contact met de politie gezocht hebben is onterecht, schreef Martin Buijsen, hoogleraar gezondheidsrecht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, vorig jaar in een opiniestuk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden