ReportageTestbereidheid

Studenten laks met coronatests? Deze studente fietst benauwd en snotterig en met stevige tegenwind naar een testlocatie

Een jongen wordt getest bij testlocatie E10 op Terschelling. Jongeren die op camping Appelhof verblijven, andere toeristen en inwoners van Terschelling kunnen zich laten testen op het coronavirus.Beeld ANP

Studenten zijn laks en laten zich nauwelijks testen op het coronavirus, zegt de GGD. Student en Trouw-stagiair Renée van Marrewijk doet dat wel, en komt erachter dat zo’n test meer ongemak oplevert dan alleen een wattenstaafje in je neus.

De informatiebrief van de GGD is duidelijk: blijf binnen en houd anderhalve meter afstand van huisgenoten. Tot een besmetting met het coronavirus is uitgesloten, geen tripjes naar de supermarkt en geen vreemde mensen over de vloer. Hoe je zoiets aanpakt als je een badkamer, woonkamer en keuken deelt met zes andere studenten, staat dan weer niet in de brief.

De avond ervoor werden er nog grappen gemaakt over mijn warme hoofd en snotneus. Het restaurant waar we hadden gegeten, deed niet zo aan coronamaatregelen, met als hoogtepunt dat een ober lachend de arm van een huisgenoot aanraakte toen hij een grap maakte. Zou het resultaat daarvan nu dan toch echt een coronabesmetting zijn? We hebben geen Chersonissos-gangers in huis, maar inmiddels is iedereen weer druk met studie en bijbaantjes. Als iemand in dit huis besmet raakt, was al eerder de conclusie, hebben we alle zeven een probleem.

Om vier voor half drie is er nog een plek voor mij

De volgende ochtend is het echt mis: snotteren, hoesten, niezen en al die dingen tegelijk. Tegenwoordig zit er dan nog maar één ding op: de rest van de dag binnen blijven, behalve voor een coronatest. Met de dekens half over mijn gezicht getrokken bel ik de GGD. Om vier voor half drie is er nog plek.

De huisgenoten ontwaken een paar uur later. Een vrouwelijke medebewoner die op het punt stond te verhuizen, blijft angstvallig aan de andere kant van de woonkamer staan. Ik mag alleen nog de badkamer beneden gebruiken, wordt besproken, en ’s avonds niet bij de rest aan tafel. De vriendin van een huisgenoot die regelmatig blijft slapen, zit ook op de bank. Moeten we haar dan nu opeens de deur wijzen?

Niemand van ons heeft een auto, maar het ov is ook geen optie om de testlocatie te bereiken. Als je benauwd bent en een snotneus hebt, duurt fietsen van Delft naar de testlocatie in Nootdorp ongeveer een half uur. De stevige tegenwind heeft onderweg geen boodschap aan de longen van een potentiële coronapatiënten.

De huisgenoot en zijn vriendin willen verder met het organiseren van de introductieweek voor eerstejaars studenten en laten zich in de tussentijd ook testen. Ze overdrijven hun klachten om een test te mogen doen. “Dus nee, studenten houden zich inderdaad niet aan de regels”, merkt hij triomfantelijk op. Als later blijkt dat introductieweken in verschillende steden brandhaarden zijn geworden, neemt niemand hem dat nog kwalijk.

Een man met een snor schiet te hulp: ‘Je mag naar loketje zes’

De teststraat bestaat uit een rij grijze tenten op een parkeerterrein. De medewerkers in fluorescerende hesjes lijken even niet te snappen wat er met die ene fietser moet gebeuren. Er zou een aparte tent voor fietsers zijn, maar nu staat er vooral een stoet van een stuk of dertig auto’s te wachten. Een man met een snor schiet uiteindelijk te hulp. “Je mag naar loketje zes.”

Bij loketje zes staat zo op het oog ook een student, hoewel dat door haar mondkapje en lange, blauwe jas van dun plastic lastig te zien is. Een grijs klapstoeltje doet dienst als behandelstoel. De test zelf duurt nog geen minuut. Neus snuiten in een papieren zakdoekje, een wattenstaafje, of eigenlijk lange, flexibele spriet in de neus (een vriendin noemt dit later ‘hersenkriebelen’) een wattenstaafje in de keel en dan is de volgende alweer aan de beurt.

Nog steeds schor en licht in paniek neem ik een dag later de telefoon op als de GGD belt. Goed nieuws: de test is negatief. Blijkbaar dus toch een griepje. We kunnen weer boodschappen doen, die ene huisgenoot kan verhuizen en ik mag in bad. Toch zit de schrik er goed in. Vanavond maar even niet uit eten, maar gewoon pizza op de bank.

Lees ook: 

In Wageningen hoort een coronatest inmiddels bij de ontgroening. ‘Ik had niks, maar ik moest’

Wageningen moedigde als een van de weinige universiteiten studenten aan om tijdens de introductietijd wél naar de stad te komen. Nu blijkt dat daar toch één en ander is misgegaan: in de stad zijn meerdere coronahaarden ontstaan. 

Het kabinet haalt de teugels aan

De groei van het aantal coronabesmettingen baart het kabinet zorgen. Met enkele aanscherpingen hoopt het een tweede golf te voorkomen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden