null

InterviewGrensoverschrijdend gedrag

Slachtoffer van stalking, en dan maakt de wijkagent ook avances

Beeld Chuan Ming Ong

Vanwege een stalkende ex werd Malissa gekoppeld aan een wijkagent. Maar wat begon als een professionele relatie, eindigde met een trauma. ‘Op den duur voelde ik me niet meer fijn bij zijn berichten en bezoeken.’

Isabel Baneke en Kristel van Teeffelen

Vloekend zat ze voor de televisie. Op het Journaal, tijdens RTL Boulevard en aan de tafels van de talkshows, bij elk tv-programma hoorde Malissa eind januari dezelfde oproep voorbijkomen. Slachtoffers van grensoverschrijdend gedrag bij The Voice of Holland werden aangespoord zich te melden bij de politie. Daar stond het belang van de vrouwen voorop, benadrukten deskundigen voortdurend. Slachtoffers konden vertrouwen op de juiste steun en expertise.

Malissa’s oren klapperden. “Dat de politie werd gepresenteerd als veilige haven voor slachtoffers van seksuele intimidatie, voelde als een klap in mijn gezicht”, blikt de Haagse dertiger terug. “Voor mij staat de politie voor het tegenovergestelde van veiligheid. Als ik aan de politie denk, bekruipt me een gevoel van onmacht, boosheid en van angst. Zo raakte ik vorige week in paniek toen ik verderop in de straat een sirene hoorde. Het vertrouwen in de politie ben ik helemaal verloren.”

Vanwege stalking werd Malissa gekoppeld aan een wijkagent

De kiem daarvoor werd vorig jaar gelegd. Malissa, die een gewelddadige relatie had en meermaals is opgenomen wegens een posttraumatische stressstoornis, stapte naar de politie in verband met stalking. Haar ex bedreigde haar. “De politie koppelde mij aan een wijkagent, die moest dienen als mijn vaste aanspreekpunt. Verscheen mijn ex aan de deur of op mijn telefoon, dan kon ik dat aan hem melden. Een fijn en veilig idee.”

Maar wat begon als een professionele relatie, eindigde in contact waarbij Malissa zich zeer ongemakkelijk voelt. Ze wijst naar het dossier dat voor haar ligt. Aan de keukentafel, waar ook haar grootouders zijn aangeschoven, zoekt Malissa naar paperassen tussen de dikke stapel papier. Ze vindt de uitdraai van het app-contact tussen haar en de wijkagent.

Het duo wisselde tussen maart en juni van vorig jaar duizenden berichten uit. Bijna dagelijks is er contact. De twee wensen elkaar welterusten en goedemorgen, praten over gerechten, vakanties en sport. Ook appt Malissa de wijkagent als haar ex weer van zich heeft laten horen.

Favoriete standjes en speeltjes komen op WhatsApp voorbij

Maar daar blijft het niet bij. “Ik weet echt niet hoe hij mijn nummer weet!!!!!”, stuurt Malissa begin maart bijvoorbeeld. Direct blokkeren, adviseert de wijkagent. Even later is Malissa weer wat gekalmeerd. “Ik adem weer ;)”, laat ze weten. “Heel goed”, luidt de reactie. “Anders had ik je moeten beademen.”

Malissa en de wijkagent beginnen elkaar aan te spreken met ‘lieverd’, ‘kanjer’ en ‘lekker ding’. Ze plagen elkaar op WhatsApp, geflirt dat steeds explicieter en seksueler van aard wordt. Favoriete standjes, speeltjes, en lichaamsvormen passeren de revue. Ook dringt de agent aan op het doen van ‘bakkies’, berichten die daadwerkelijk leiden tot een bezoek aan Malissa.

Er worden grenzen gepasseerd. “Dit hoeft verder niemand te weten toch ;)”, appt de wijkagent naar Malissa. “Nee ik praat daar niet over. No worries…”, reageert ze. Waarop de agent laat weten nu even zichzelf te zijn, “los van het werk”. “En ik gewoon Liz, de lieve ambitieuze vrouw en mama”, zegt ze. “Lekkere liz”, reageert de agent.

Malissa voelde zich afhankelijk van de wijkagent

“Ik schaam me als ik die berichten teruglees”, zegt Malissa nu. Er valt een stilte. “En al zeggen mensen om me heen dat het nergens op slaat, voel ik me ook schuldig. Want het kwam niet alleen van zijn kant. Ik heb ook met hem geflirt, was er zelf bij en deed mee. Zijn aandacht gaf me een boost. Ik voelde me door hem gezien en gehoord, hij was lief voor me. Dat soort zorgzaamheid kende ik niet bij mannen.”

Maar, weet Malissa nu, ze was ook afhankelijk van hem. Ze dacht dat hij de enige was die haar kon helpen wanneer haar ex haar lastig viel. “Op den duur voelde ik me niet meer fijn bij zijn berichten en bezoeken. Maar omdat ik bang was zijn professionele steun rond mijn ex kwijt te raken, bleef ik aardig tegen hem. Zonder hem zou mijn ex nooit worden aangepakt.”

Ze diende een klacht in over de agent, maar deed geen aangifte

Op aandringen van haar hulpverlener, die het onprofessionele gedrag van de wijkagent per toeval had ontdekt, deelde Malissa de berichtgeschiedenis afgelopen zomer met de politie. De politie zegt dat haar toen de optie is voorgelegd om aangifte te doen of het bij een melding te houden. Malissa koos voor dat laatste. “Van dat besluit heb ik nu spijt. Ik had geen idee wat het verschil tussen een melding en aangifte eigenlijk inhield, wilde enkel voorkomen dat hij zijn baan zou kwijtraken. Ik was bang was mijn aanspreekpunt te verliezen.”

Ze deed haar verhaal bij de afdeling Veiligheid, Integriteit en Klachten (Vik). Die heeft de zaak disciplinair onderzocht en is tot de conclusie gekomen dat de wijkagent zich schuldig heeft gemaakt aan ernstig plichtsverzuim. Hij is een privérelatie aangegaan met een bewoonster uit zijn werkgebied, onder meer door haar ongepaste berichten te sturen op WhatsApp. Ook het niet melden van de relatie wordt de agent aangerekend. Hij is teruggezet in rang en salarisschaal en uit de functie van wijkagent gezet.

Op details wil de politie niet ingaan

Zelf wil hij niet reageren op vragen over de zaak. Ook zijn werkgever, de politie in Den Haag, zegt vanwege privacyredenen niet op details te willen ingaan. Wel schrijft een woordvoerder: “Duidelijk mag zijn dat de politie hoge eisen stelt aan de betrouwbaarheid en integriteit van medewerkers. Deze eisen houden ook in dat een politieambtenaar zich bewust moet zijn dat hij zowel tijdens werk als in zijn privéleven zich moet onthouden van gedragingen die maatschappelijk niet aanvaardbaar zijn of die gevolgen kunnen hebben voor het aanzien en het goed functioneren van de politie.”

Plaatsvervangend korpschef Liesbeth Huyzer bevestigt dat voor iedere agent duidelijk is waar de grenzen van ontoelaatbaar gedrag liggen. Hoewel ze de details van de zaak rond Malissa niet kent, zegt ze in het algemeen: “Iedere agent weet dat hij of zij enkel een professionele relatie kan aangaan met burgers die bij de politie aankloppen voor hulp. Die grenzen horen bij je beroepsidentiteit, in de professionaliteit snapt iedereen wat wel kan en niet kan. Dat is gewoon gezond verstand.”

Het kan natuurlijk gebeuren dat een agent verliefd wordt op iemand die hij beroepshalve helpt, gaat ze verder. “Maar dan moet je dat meteen melden bij je leidinggevende. Dan word je ook van de zaak afgehaald.” Juist bij mensen als Malissa, een kwetsbaar slachtoffer dat al eerder verstrikt raakte in een afhankelijkheidsrelatie, dient een agent extra alert te zijn op de dynamiek, voegt Huyzer daaraan toe.

Cijfers over meldingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag zijn er niet

De politie zegt niet te weten hoeveel agenten die heldere regels jaarlijks overtreden. Cijfers over meldingen van seksueel grensoverschrijdende gedragingen houdt de organisatie niet bij. Wel komen er incidenteel verhalen naar buiten. Zo maakte de politie afgelopen februari bekend dat een medewerker van de Landelijke Eenheid buiten functie werd gesteld, na meerdere meldingen over grensoverschrijdend gedrag en misbruik van zijn positie. In maart volgde een vergelijkbaar bericht over een leidinggevende van de eenheid Noord-Nederland.

Dat de wijkagent uit zijn functie is gezet, vernam ze via via. Vreemd is dat niet. De politie ziet onderzoeken naar disciplinaire zaken als een interne aangelegenheid die gaat over de relatie tussen werkgever en werknemer. De uitkomsten van een Vik-onderzoek terugkoppelen aan de klager, is daardoor niet gebruikelijk. Dat kan anders, vindt Liesbeth Huyzer. “We willen hiervan leren en toekomstige melders beter informeren.”

Malissa: ‘Door het zwijgen van de politie kan ik geen rust vinden’

Maar voor Malissa voelt de stilte als een trap na. “Ik hoor niks, ik weet niks, voor mij lijkt het alsof de politie deze misstanden in de doofpot heeft gestopt.” Ze voelt zich onzichtbaar en machteloos. “Omdat ik geen aangifte heb gedaan wordt er nog geen kruimeltje informatie met mij gedeeld. Laat staan dat de politie tegenover mij heeft erkend dat er fouten zijn gemaakt, het anders had gemoeten. Nooit hebben ze zelfs maar aan me gevraagd: hoe is het nu met je?”

De gebeurtenissen met de wijkagent heeft ze nog niet kunnen verwerken, zegt ze. “Ik ga binnenkort nogmaals in traumatherapie, dit keer vanwege mijn nare ervaringen met de politie. Het lukt me namelijk maar niet de gebeurtenissen los te laten. De politie blijft zwijgen en ook advocaten zeggen niks voor me te kunnen betekenen. Wel onderzoekt de Nationale Ombudsman mijn zaak nu. Hopelijk kan hij me helpen.”

De volledige naam van Malissa is bij de hoofdredactie bekend.

Lees ook:

Pesterijen, discriminatie en intimidatie komen binnen de politie bovengemiddeld vaak voor. ‘Het is helaas menselijk gedrag’

Het gaat beter dan voorheen. Maar nog steeds komen pesten, intimidatie en discriminatie bovengemiddeld vaak voor bij de politie. Ook meldt een derde van de medewerkers grensoverschrijdend gedrag niet.

Grensoverschrijdend gedrag in het hoger onderwijs komt vaak voor, maar wordt zelden gemeld

Een op de vijfentwintig studenten heeft te maken met grensoverschrijdend gedrag op de opleiding. Dat is de uitkomst van een onderzoek door de onderwijsinspectie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden