Uit ‘Wiplala’ van Annie M. G. Schmidt. Beeld
Uit ‘Wiplala’ van Annie M. G. Schmidt.

InterviewMax Velthuijsprijs

Philip Hopman wint prijs voor kinderboekillustraties. ‘Daag mezelf uit met krankzinnig perspectief’

Zijn tekeningen zijn ‘weergaloos van compositie’ en ‘trefzeker van kleur’, maar ook warm en grappig. Daarom gaat de prestigieuze Max Velthuijsprijs voor kinderboekillustraties – 60 duizend euro – naar Philip Hopman.

Sander Becker

Hij is altijd onzeker geweest over zijn werk, en eigenlijk is hij dat nog steeds, bekent illustrator Philip Hopman. “Ik zie mezelf vooral als een bekwame, functionele tekenaar. U wilt dat ik honderd pinguïns teken? Of een paard dat hoog in een takelwagen hangt? Dan doe ik dat. Zoals een jukebox: u vraagt, wij draaien.”

Maar nu hij vandaag de prestigieuze Max Velthuijsprijs krijgt toebedeeld, begint er zowaar iets van trots te groeien. Euforie zelfs. “Kennelijk doe ik toch iets goed. Misschien moet ik mijn zelfbeeld eens heroverwegen.”

De prijs van 60 duizend euro wordt één keer in de drie jaar toegekend aan een tekenaar met een imposant oeuvre van kinderboekenillustraties. Hopman (60) heeft al zeker 300 kinderboeken volgetekend, waaronder de succesvolle Boer Boris-prentenalbums. Zo’n 14.000 originele tekeningen van zijn hand liggen in het Kinderboekenmuseum in Den Haag.

Veelzijdig, humoristisch en warm

Zijn werk is ‘weergaloos van compositie’ en ‘trefzeker van kleur’, aldus de vakjury. Technisch is het vaak ‘complex’, door de opvallende perspectieven. Tegelijk oogt het ‘schijnbaar moeiteloos en vanzelfsprekend’. De jury roemt de veelzijdigheid, evenals de humor en warmte.

Uit ‘Boer Boris en het bootje’, geschreven door Ted van Lieshout. Beeld
Uit ‘Boer Boris en het bootje’, geschreven door Ted van Lieshout.

Op verzoek van Trouw laat Hopman drie afbeeldingen zien die hij zelf geslaagd vind. De eerste komt uit Wiplala van Annie M.G. Schmidt. “Ik daag mezelf graag uit met een krankzinnig perspectief, zoals hier de vogelvlucht”, licht hij toe. “Wiplala en zijn familieleden vliegen op een duif over de Dam in Amsterdam. Ik ben speciaal naar Madurodam gegaan om het monument van boven te bekijken. Het moest een huzarenstukje worden. Een ode aan Amsterdam ook. Vandaar die gouden namiddaggloed.”

Heel tevreden is hij ook over een illustratie uit Boer Boris en het bootje, hoewel dit werk aanvankelijk niet wilde vlotten. Het was winter, Hopman was moe en hij zat vast met een scène op zee. Toen ging hij naar het Scheepvaartmuseum in Amsterdam, waar de maritieme vergezichten van vader en zoon Van de Velde werden tentoongesteld. “Ik kikkerde daar zó van op”, zegt hij. “Eén schilderij had min of meer dezelfde compositie als de schets die ik thuis had liggen. Voor mijn tekening heb ik toen dezelfde kleuren gekozen: dat donkere van de lucht en dat lichte van de zon die er doorheen breekt. De rest van het boek kon ik daarna in enorme vaart afmaken.”

Zwartwit in de begintijd

Totaal anders is de tekening uit Mikis de ezeljongen, geschreven door Bibi Dumon Tak. Hier geen kleur, maar alleen gitzwart potlood. Het grafiet werkt volgens Hopman als een etsnaald, waardoor slagschaduwen mooi uitkomen.

Uit ‘Mikis de ezeljongen’, geschreven door Bibi Dumon Tak. Beeld
Uit ‘Mikis de ezeljongen’, geschreven door Bibi Dumon Tak.

In zijn begintijd tekende hij veel in zwartwit, net als zijn leermeester Thé Tjong-Khing. “Ik vond toen dat het zo moest”, verklaart hij. “Maar gaandeweg ontwikkel je je eigen handschrift. De laatste jaren maak ik juist veel kleurig werk, zacht en pastellerig. Dat past bij Boer Boris.”

Plezier weer terug

Hopman heeft in zijn carrière diverse malen op het punt gestaan om te stoppen met tekenen; hij had genoeg van de strakke deadlines, en soms dreigde de automatische piloot. In 2012 had hij zelfs al concrete plannen om zich te gaan omscholen. En toen bedacht hij Boer Boris. Schrijver Ted van Lieshout sprong er meteen bovenop. Samen bleken ze een gouden duo.

Sindsdien heeft Hopman er weer plezier in. Hij neemt voor elke tekening alle tijd die hij nodig heeft, en de reacties van kinderen, ouders en grootouders zijn hartverwarmend. Toch vraagt hij soms nog vertwijfeld aan Van Lieshout, als ze bij een optreden weer eens samen voor een groep joelende peuters staan: ‘Hoe lang kunnen we hier nog mee doorgaan, Ted?’ “Nou Philip, zegt Ted dan, tot we erbij neervallen!”

Lees ook:

‘Boer Boris en bakkertje Bas’ is een smakelijk nieuw prentenboek in een iconische serie

Wat begon met een eenvoudig telboek, groeide uit tot een iconische prentenboekenserie met speelse verhalen van constante kwaliteit. Boer Boris en bakkertje Bas, alweer het veertiende deel, levert dankzij de soepel rijmende tekst en de geweldige tekeningen weer een smakelijk voorleesboek op.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden