Sterfhulporganisatie Zwitserland

Pegasos houdt zich niet aan Zwitserse ethische code

null Beeld Suzan Hijink
Beeld Suzan Hijink

De Zwitserse sterfhulporganisatie Pegasos legt regels te ruim uit, vindt de Zwitserse Academie voor Medische Wetenschappen.

De werkwijze van Pegasos, een nieuwe Zwitserse organisatie voor hulp bij zelfdoding, is niet in lijn met de belangrijkste Zwitserse medisch-ethische maatstaven. Dat blijkt uit antwoorden van de Zwitserse Academie voor Medische Wetenschappen (SAMW) op vragen van Trouw. Pegasos-oprichter Ruedi Habegger stelde vorige week in deze krant wel te voldoen aan de richtlijn van de SAMW.

Zwitserland heeft een wet die hulp bij zelfdoding toestaat, waar jaarlijks ook enkele honderden niet-Zwitsers gebruik van maken. De enige wettelijke regels zijn dat wie de hulp verleent dat niet uit eigenbelang mag doen, en dat de persoon die wil sterven wilsbekwaam is.

Pegasos werpt behalve die wettelijke eisen geen drempels op. De organisatie, opgericht in 2019, zegt als enige van de zes Zwitserse sterfhulporganisaties ook hulp bij zelfdoding te verlenen aan wie ‘levensmoe’ is, ouder dan ‘rond de 70 tot 75 jaar’ en niet ernstig ziek.

Ruime uitleg

Toch claimt Pegasos te werken in overeenstemming met de SAMW-richtlijn, die wél aanvullende eisen stelt. Volgens de richtlijn moet er sprake zijn van ‘ondraaglijk lijden’ bij de patiënt. Habegger stelt dat aan die eis altijd wordt voldaan, omdat het ‘aan de patiënt’ is om te beslissen ‘of hij of zij in een ondraaglijke situatie zit’.

Die uitleg van de richtlijn is te ruim, vindt het hoofd van de ethische afdeling van SAMW, Thomas Gruberski. “Wij zijn het niet eens met die interpretatie”, schrijft hij per mail. Hij benadrukt dat niet alleen de patiënt, maar ook de arts tot de overtuiging moet komen dat een patiënt ondraaglijk lijdt.

Ook op een ander punt neemt de SAMW afstand van Pegasos. Volgens Pegasos zijn een of twee gesprekken van een buitenlandse patiënt met de arts in Zwitserland voldoende. Daarbij hoeft de vraag waarom iemand wil sterven niet aan bod te komen, als die eerder al door de patiënt op papier is gezet. Ook alternatieven voor de dood komen niet altijd ter sprake, erkennen ze zelf.

Informeren over alternatieven

Volgens de SAMW is het openlijk bespreken van de motieven achter de doodswens wél noodzakelijk, en moet de arts de patiënt ook informeren over alternatieven.

Het heeft geen juridische gevolgen dat artsen die samenwerken met Pegasos de ethische code voor de beroepsgroep van de SAMW ruim interpreteren of in de wind slaan, zo laten zowel de SAMW als het Openbaar Ministerie van het Zwitserse kanton Basel weten. Het OM kijkt bij beslissingen over vervolging alleen naar de Zwitserse wet, niet naar de artsencode.

Komt het eenmaal tot een rechtszaak, dan gebruiken rechters soms wel de artsencodes om te beoordelen of een arts zich gedraagt naar de maatstaven van de beroepsgroep.

Lees ook:

In Zwitserland gaat de doodswens van Kees Kentie eindelijk in vervulling

Hagenaar Kees Kentie was vastbesloten: hij wilde sterven. Toen dat in Nederland niet lukte, ging hij naar Zwitserland. Een reconstructie van zijn laatste reis.

Wie levensmoe is, kan sterven in Zwitserland: weinig wetgeving, amper controle

Een nieuwe sterfhulporganisatie neemt alle ruimte die de Zwitserse wet biedt. Hoe zit de Zwitserse praktijk van hulp bij zelfdoding in elkaar, en is het een alternatief voor euthanasie?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden