Coronafonds

Ook voor de getroffen schoonmaker en laborant is er nu een coronafonds

De Stichting Zorg na Werk in Coronazorg (ZWiC) is een initiatief van twee chirurgen van het UMC Utrecht: Sander Muijs (rechts) en Marijn Houwert (links). Beeld Werry Crone
De Stichting Zorg na Werk in Coronazorg (ZWiC) is een initiatief van twee chirurgen van het UMC Utrecht: Sander Muijs (rechts) en Marijn Houwert (links).Beeld Werry Crone

Naast zorgverleners krijgen nu ook schoonmakers, baliemedewerkers of laboranten die rond coronapatiënten werken een schenking van tienduizenden euro’s als zij op de intensive care belanden of overlijden. Twee chirurgen uit Utrecht bestieren dit fonds.

Twee bevriende chirurgen bellen elkaar ’s avonds laat na een lange dag opereren tijdens de eerste coronagolf. “Ik stond die dag iemand te opereren die waarschijnlijk corona had en ontdekte dat mijn team echt bang was”, vertelt orthopedisch chirurg Sander Muijs van het UMC Utrecht. “Ik dacht: stel dat mijn verpleegkundigen uitvallen en op de intensive care belanden, dan hebben die meer rugdekking en steun nodig dan ikzelf.” Specialisten hebben doorgaans genoeg financiële middelen en kunnen zich goed verzekeren, maar een arts in opleiding of verpleegkundige heeft dat niet, ontdekte hij.

Die gedachte legde hij voor aan collega Marijn Houwert, traumachirurg in hetzelfde ziekenhuis. Dat gesprek en een blog werden de start van de particuliere Stichting Zorg na Werk in Coronazorg (ZWiC). De cijfers van het RIVM laten zien hoe hard de zorg getroffen is: inmiddels zijn 22 zorgverleners overleden aan de gevolgen van Covid-19; 766 werden in het ziekenhuis opgenomen. ZWiC keerde tot nu aan 52 mensen een vast bedrag uit: eenmalig 30.000 euro na een ic-opname en 50.000 euro aan nabestaanden van mensen die eraan zijn overleden. Alleen de zwaarst getroffenen krijgen geld.

Houwert: “We bedachten dit niet omdat we extra werk zochten, maar om iets te betekenen. We staan dagelijks met onze snufferd boven op alle ellende. Dan moet je goed voor je team zorgen. Eén schenking ging bijvoorbeeld naar een jonge arts-assistent, die besmet raakte en nog wat laatste telefoontjes pleegde met familie voor hij aan de beademing ging. Dat is zo aangrijpend, dan wil je acuut iets doen. Hij gebruikt het geld nu voor zijn revalidatieproces.”

Dankzij donaties van bedrijven, organisaties en particulieren staat de teller nu op 4,3 miljoen euro. Het ministerie van volksgezondheid voegde daar onlangs 10 miljoen euro aan toe. Aanvankelijk kon alleen ziekenhuispersoneel van covidafdelingen er aanspraak op maken, maar al vlot breidden ze uit naar verzorgenden, ambulancepersoneel en thuiszorgmedewerkers. En nu dus voor alle medewerkers die coronazorg mogelijk maken. “Hoezo zou je alleen zorgverleners schenken?”, reageert Muijs. “Schoonmakers, baliemedewerkers, diëtisten of laboranten werken net zo hard voor die patiënt. Ons fonds draait juist om de mensen die het hardst getroffen worden, ook financieel. Wel moet je aannemelijk maken dat je op je werkplek besmet bent geraakt en intensief in de buurt was bij coronapatiënten.”

Heldere criteria

Wie wel of geen schenking krijgt, beslissen de chirurgen niet zelf, dat doet een speciale beoordelingscommissie. Voorzitter van die commissie is verzekeringsarts Rob Kok: “De criteria zijn klip en klaar: iemand moet op de intensive care hebben gelegen of zijn overleden. Tot nu toe hebben we met pijn in het hart twaalf aanvragen moeten afwijzen.” 

Een van die afwijzingen betrof de weduwe van huisarts Mehran Nadimzadeh (49) uit Hoofddorp, die eind november overleed – onlangs verscheen zijn Naschrift in Trouw. “Hoe tragisch ook, huisartsen en specialisten vallen buiten onze doelgroep, omdat we ervan uitgaan dat zij hun zaakjes financieel op orde hebben.”

Chirurg Houwert: “Bij ons geen bureaucratische rompslomp, maar eenvoud, transparantie en snelheid. Aanvragers krijgen binnen zes weken het geld. Dat is cruciaal. Door deze schenking hoeven ze bijvoorbeeld hun huis niet uit, ze betalen er extra fysiotherapie van of oppas voor de kinderen. Je moet echt rekening houden met een tot twee jaar revalidatie en herstel als je met corona op de ic hebt gelegen.”

De twee vermoedden bij de start al dat corona lang zou aanhouden. “Anderen waren optimistisch, wij realistisch. Nu houden wij ons hart vast voor een derde golf”, zegt Houwert. “We blijven bestaan tot het nodig is. Mocht iedereen gevaccineerd zijn en corona voorbij zijn, dan gebruiken we het geld voor psychische nazorg. We zijn nu al bezig met een state of the art richtlijn voor psychische nazorg. Want politie en brandweer hebben dat al voor elkaar, maar de zorg nog niet, gek genoeg. Dat is onze volgende klus.”

Verzorgende Irene Bollee (50): ‘Het was troostend elke dag de schoonmaker te zien op de ic’

Verzorgende Irene Bollee (50) uit Elburg lag elf dagen op de ic tijdens de eerste coronagolf. Ze is nog drukdoende met revalideren. Van Stichting Zorg na Werk in Coronazorg (ZWiC) ontving ze 30.000 euro. “Dat voelt als erkenning voor al het leed.”

“Vanwege mijn astma was ik vanaf dag één bang om corona te krijgen. Ik werk als verzorgende in een verpleeghuis in Deventer en in die eerste weken waren er te weinig beschermende middelen beschikbaar. Een deel van mijn team raakte besmet, maar ik belandde als enige op de intensive care. Angstige dagen. Ik was erg bang dat ik het niet zou redden.” Haar man en dochter konden alleen via videobellen zien hoe het met haar ging.

Toen ze van de ic af mocht, voelde ze vooral euforie. “Ik was blij dat ik een tweede kans had gekregen.” Inmiddels is ze tien maanden verder en begonnen met de verwerking. “Tot nu toe had ik alle energie nodig om aan te sterken. Ik kon nog geen glas vasthouden. Ik verloor zeven kilo aan spiermassa, ik leek wel een kasplantje.”

Erkenning voor angst en leed

Bollee ging aan de slag met fysiotherapie en wandelde veel. Sinds kort gaat ze wekelijks even naar haar werk. “De eerste keer was erg confronterend, want er waren inmiddels tien bewoners overleden. Zo verdrietig. Ik durf het nog niet aan om weer aan het bed te staan, omdat ik kamp met geheugenverlies en concentratieproblemen. Ik verdeel medicijnen en daarvoor ben ik nog niet scherp genoeg.”

Via een collega kwam ze in aanraking met ZWiC. “Deze schenking voelt vooral als erkenning voor alle angst en leed dat we hebben meegemaakt.” Ze gebruikt het voor vervoerskosten en om inkomsten te compenseren die ze mist nu ze geen onregelmatigheidstoeslag meer ontvangt. De rest staat op de spaarrekening. “Voor het geval ik niet meer volledig kan werken.”

Bollee is blij te horen dat nu ook ondersteunend personeel in aanmerking komt voor zo’n schenking. Ze was tijdens haar ic-opname de schoonmaker erg dankbaar. “Ik vond het zo dapper dat ze steeds kwam, terwijl ook zij risico liep. Het was heel troostend om haar elke dag te zien.”

Lees ook:

Zorgmedewerkers voelen zich nog steeds onveilig

Ruim een op de tien positieve testen komt van zorgmedewerkers.Hoe veilig kunnen zij inmiddels hun werk doen?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden