ReportageNoordhoek

Noordhoek koopt het café zelf wel, ‘anders blijft er alleen een brievenbus over in het dorp’

De inwoners van Noordhoek willen samen het dorpscafé kopen. Beeld Ton Toemen
De inwoners van Noordhoek willen samen het dorpscafé kopen.Beeld Ton Toemen

De kerk is dicht, de laatste winkel uit het dorp vertrokken. Maar nu ook het café uit Noordhoek dreigt te verdwijnen, staat de gemeenschap op. De bewoners leggen een half miljoen bij elkaar en nemen zelf de kroeg over.

Orkun Akinci

De man en zijn keu. Stevig houdt de grijsaard zijn sportattribuut in zijn rechterhand terwijl hij deze maandagmiddag ietwat gehaast de Sint Jozefstraat afloopt. Onder het bord dat het hier getapte biermerk aangeeft, stapt hij gedecideerd naar binnen. Hij wordt enthousiast welkom geheten. De biljartderby tegen het naburige Zevenbergen gaat zo beginnen, de thuisclub is goedgemutst. Geef de spelers eens ongelijk. De plek waar zij hun wedstrijden afwerken, staat op het punt te worden gered. Geen uitslag die deze dag nog kan verpesten.

Een eigenaar ‘van buiten’ kan natuurlijk niet

Café Noordhoek is een ietwat gedateerd, maar gezellig middelpunt in het gelijknamige dorp van 1050 inwoners ten noorden van Roosendaal. Naar goed Brabants gebruik recht tegenover de kerk, die overigens al jaren geen dienst meer doet. Afgelopen juni zetten Ardy en Janina Wezenbeek hun kroeg te koop. Het dorp kon er vrede mee hebben, na 23 jaar is het niet gek dat er eens een andere eigenaar komt. Alleen: die andere eigenaar kwam niet. De enige die de gevraagde 450.000 euro op tafel wilde leggen, was een echtpaar ‘van buiten’ dat hier een andersoortig bedrijf dacht te kunnen beginnen.

Dat gaat natuurlijk zomaar niet. Want hoe moet dat dan met carnaval? Waar moeten de verenigingen terecht die in het café hun basis hebben? En waar in het dorp kun je dan nog lekker buurten of een jubileum of verjaardag vieren? Bovendien, dit was nu ook weer niet de bedoeling van Ardy en Janina. Ze wilden dan wel stoppen, het dorp opzadelen zonder café was wel het andere uiterste. Dus toen ze het verzoek kregen om nog een paar weken te wachten met het accepteren van een bod, zegden ze dat toe. Kon Noordhoek mooi met een eigen plan komen.

Met carnaval móét het café open

“En dus zaten we op een zondagavond, ruim drie weken geleden, met vijf echtparen bij iemand thuis om te bespreken hoe we in het dorp een half miljoen bij elkaar konden krijgen.” Sandra Lankveld kijkt erbij alsof het tientjeswerk is, maar geeft toe dat ze er in eerste instantie weinig vertrouwen in had. “We zijn gaan flyeren, hebben alle adressen in Noordhoek bezocht en een informatieavond gehouden. Toen we eenmaal een paar mensen hadden, volgden er snel meer. Iedereen vond het een goed idee, ook de mensen die niet meebetalen.”

Zo’n honderd mensen leggen gemiddeld 5000 euro in. Zonder een grote geldschieter ertussen, benadrukt Lankveld. “Er zit niemand bij die bijvoorbeeld een halve ton betaalt. Dat wilden we ook niet, het streven was een gelijk aandeel onder de deelnemers. Wie betaalt wordt mede-eigenaar, er komt een bestuur boven dat alles aanstuurt. We denken nog na over de beste organisatievorm. En hopen dat we een uitbater vinden die het café van ons wil huren. Lukt dat niet, dan zetten we een pool op van mensen uit het dorp. Het eerste doel waar we naartoe werken, is carnaval. Dan móét het café open zijn.”

Een bakje koffie en een borreltje

Achter zijn tapkraan weet Ardy Wezenbeek amper wat hem overkomt. De opluchting dat zijn café behouden blijft, is groot. “Het is wonderbaarlijk snel gegaan. De eensgezindheid is groot in Noordhoek, blijkt maar weer.” Overigens is Wezenbeek straks niet alleen de oude eigenaar, maar ook een van de honderd nieuwe. “Ja, natuurlijk investeer ik er ook in.” Dat geldt niet voor John van Dongen, die net zijn biljartwedstrijd heeft verloren. “Maar dat komt doordat ik dat moeilijk kan met mijn AOW’tje. Het is geweldig dat dit behouden blijft. We hebben verder niks.”

Ook Jos van Schendel kan zijn café niet missen. 93 jaar is hij, maar bijna elke middag stiefelt hij achter zijn rollator de paar honderd meter van zijn woning naar de kroeg voor een bakje koffie en een borreltje. Ze hebben aan hem geen grote klant, grapt de ouwe baas, maar wel een vaste. Legt hij zelf ook geld in? “Ikke wel, ja. En ik maak er ook reclame voor. Ik kan het café gewoon niet missen. Bijna niemand eigenlijk. Als dit wegvalt, hebben we in Noordhoek alleen nog maar een brievenbus.”

Lees ook:

Hand, knuffel of toch een boks? Op pad in het nieuwe normaal met gezelligheidsdier Wim Renders

Het einde van de anderhalvemetersamenleving maakt het contact met anderen niet meteen makkelijker. Zit een vriend, collega of familielid wel te wachten op een hand of omhelzing? Op pad met Wim Renders: duizendpoot, gezelligheidsdier en, als het even kan, handenschudder.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden