Mouna (in het blauw) en Esther maken spandoeken voor het protest.

Interview Nikabverbod

Nikabdragers Mouna en Esther vertellen waarom zij vandaag protesteren tegen het boerkaverbod

Mouna (in het blauw) en Esther maken spandoeken voor het protest. Beeld Saskia Aukema

Op de Koekamp in Den Haag wordt vandaag geprotesteerd tegen het boerkaverbod. Een kleine bijkamer in de Haagse wijk Escamp is deze week het kloppend hart van die protestactie.

Er wordt gebeld met instanties, op de grond liggen stiften om spandoeken mee te beschrijven. Er moet ook een Engelstalige slogan komen, want een buitenlands tv-station heeft zich gemeld om het protest te filmen. Initiatiefnemers Mouna en Esther kiezen voor de zin: “How can I be free if you don’t let me be”.

Esther (25) draagt de nikab nu zes jaar. De eerste paar jaar woonde ze in België, waar de nikabwetten nog veel strenger zijn: de gezichtssluier mag daar nergens gedragen worden – ook niet op straat en in winkels, iets wat in Nederlands nog wel mag. Esther: “Het verbaasde me hoe geruisloos in dat land de ene na de andere maatregel werd ingevoerd, zonder dat iemand daartegen in het verweer kwam. Toen ik dat stukje in het AD las over het burgerarrest, dacht ik: nu is het tijd voor actie.” In die krant werd vorige week uitgelegd dat wie iemand een strafbaar feit ziet plegen (zoals een nikab dragen waar dat niet mag) de ‘verdachte’ kan aanhouden en aan de politie overdragen.

Beeld Saskia Aukema

Haar vriendin Mouna (19) voegde zich direct bij het initiatief, ook al draagt ze in het dagelijkse leven zelf geen nikab: “Je moet het zo zien: de moslimgemeenschap is als een lichaam: als de een pijn ervaart, voelen we dat allemaal.” Vandaag gaat ze wel gesluierd. “Ik moet toch weten hoe het is als ik ertegen protesteer. Bovendien zie ik dat de nikab een spirituele rol kan vervullen in de islam, wie weet ook ooit voor mij. Het is net als toen ik me twee jaar geleden bekeerde tot de islam: ik kende geen enkele moslim en toch wist ik dat het voor mij was.”

Esther heeft er zelf geen seconde getwijfeld of ze haar nikab af moest doen nu de nieuwe wet is ingegaan. “Als bekeerling heb ik acht jaar geleden in volle overtuiging voor de islam gekozen en de nikab is voor mij een wezenlijk onderdeel van mijn geloofsovertuiging. Ik wil niet zonder leven.”

Op dag één dat de wet van kracht was, werd voor Esther al duidelijk welke juridische haken en ogen er zoal aan het verbod kunnen zitten. Toen ging ze het protest aanmelden op het politiebureau, wat zowel een plicht is als je wilt demonstreren als een overtreding als je een nikab draagt. Voor de volgende bespreking met de politie werd haar verzocht om te bellen zodra ze voor het politiebureau stond, zodat ze buiten te woord gestaan kan worden.

Zijn er verder al gevolgen merkbaar van de wet? Esther: “Gisteren stopte een man op een scootertje om me erop te wijzen dat de nikab op straat verboden is. Maar dat gebeurde altijd al. Mensen denken al jaren dat de nikab verboden is.”

Mouna: “En dat het verbod voor de hele samenleving geldt, terwijl de nikab alleen verboden is in het ov, ziekenhuizen, scholen en overheidsgebouwen. Maar veel mensen slaan de kleine lettertjes over.”

Beeld Saskia Aukema

Esther: “Toch zien we ook positieve effecten. Zoals het boerka-buddy-initiatief om nikabdraagsters te begeleiden – superlief. Voor het protest hebben zich ook niet-moslims aangemeld. De wet heeft mensen wakkergeschud en daardoor is ook verbinding ontstaan.”

Het woord demonstratie vermijden de twee bewust. Mouna: “We hebben gekozen voor een stil protest. De nikab en het verbod erop wekken zó veel boosheid dat emoties al snel de overhand nemen. Wij willen graag onze eigen boodschap voorop stellen.”

Wat is die boodschap dan? Esther hoeft er niet lang over na te denken: “Dat ongemak niet de basis mag zijn voor een wet. Ik kan ook schrikken van een skinhead of gothic, maar alles verbieden wat je niet aanstaat, gaat in tegen alle grondrechten: het recht op vrijheid, religie en zelfbeschikking. Dat gaat iedereen aan.”

Ze hopen op vijfhonderd betogers, onder wie tientallen nikabdragende vrouwen. Hoe wordt hun veiligheid gewaarborgd in deze explosieve tijd? Esther: “Een burgerwacht zal ons beschermen en de politie zet extra mankracht in. Omdat de nikab op de openbare weg niet verboden is, hebben wij buiten sowieso niets te vrezen.”

Mouna en Esther willen niet met hun echte naam worden vermeld. Hun namen zijn bekend bij de hoofdredactie.

Lees ook: 

De PvdA worstelt al vele jaren met het boerkaverbod

Aan het Binnenhof blijft het nogal stil over het boerkaverbod. Binnen één partij, de PvdA, is het verbod een open zenuw.

Mag je zijn wie je bent? Niet als je rookt of een boerka draag

Ook al heeft niemand er echt last van, toch mag je de metro niet meer in met een boerka, en zelfs op een verre uithoek van het perron straks niet meer roken. Dat botst met het rechtsgevoel: we mogen toch zelf weten wat we doen zolang we anderen niet schaden?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden