Interview Body positivity

Niet zweten, niet hijgen, niet eten: zomerse dilemma’s van dikke mensen

De supportgroep Dikke Vinger! met van links naar rechts: Meike Schipper (26), Non van Driel (36), Jenny Klijnsmit (45), Sigrid van der Meer (24), Carol Pijnacker (33) Beeld Arie Kievit

In de supportgroep Dikke Vinger! steunen dikke mensen elkaar bij de problemen die ze in hun dik-zijn tegenkomen. Op een Rotterdams terras bespraken vijf leden het onderwerp ‘zomer’. 

Waar menigeen niet kan wachten tot de eerste zomerse dagen aanbreken, kan Sigrid van der Meer (24) vanwege haar lichaam juist opzien tegen warm weer. En dan met name de zomerse kleding die daarbij hoort. “Mijn tactiek is om in huis mijn zomerkleding alvast ‘in te dragen’. Thuis gaat het dan goed, maar zodra ik naar buiten moet, realiseer ik me: ik heb dit lichaam. In het begin kleedde ik me dan wel eens te warm voor het weer dat het was. Met kleine stapjes gaat het nu beter en probeer ik maar gewoon de buitenwereld in te gaan.”

Niet zichtbaar willen zijn en tegelijkertijd hyperbewust zijn van je lichaam, in gedachten de nare opmerkingen van de buitenwereld alvast accepterend. Dat is wat veel leden van de supportgroep van Dikke Vinger! herkennen. In de groep, die in maart vorig jaar werd opgericht, wisselen dikke mensen ervaringen uit rondom telkens een ander thema. Bijvoorbeeld ‘dik zijn en daten’, ‘Kerst’, ‘de medische wereld’ of ‘dik zijn en zelfbeeld’. In het Rotterdamse café Adem Inn schuiven telkens zo’n vijftien mensen aan; de online gemeenschap telt nu 136 leden. Hun motto: dik zijn is niet iets om je voor te schamen, ieder lichaam mag er zijn.

Een journalist laten aanschuiven bij een bijeenkomst van Dikke Vinger! zou een inbreuk kunnen zijn op de intieme en veilige sfeer. Daarom zijn vijf van de deelnemers op deze middag naar het terras van de Rotterdamse bar Aloha gekomen voor een gesprek over zomerse problemen, ook het onderwerp van de laatste Dikke Vinger-bijeenkomst.

Aan de ronde tafel zitten oprichter Non van Driel (36) en vier actieve leden: Meike Schipper (26), Jenny Klijnsmit (45) Carol Pijnacker (33) en Sigrid van der Meer (24). Ze willen hun boodschap van body positivity graag verkondigen, het negatief bejegenen van dikke mensen is volgens hen een heel geaccepteerde vorm van discriminatie. Overigens: mannen zijn heus welkom bij de groep, alleen meldden ze zich tot nu toe niet. “Misschien dat het nog een taboe is om als man met je uiterlijk bezig te zijn?” gokt Carol.

Goed, terug naar de zomer. Het begrip ‘strand’ brengt een aantal herinneringen bij de groep naar boven. Non van Driel: “Als kind gingen we altijd met een aantal families met vakantie. We waren een keer op het strand en een vader zei tegen mij: ‘zo, daar gaan wat kilootjes naar de zee.’ Dat klinkt als een onschuldig grapje, maar het is een opmerking die je nooit meer vergeet. Elke keer als ik nu opsta van een handdoek, denk ik nog steeds: zo, daar gaan wat kilootjes naar de zee.”

Huilen in de branding

Een andere kwestie: eten in het zwembad of op het strand. Jenny Klijnsmit: “Je hóórt de mensen al denken: ‘zou je dat nou wel doen?’ of: ‘Dáárvan komt het dus hè.’ Ook al is dat je enige patatje in de maand.” Nog een herkenbare situatie: het proberen te voorkomen van een zwetend lijf. Carol Pijnacker : “Soms, als ik naar de trein moet rennen, betrap ik mezelf erop dat ik mijn ademhaling onder controle probeer te houden. Omdat ik niet dik wil zijn en óók nog eens hijgend tussen de mensen wil staan. Ik ontzeg mezelf zuurstof, omdat ik niet wil dat mensen een oordeel over me vellen.”

Ondertussen probeert iedereen van Dikke Vinger! die veroordelende, negatieve gedachtenstroom om te zetten in iets positiefs. Zo was er laatst een spontane stranddag van Dikke Vinger! Pijnacker: “Het was jaren geleden dat ik op het strand was geweest. We waren met een groepje van vijf, deden onze kleren uit en renden de zee in. Volgens mij hebben we allemaal staan huilen in de branding, zo bevrijdend was het.”

De impact van de supportgroep is niet klein. Een godsgeschenk, zo noemt Carol de groep. Sigrid van der Meer vult aan: “Ik zag het op Instagram en dacht: oh my, dit is wat ik al mijn hele leven zoek. Die beschrijvende tekst, dat we geen calorieën gingen tellen maar een dikke vinger zouden opsteken tegen alle shamers. Dat sprak me ontzettend aan.” Ook Meike Schipper heeft veel aan de gezamenlijke appgroep. “Als ik een rotopmerking heb gekregen, kan ik dat gelijk delen met mensen die me begrijpen. Je hoeft je niet te verantwoorden, niets uit te leggen. Dat geeft een heel fijn gevoel.”

Liever dik dan volslank

De meest leden van de supportgroep van Dikke Vinger! noemen zichzelf zonder omhaal ‘dik’. Beter dan het impliciet veroordelende ‘overgewicht’ of omfloerste termen als ‘stevig’ of ‘volslank’, vinden ze. Sommigen moesten er aan wennen zichzelf dik te noemen, maar ondertussen vinden de meesten het een neutrale aanduiding voor wat ze simpelweg zijn. Meike Schipper (26): “Mijn huisarts zat laatst te hakkelen toen hij mijn lijf moest beschrijven. Ik zei: noem mij maar dik hoor. Dat ben ik tenslotte.”

Lees ook:

Tatjana Almuli viel 56 kilo af op tv, maar had bijna alles na afloop weer terug

In het RTL4-programma ‘Obese’ voeren mensen met ernstig overgewicht een strijd tegen de kilo’s. Het zijn vaak succesverhalen, maar helpt het programma de deelnemers ook op lange termijn?

Achter de bravoure en tatoeages van het XXL-model schuilt een hoop verdriet

Genoeg van die graatmagere modellen? Cosmopolitan zet XXL-model Tess Holliday op de cover. “Ik ben nog nooit zo zwaar en zo gelukkig geweest.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden