Herdenking

Met respect, verbondenheid en dankbaarheid staan lezers stil bij 4 en 5 mei

Bevrijdingsdag in de chique Jericholaan in de wijk Kralingen, Rotterdam. Beeld Hans van Rhoon, Hollandse Hoogte
Bevrijdingsdag in de chique Jericholaan in de wijk Kralingen, Rotterdam.Beeld Hans van Rhoon, Hollandse Hoogte

Op een oproep reageerden lezers over hun 4 mei en 5 mei. Een keuze uit de verhalen.

Halfstok

In ons buurtje wordt elk jaar opnieuw op 4 mei op één adres ’s ochtends een vlag uitgestoken, halfstok. Ik meen me te herinneren dat je pas vanaf 18.00 uur de vlag halfstok zou mogen uitsteken. Ook dit jaar voelde ik de neiging de vroege vlaggers op die oude regel te wijzen. Als je van vlak na de oorlog bent, van je ouders en grootouders de verhalen van gevechten bij de Grebbeberg, van bezetting, van verzet, Trouw-krantjes in een blik in de heg, oma die bij huiszoeking niet uit de rookstoel opstaat omdat daar papieren uit de illegaliteit onder het kussen liggen, kortom, als dat je bagage is, wil je graag dat het er correct aan toegaat. Toch maar even het vlaggenprotocol geraadpleegd. En wie schetst mijn verbazing: ja, op overheidsgebouwen vlag halfstok vanaf 18.00 uur, maar het Nationaal Comité 4 en 5 mei heeft opgeroepen om de hele dag de vlag halfstok uit te steken. Het is maar goed dat ik mijn schoolmeesterlijke neiging bedwongen heb. Maar: vanavond, 4 mei, steek ik pas om zes uur de vlag uit, halfstok. Old school, zullen we maar zeggen, maar eigenlijk doe ik zo eigenwijs uit respect voor mijn ouders en grootouders.

Ad Geerling (1948), Zwolle

Verbondenheid

We komen in onze straat op 4 mei tegen acht uur naar buiten en verdelen ons op afstand van elkaar over de straat. Via een grote box zal het signaal van de taptoe klinken, zijn we 2 minuten stil en zingen we het Wilhelmus. Buren met diverse achtergronden doen hieraan mee, ieder met eigen herinneringen en gedachten aan slachtoffers van oorlog. We ervaren een grote verbondenheid in de straat.

Monica van der Perk, Den Haag

Robert R. Walsh

Robert R. Walsh was 1ste luitenant bij het hoofdkwartier van het Derde Amerikaanse Leger. Hij kwam uit New York en ligt, samen met 8300 andere Amerikaanse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, begraven op de Amerikaanse begraafplaats in Margraten. In maart 2005 bezochten wij deze begraafplaats en opeens stond ik daar voor het herinneringskruis van de man die stierf op mijn geboortedag, 6 april 1945. Bevrijdingsdag werd voor mij opeens iets heel persoonlijks. Alsof Robert Walsh en ik een estafette liepen en hij op die dag zijn levensstokje aan mij doorgaf. Opdat ik mijn leven in vrijheid kon beginnen. Nog nooit eerder beleefde ik de 4de en de 5de mei zo intens als op dat moment in maart 2005. Op 4 mei en 5 mei zal ik Robert Walsh in dankbaarheid gedenken.

Bert ten Brink, Zwinderen (Drenthe)

Vrijheid

Op 4 mei kijk ik naar de plechtigheid op de Dam en betreur de beperkingen vanwege corona. Mijn opa, inmiddels al 35 jaar geleden overleden, vormt de verbinding met de oorlog. Ik ben van ’46. Opa was politieagent op een klein dorp in de Betuwe. Onlangs kwam ik een rapport tegen waarin hij opsomde wat hij zoal gedaan had om ‘de bezetter’ dwars te zitten. Hij waarschuwde dorpsgenoten als er een razzia ophanden was, hij hielp bij het onderduiken van geallieerde militairen en gewone Nederlanders. Hij was betrokken bij de verspreiding van illegaal drukwerk. Hij heeft er nooit een lintje voor gekregen. Hij was geen gemakkelijke man, dat zal er wel mee te maken hebben. Opa zou zich slecht op zijn gemak hebben gevoeld in deze tijd, waarin velen vrijheid zien als tijd waarin je op vakantie gaat of die je op een terras doorbrengt.

Jan Heijmans, Utrecht

Lees ook:

Hoe staat u stil bij 4 mei, en viert u de vrijheid?

Een selectie van lezersreacties.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden