Bloemist

Mensen halen het noodzakelijke in huis. Daar horen bloemen niet bij

Anita van Avermaete in haar winkel.Beeld Maikel Samuels

Een jarige? Die kan zijn verjaardag voorlopig niet uitbundig vieren. Een zieke? Heel vervelend, maar daar gaan we ook tijdelijk niet op visite. Het is daarom even behelpen voor de bloemensector, merkt Anita van Avermaete in Prinsenbeek.

Het was natuurlijk een lumineus idee van Anita van Avermaete (47), vijf jaar geleden. Bij een tankstation hoor je bloemen te kunnen halen, dus begon ze een winkeltje naast de onbemande pomp in het hartje van Prinsenbeek. Uiteraard niet met goedkoop aandoende boeketjes, maar met volwaardige producten. Zo trekt ze automobilisten én winkelend publiek, want pal om de hoek liggen de supermarkten en overige zaken van het dorp. Om Rozet Bloemen kon vanaf toen niemand meer heen.

Maar in een rare tijd als deze, liggen alle zaken een beetje anders. Ook voor Rozet. Niemand viert zijn verjaardag nu we worden geacht zo veel mogelijk thuis te blijven en sociale contacten te vermijden. Wie ziek thuis ligt, mag al helemaal niet worden bezocht. “Een hart onder de riem steken, kan alleen nog maar van afstand”, zegt Van Avermaete, die ironisch genoeg zelf ook anderhalve week onder de wol heeft gelegen. “Ik was benauwd, echt grieperig. De huisarts sluit corona niet uit, maar het is lastig om er een stempel op te plakken. Ik had geen hoge koorts en ben niet getest.”

Condoleren zonder handen

Kijk, we hebben een klant. Er is toch nog een vrouw die de verjaardag van een vriendin niet ongemerkt voorbij wil laten gaan. Ze blijft bovendien een gezellig praatje maken. Dat laatste mist Van Avermaete ook wel een beetje. “Al komen mensen een klein bloemetje halen, vaak willen ze daarbij hun verhaal kwijt. Ze hebben bepaalde gedachten bij die bloemen en die willen ze met mij delen. Nu is dat niet zo. Mensen zijn bang, gaan weer snel naar huis. Je ziet ook dat het een stuk rustiger is op straat. Mensen ­halen het noodzakelijke in huis. Daar horen bloemen nu niet bij.”

Dat mensen noodgedwongen afstand tot elkaar houden, doet haar pijn. Ook privé. “Ouders van vrienden liggen op de intensive care. In de straat kom ik de overbuurvrouw ­tegen van wie de man daar ook ligt. Je wilt die mensen een knuffel geven, maar dat gaat niet. Er kwam hier een klant voor rouwboeketten, ik kon hem geen hand geven bij het condoleren. We zijn het niet gewend om zo met elkaar om te gaan.”

De lokale middenstand steunen

Beelden van bloemen die massaal moeten worden vernietigd, snijden bij Van Avermaete door de ziel. “Ik werk mijn hele leven met bloemen, dit is mijn product. Je zult mij niet snel een bloem zien weggooien. Maar Nederland is nu eenmaal een exportland, groothandels voorzien ook bedrijven in omliggende landen. Dat kan nu niet, waardoor ze minder inkopen en partijen worden doorgedraaid. Zelf koop ik nu bewust meer Nederlandse producten in, omdat ik onze eigen mensen probeer te steunen. Vanuit het dorp hoor ik soms soortgelijke geluiden. Donderdag stond hier iemand voor een bepaalde grassoort. Ze wilde het elders halen, maar werd er door een ander op gewezen dat ze juist nu de lokale middenstand niet in de steek mag laten. Dit is een dorp waar mensen elkaar ondersteunen. Dat is juist in deze tijd wel weer mooi, vind ik.”

Andersom probeert ze ook iets terug te doen. Kost het normaal gesproken wat om boeketten in het dorp te laten bezorgen, nu is dat gratis. Zodat een jarige of een zieke toch bloemen kan ontvangen. Van Avermaete hoopt dat mensen op deze manier bloemen blijven kopen. Dat wil ze voor zichzelf uiteraard, maar ook voor de kwekers in het land. “De laatste dagen zijn er initiatieven geweest om overgebleven bloemen aan ouderen of verzorgenden te schenken. Maar een kweker is twee jaar bezig met een tulp. Het is mooi dat hij die weggeeft, maar hij mag er ook iets voor krijgen. Als klanten zelf die tulp kopen en hem schenken, blijft de economie ook draaien. En geven bloemen tegelijk een goed gevoel.”

Lees ook 

In crisistijd ontstaan de mooiste dingen, vinden ze in Prinsenbeek

Let een beetje op elkaar, waren maandagavond de inmiddels befaamde woorden van premier Mark Rutte. In Prinsenbeek zorgen de dames van het Corona Hulpteam daar wel voor.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden