ReportageSinterklaasfeest

Marcel Karhof speelt vijftig weken zichzelf, de overige twee weken is hij Sinterklaas. Behalve nu

Marcel Karhof in zijn kelder met zijn sinterklaasspullen.Beeld Olaf Kraak

Dit jaar ziet 5 december er heel anders uit dan andere jaren. Zo ook voor Marcel Karhof, die anders uitgedost als Sinterklaas door de straten van Den Helder zou trekken. ‘Ik bén Sinterklaas.’

Voor het eerst in dik veertig jaar is de kans groot dat Marcel Karhof (52) Sinterklaas gewoon thuis op de bank moet vieren. En hij vindt het vreselijk.

Karhof is groot fan van het sinterklaasfeest. Of nou ja, idolaat kun je beter zeggen. Hij is de oprichter van het Sint Nicolaas Genootschap in Den Helder, waarvoor hij samen met een tiental andere sinterklazen elk jaar als Sint optreedt. Optreedt ja, want zeg niet tegen Karhof dat hij Sinterklaas speelt. Ik bén Sinterklaas, krijg je steevast als antwoord.

Maar dit jaar is het anders, zegt hij, zittend in een stoel in het gebouw van het Genootschap, onder in de kelder van een voormalig bejaardenhuis. De planken aan de muur staan vol met miniatuursinterklazen en pluche Pieten. Bij de deur staat een rek met daarin dertien, glimmende, koperen staven. Naast de koelkast een klusrooster. De laatste bijeenkomst dateert van 10 maart.

“Heel erg”, vindt Karhof het dat dit jaar het coronavirus roet in het eten van het kinderfeest gooit. In het dagelijks leven rijdt Marcel als taxichauffeur rond in Den Helder. Of, in zijn eigen woorden: “Vijftig weken per jaar speel ik Marcel. De overige twee weken ben ik Sinterklaas.” 

In eerste instantie was het de vraag of de intocht in november door kon gaan, maar die werd afgeblazen. En toen werd in november ook besloten dat school- en huisbezoeken niet kunnen. “Een besluit met bloedend hart”, aldus Karhof.

Sint met mondkapje

Marcel Karhof weet er elk jaar een prachtig feest van te maken, zegt gemeenteraadslid Frans Klut. Hij zit namens D66 al dertig jaar in de gemeenteraad van Den Helder. “Marcel is betrouwbaar en inventief”, zegt Klut. “Hij doet de intocht al heel lang en hij doet het prachtig. Ik mag niet in Sint geloven, maar als ik ’m dan door de stad zie gaan, bestaat hij blijkbaar toch. Ik hoop dat hij het nog lang blijft volhouden, want voor de kinderen zijn de intochten die hij verzint de krenten in de pap. Al is het niet altijd makkelijk geweest, met de discussies rondom Zwarte Piet de laatste jaren en nu nog met corona eroverheen.”

Sinterklaasspullen van Marcel Karhof.Beeld Olaf Kraak

Normaal gesproken zouden de voorbereidingen nu in volle gang zijn. Karhof laat de keurig gewassen en gestreken pietenpakken zien, die in rijen klaarhangen tegen de muur. En zijn mantels en mijters in de kast. In een speciale, afgesloten kast bewaart hij zijn staf. Hij heeft er drie, allemaal krullend, maar met net wat andere accenten. Een is van verguld koper en bijna niet te tillen zo zwaar. Hij aait er eerbiedig over.

Zijn vader was jarenlang Sint in Den Helder. Totdat hij te doof werd. Zijn pruik zakte over zijn gehoorapparaat, wat ook niet hielp. Van jongs af aan trad Karhof op als Piet, tot hij op zijn 28ste – eindelijk – als Sinterklaas op pad mocht. De baret af, de mijter op. Doodzenuwachtig was hij. En is hij eigenlijk nog. Zeker sinds na de zomer de besmettingen weer begonnen op te lopen. “Hoe komt het straks, dacht ik”, zegt Karhof. “Hoe hou je de mensen op afstand, als Sinterklaas? Moet Sint een mondkapje gaan dragen? En wat als er iemand ziek wordt? Het laatste waar ik aan moet denken is dat het sinterklaasfeest in Den Helder straks een brandhaard blijkt.”

De vergulde koperen staf van Marcel Karhof.Beeld Olaf Kraak

Een bak nasi

Zijn koffie drinkend denkt hij aan vorig jaar. Daar was het ’s ochtends vroeg verzamelen, omkleden, schminken, en ’s avonds traditiegetrouw met de hele ploeg nasi eten. Dit jaar zal een hoekje van het Genootschap omgebouwd worden tot de huiskamer van Sinterklaas, waar Karhof dan in vol ornaat zal videobellen met gezinnen. Huisbezoekjes anno 2020, per telefoon.

Want helemaal geen sinterklaasfeest is geen optie. Al zou dat wel betekenen dat hij voor het eerst in decennia thuis Sinterklaas zou kunnen vieren. Niet op pad, maar met zijn vrouw, de kinderen, de kleinkinderen. Even geen Sint spelen, maar gewoon Marcel. De kleinkinderen zouden het fantastisch vinden, dat wel. “Maar de gedachte om thuis te moeten blijven snijdt door mijn ziel”, zegt Karhof. Nee, als het echt niet door kan gaan, gaat hij alsnog bij het Genootschap zitten. Desnoods met wat vrijwilligers. De lampen toch aan, de verwarming hoog. En dan samen oude sintfilms terugkijken. Met een bak nasi op schoot.

Lees ook:

De Friese broer van Sinterklaas stuurt Swarte Pyt op wereldreis en krijgt een nieuwe metgezel

Ook Sint Piter neemt in het Friese watersportdorp Grou afscheid van Swarte Pyt. Er is een heel nieuwe metgezel bedacht: Aldemar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden