Karin (59) en Rien (51) de Leeuw trotseren met hun rolstoel dagelijks diverse obstakels, zoals smalle trottoirs en te hoge stoepranden.

ReportageObstakels

Karin en Rien zitten allebei in een rolstoel, dus samen met de bus op pad zit er niet in

Karin (59) en Rien (51) de Leeuw trotseren met hun rolstoel dagelijks diverse obstakels, zoals smalle trottoirs en te hoge stoepranden.Beeld Ton Toemen

Karin en Rien de Leeuw zitten al bijna veertig jaar in een rolstoel. ‘Naar sommige plekken gaan we gewoon niet, dan hoeven we ons ook niet te ergeren.’

Een deel van de bushaltes in Bavel is schitterend aangepast. Een topsysteem, andere woorden kunnen Karin en Rien de Leeuw er niet voor bedenken. Door de verhoging kunnen ze zichzelf met hun rolstoel zo de bus inrijden en naar Breda laten vervoeren. Het lijkt hun heerlijk, maar ze hebben het nog nooit gedaan. Dat komt, er mag maar één rolstoelpassagier tegelijk in. Gaat Karin mee, dan moet Rien wachten op de volgende bus. Die komt doorgaans een uur later. Tegen die tijd is de lol er wel vanaf, vindt het echtpaar.

Dat het SCP-rapport over de toegankelijkheid van publieke ruimten de titel Lang niet toegankelijk heeft gekregen, verbaast Karin en Rien niet. Zonder de zuurpruim uit te willen hangen – “De afgelopen vijf jaar is de situatie in het algemeen wel verbeterd” – valt er nog een hoop te winnen. “Toiletten zijn vaak een probleem. Op veel stoepen is het lastig rijden met een rolstoel. En in de binnenstad heb je veel drempels en reclameborden”, zegt Karin.

null Beeld Ton Toemen
Beeld Ton Toemen

‘In veel attracties mochten we niet samen’

Ze praten tamelijk luchtig over de problemen die ze toch dagelijks ervaren. Het is hun aard. Karin (59) en Rien (51) hebben op enig moment besloten er geen negatieve energie meer aan te besteden. Soms mijden ze winkels of pretparken na een slechte ervaring, om er hun hoofd niet voor een tweede keer te hoeven stoten. De Efteling, die toch bekendstaat om haar beleid voor mensen met een beperking, is zo’n voorbeeld. “In veel attracties mochten we niet samen. Dan gaan we liever naar een park waar we wel alles mogen, hoeven we ons ook niet te ergeren. Soms nemen we een situatie voor lief. De Grote Markt in Breda is te mooi om er niet op een terras te gaan zitten. Ergens begrijpen we ook wel dat daar kinderkopjes liggen. Dat staat toch mooier.”

Rien haalt herinneringen op aan hun vakantie in Rome, enkele jaren geleden. “Hoe ze daar met mensen in een rolstoel omgaan, daar kan Nederland een voorbeeld aan nemen.” Al vond Karin het af en toe zelfs een beetje té goed. “We kregen overal voorrang, dat hoeft ook weer niet. Maar gelijkwaardigheid is wel fijn.”

‘Als je in een rolstoel zit, twijfelen mensen ook aan je verstandelijke vermogen’

Wanneer ze door hun eigen dorp bewegen, blijkt de openbare ruimte letterlijk over de nodige hobbels te bestaan. Hoge stoepranden, smalle trottoirs met geparkeerde auto’s en boomwortels zorgen er soms voor dat ze hun weg noodgedwongen over straat vervolgen. Al is er zelden iemand die daar moeilijk over doet, dat moet ook gezegd. Maar ze zijn dan ook vertrouwde gezichten hier.

Elders valt de bejegening nog weleens tegen, vindt Karin. “Als je in een rolstoel zit, twijfelen veel mensen ook aan je verstandelijke vermogen. Solliciteren is bijvoorbeeld lastiger, maar ook de betutteling in winkels vind ik veel erger dan een stoep waar ik moeilijk overheen kan. Als de zus van Rien hem duwt, praten mensen altijd tegen haar. Dat begint al bij kinderen die van hun ouders niet naar ons mogen kijken. Laat ze juist maar wel naar mij kijken, dan benaderen ze me later ook als een gewoon mens.”

Karin en Rien hebben ook oog voor de goede ontwikkelingen. “Soms heb je winkeleigenaren die meteen iets willen laten aanpassen, omdat ze de toegankelijkheid echt belangrijk vinden. Daar worden we dan ook blij van. En vaak kunnen we hulp vragen. Het is goedbedoeld, maar daar hebben niet zo’n zin in. Zo eigenwijs zijn we dan ook weer.”

Lees ook:

SCP: Gelijkwaardig meedoen met een lichamelijke beperking kan nog lang niet

Fysieke obstakels en bewuste en onbewuste uitsluiting zorgen ervoor dat Nederlanders met een beperking, vijf jaar na ratificatie van het VN-Verdrag Handicap, nog altijd niet gelijkwaardig kunnen deelnemen.

Fleur Jong: ‘Waarom kan ik buiten mededinging niet meedoen bij een NK valide?’

Deze zomer worden ook de Paralympische Spelen in Tokio gehouden. Fleur Jong, ’s werelds snelste vrouw op blades over honderd meter maar toch vooral favoriet in het verspringen, zoekt voor haar eigen uitdaging naar mogelijkheden om tussen valide atleten te springen. Dat doet ze ook voor ‘kleine Fleurs van twaalf jaar’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden